เราคิดแบบนี้..มันผิดไหมคะ

คือเราคบกับแฟนมาเกือบสี่ปีแล้ว
ในระยะเวลาที่คบกัน แฟนเราแทบไม่เคยซื้อของขวัญหรืออะไรให้ในวันพิเศษเลย
แต่เราให้ความสำคัญกับเรื่องพวกนี้มาก เราเปนคนชอบเซอร์ไพร์ส
โอกาสเล็กๆน้อยๆ เราก็เลือกจะให้หมด
คือเอาจริงๆมันอาจจะเปนที่ความคาดหวังของเรา ว่าแบบเราทำแบบนี้ เราจะได้ผลแบบเดียวกับที่เราทำไป
แต่เอาจริงๆ เราไม่ได้อยากจะให้แฟนมาให้อะไรเราแบบที่เราให้เค้า
แค่มีบ้างในโอกาสสำคัญจริงๆ มันก็ใจชื้น
แต่เชื่อมะ? แฟนเราโบนัสออกทุกสิ้นปี แต่ละปีไม่ต่ำกว่าแสน
เราไม่เคยได้อะไรจากเค้าเลย แต่เข้าใจ..เค้าเปนหนี้นอกระบบต้องใช้เยอะมาก
เราก็ไม่ได้เคยไปขออะไรจากเค้า แต่..
ในปีแรก..เค้าซื้อมือถือให้ตัวเอง
เข้าปีที่สอง..ดาวน์รถมือสองมาใช้
ปีนี้..ใช่แหละ เค้าซื้อรองเท้าแตะกับนาฬิกาจีช้อคให้เรา
แต่ซื้อก่อนปีใหม่นะ แต่เราไม่ได้ขอเค้าคงเหนว่ารองเท้าพังแบบขาดมากๆแล้ว
ส่วนนาฬิกา เราไม่ได้ใส่มานานมาก
แต่ล่าสุด สำหรับปีนี้..เค้าก็จะซื้อนาฬิกาให้ตัวเองเปนจีช้อคที่เปนแรร์ไอเทมหมื่นกว่าบาท
มันก็เปนนอยๆนะ เพราะเค้าพูดกับเรามาตลอด 2 ปีที่ผ่านมา
ว่าจะเปนคนซื้อโทสับให้เรา
แต่จนมาถึงตอนนี้ เค้าก็ไม่ได้พูดถึง
เข้าใจฟีล คนโดนขายฝันป่ะ แบบไม่พูดยังดีกว่า
นี่คือเราเห็นแก่ได้ หรือ เราเห็นแก่ตัวไปรึป่าวที่เปนแบบนี้
ปล.ส่วนของที่เราซื้อให้เค้าก็เช่น ทองครึ่งสลึง รองเท้าแบรนด์ กระเป๋าแบรนด์ เสื้อผ้าแบรนด์
ไม่รวมอื่นๆ จิปาถะ
หรือเราไม่ควรมานั่งคิดเล็กคิดน้อยแบบนี้คะ ไม่ถึงกับโกรธเค้าแต่มันแค่นอยๆ