สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกในชีวิต เนื่องจากช่วงนี้รู้สึกอึดอัดใจ ไม่รู้ว่าจะบ่นให้ใครฟังดี
ก่อนหน้านี้เราได้คุยกับผู้ชายอยู่หนึ่งคน ซึ่งเป็นคนที่ดูเพรียบพร้อมทุกอย่าง หน้าตา สไตล์ ความคิด การพูดการจา เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบสำหรับเราถือว่าเพอร์เฟ็คท์ระดับนึงเลย เราเจอกันในแอพพลิเคชั่นหาคู่ แล้วเขาก็ขอ Facebook ไปคุยกันต่อ แต่ไม่ได้คุยกันตลอดเหมือนอย่างคู่ทั่วๆไปนะคะ คือเราจะคุยก็ต่อเมื่อเขาทักมาหา หรือมีหัวข้อที่อยากจะคุยก็ทักไป ทีนี้เหมือนการคุยกันก็เป็นได้ด้วยดี ซึ่งเขาเป็นคนบอกกับเราว่าเราคุยกันแล้วลื่นไหลดี เขาก็เลยนัดเจอกัน ทุกอย่างก็ดูโอเค เราคุยกันมาได้ประมาณ 10 เดือน แต่ 10 เดือนที่ผ่านมาก็คุยกันเหมือนเดิมนะคะ ไม่ได้คุยกันบ่อยกว่าเดิม คือนานๆทักกันทีเหมือนช่วงแรกๆที่คุยกัน มีนัดเจอกันบ้าง แต่ส่วนใหญ่เขาจะเป็นฝ่ายมาหา เราไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเขา เราไม่เคยทะเลาะกันด้วย ตอนอยู่ด้วยกันก็มีความสุขดี ทีนี้เราเริ่มรู้สึกว่า เราเป็นตัวเลือกของเขา เพราะด้วยความที่มันไม่มีสถานะ แล้วเรายังเจอเขาในแอพฯหาคู่นั้นอยู่ ซึ่งมีการอัพเดตรูปใหม่ เราเจอเขาทำแบบนี้ 2 ครั้งแล้ว แต่เราไม่ได้พูดอะไรให้เขาฟัง ครั้งล่าสุดเราเลยตัดสินใจ Unfriend เขาไปแบบไม่ได้บอกอะไรเขา ซึ่งเขาน่าจะรู้ตัวแล้วว่าเราต้องการหยุดความสัมพันธ์แบบนี้ แต่เราไม่ได้ต้องการเรียกร้องอะไร เราเลยออกมาเงียบๆ เราแค่รู้สึกว่าไม่อยากไปเป็นตัวเลือกของเขา คือจริงๆแล้วเราโอเคที่จะนานๆคุยกันที นานๆจะมาเจอกันที หรืออะไรที่เขาเป็น ให้เขาไปมีเวลาส่วนตัว เราโอเคทุกอย่างเพราะคิดว่าเราโตๆกันแล้ว แต่เรื่องการเป็นตัวเลือกนี่คือรับไม่ได้จริงๆค่ะ ทำไมต้องไปแข่งกับใครอีกหลายๆคนก็ไม่รู้ ซึ่งเราพอจะเดาออกว่าเขาคุยกับใครบ้าง เพราะเหมือนทางผู้หญิงคนอื่นดูพยายามจะเป็นแบบที่เขาชอบ ที่รู้เพราะเขาบอกให้ฟังว่าชอบอะไรแบบไหนประมาณนี้ แล้วเหมือนกับบางคนนี่น่าจะคุยกันมานานแล้ว แต่ก็ยังคงอยู่ในสถานะแบบเราหรือเปล่าอันนี้เราก็ไม่รู้
แต่ที่ตอนนี้ลำบากใจคือ เรายังรู้สึกคิดถึงเขาอยู่ คือเอาจริงๆเรารู้สึกรักเขาไปแล้ว กว่าจะตัดสินใจเดินออกมาคือคิดมาหลายตลบมาก จนถึงจุดที่แบบ ควรพอได้แล้ว แต่ใจนึงเราอยากกลับไปหาเขานะคะ เพราะโดยรวมแล้ว เขาคือคนที่ดีคนหนึ่งเลย ถ้าไม่ติดเรื่องผู้หญิง คงต้องใช้เวลามากจริงๆ เพราะคนที่ผ่านมาในชีวิตเราไม่เคยเจอใครที่ดีเท่านี้
เดินออกมาจากชีวิตเขา แต่ยังคิดถึงเขาอยู่
ก่อนหน้านี้เราได้คุยกับผู้ชายอยู่หนึ่งคน ซึ่งเป็นคนที่ดูเพรียบพร้อมทุกอย่าง หน้าตา สไตล์ ความคิด การพูดการจา เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบสำหรับเราถือว่าเพอร์เฟ็คท์ระดับนึงเลย เราเจอกันในแอพพลิเคชั่นหาคู่ แล้วเขาก็ขอ Facebook ไปคุยกันต่อ แต่ไม่ได้คุยกันตลอดเหมือนอย่างคู่ทั่วๆไปนะคะ คือเราจะคุยก็ต่อเมื่อเขาทักมาหา หรือมีหัวข้อที่อยากจะคุยก็ทักไป ทีนี้เหมือนการคุยกันก็เป็นได้ด้วยดี ซึ่งเขาเป็นคนบอกกับเราว่าเราคุยกันแล้วลื่นไหลดี เขาก็เลยนัดเจอกัน ทุกอย่างก็ดูโอเค เราคุยกันมาได้ประมาณ 10 เดือน แต่ 10 เดือนที่ผ่านมาก็คุยกันเหมือนเดิมนะคะ ไม่ได้คุยกันบ่อยกว่าเดิม คือนานๆทักกันทีเหมือนช่วงแรกๆที่คุยกัน มีนัดเจอกันบ้าง แต่ส่วนใหญ่เขาจะเป็นฝ่ายมาหา เราไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเขา เราไม่เคยทะเลาะกันด้วย ตอนอยู่ด้วยกันก็มีความสุขดี ทีนี้เราเริ่มรู้สึกว่า เราเป็นตัวเลือกของเขา เพราะด้วยความที่มันไม่มีสถานะ แล้วเรายังเจอเขาในแอพฯหาคู่นั้นอยู่ ซึ่งมีการอัพเดตรูปใหม่ เราเจอเขาทำแบบนี้ 2 ครั้งแล้ว แต่เราไม่ได้พูดอะไรให้เขาฟัง ครั้งล่าสุดเราเลยตัดสินใจ Unfriend เขาไปแบบไม่ได้บอกอะไรเขา ซึ่งเขาน่าจะรู้ตัวแล้วว่าเราต้องการหยุดความสัมพันธ์แบบนี้ แต่เราไม่ได้ต้องการเรียกร้องอะไร เราเลยออกมาเงียบๆ เราแค่รู้สึกว่าไม่อยากไปเป็นตัวเลือกของเขา คือจริงๆแล้วเราโอเคที่จะนานๆคุยกันที นานๆจะมาเจอกันที หรืออะไรที่เขาเป็น ให้เขาไปมีเวลาส่วนตัว เราโอเคทุกอย่างเพราะคิดว่าเราโตๆกันแล้ว แต่เรื่องการเป็นตัวเลือกนี่คือรับไม่ได้จริงๆค่ะ ทำไมต้องไปแข่งกับใครอีกหลายๆคนก็ไม่รู้ ซึ่งเราพอจะเดาออกว่าเขาคุยกับใครบ้าง เพราะเหมือนทางผู้หญิงคนอื่นดูพยายามจะเป็นแบบที่เขาชอบ ที่รู้เพราะเขาบอกให้ฟังว่าชอบอะไรแบบไหนประมาณนี้ แล้วเหมือนกับบางคนนี่น่าจะคุยกันมานานแล้ว แต่ก็ยังคงอยู่ในสถานะแบบเราหรือเปล่าอันนี้เราก็ไม่รู้
แต่ที่ตอนนี้ลำบากใจคือ เรายังรู้สึกคิดถึงเขาอยู่ คือเอาจริงๆเรารู้สึกรักเขาไปแล้ว กว่าจะตัดสินใจเดินออกมาคือคิดมาหลายตลบมาก จนถึงจุดที่แบบ ควรพอได้แล้ว แต่ใจนึงเราอยากกลับไปหาเขานะคะ เพราะโดยรวมแล้ว เขาคือคนที่ดีคนหนึ่งเลย ถ้าไม่ติดเรื่องผู้หญิง คงต้องใช้เวลามากจริงๆ เพราะคนที่ผ่านมาในชีวิตเราไม่เคยเจอใครที่ดีเท่านี้