สวัสดีค่ะ เราชื่อ แมท (นามแผง)ตอนนี้เรากำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่ 1 ^^
ในช่วง ม.ปลาย เราคิดว่าการขึ้นมหาวิทยาลัยเป็นอะไรที่ดีมาก แต่เราคิดผิดมั้ย?
ในช่วงแรกที่เราได้เข้ามหาวิทยาลัยไปทักทายกับเพื่อน เรามีความสุขมากๆ แต่พออยู่ไปอยู่มา เราเริ่มรู้สึกว่าเพื่อนที่เรารู้จัก
และคิดว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปจนจบ แต่กลับไม่เป็นอย่างนั้น ในปัจจุบันเรามีเพื่อน แต่ก็เหมือนไม่มี
ทำอะไรๆ ก็คนเดียวตลอด ทุกครั้งที่เราเห็นสตอรี่เพื่อนแต่ละคนที่อัพ เราก็เก็บเอามาคิดว่า ทำไมไม่มีเราในนั้นบ้าง?
เราอยากจะลบทุกอย่างที่เป็นออนไลนืทิ้ง แต่ก็ลบไม่ได้เพราะบางทีมีงานเราก็ต้องปรึกษา ทุกวันนี้เรารู้สึกโดดเดี่ยวสุดๆ
เพื่อนสนิทของเราจริงๆ ทั้งสองคนก็ได้แค่มองเราบนท้องฟ้า เราอยากจะตามเพื่อนเราไปอยู่ทุกวัน แต่พอมองกลับไปด้านหลัง
คนที่คอยให้กำลังใจเราและยิ้มให้เราเสมอ นั้นก็คือ "ครอบครัว" ณ ตอนนี้ถึงแม้เราจะโดดเดี่ยวขนาดไหน แต่อย่าลืมว่าเรานั้นไม่ได้เป็นคนเดียวที่โดดเดี่ยว เรายังมีพ่อและแม่และพี่เรา ที่คอยเป็นกำลังใจให้เราเสมอ แต่เราก็ยังรู้สึก "เหงา" เราควรทำยังไงดีคะ????
ชีวิตคนเดียว
ในช่วง ม.ปลาย เราคิดว่าการขึ้นมหาวิทยาลัยเป็นอะไรที่ดีมาก แต่เราคิดผิดมั้ย?
ในช่วงแรกที่เราได้เข้ามหาวิทยาลัยไปทักทายกับเพื่อน เรามีความสุขมากๆ แต่พออยู่ไปอยู่มา เราเริ่มรู้สึกว่าเพื่อนที่เรารู้จัก
และคิดว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปจนจบ แต่กลับไม่เป็นอย่างนั้น ในปัจจุบันเรามีเพื่อน แต่ก็เหมือนไม่มี
ทำอะไรๆ ก็คนเดียวตลอด ทุกครั้งที่เราเห็นสตอรี่เพื่อนแต่ละคนที่อัพ เราก็เก็บเอามาคิดว่า ทำไมไม่มีเราในนั้นบ้าง?
เราอยากจะลบทุกอย่างที่เป็นออนไลนืทิ้ง แต่ก็ลบไม่ได้เพราะบางทีมีงานเราก็ต้องปรึกษา ทุกวันนี้เรารู้สึกโดดเดี่ยวสุดๆ
เพื่อนสนิทของเราจริงๆ ทั้งสองคนก็ได้แค่มองเราบนท้องฟ้า เราอยากจะตามเพื่อนเราไปอยู่ทุกวัน แต่พอมองกลับไปด้านหลัง
คนที่คอยให้กำลังใจเราและยิ้มให้เราเสมอ นั้นก็คือ "ครอบครัว" ณ ตอนนี้ถึงแม้เราจะโดดเดี่ยวขนาดไหน แต่อย่าลืมว่าเรานั้นไม่ได้เป็นคนเดียวที่โดดเดี่ยว เรายังมีพ่อและแม่และพี่เรา ที่คอยเป็นกำลังใจให้เราเสมอ แต่เราก็ยังรู้สึก "เหงา" เราควรทำยังไงดีคะ????