คือ จะหยุดเเม่ยังไงดี เเม่เราบ่นเก่งมาก บ่นได้ทุกเรื่อง บ่นได้เช้ายันเย็นอะ ขนาดเราอยู่เฉยๆยังบ่น ทำการบ้านอยู่ก็บ่น พอเราอธิบายอะไรไปก็หาว่าเถียง (อธิบายหมายถึงเราอธิบายจริงๆ ไม่ได้พูดเเบบใส่อารมณ์ ไม่ได้ตะคอกเสียงใส่เเม่) ตอนนี้เเม่อายุ51เเล้วค่ะ เเม่เป็นแบบนี้ตั้งนานมากเเล้ว ตั้งเเต่เราอยู่ประถมเลย ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่คือถ้าเเม่บ่นเฉยๆอะเราก็จะรู้สึกรำคาญ เเต่ว่ามีหลายครั้งที่เเม่ชอบบ่นจนมันบั่นทอนจิตใจเรา เเม่เคยพูดว่า "ถ้าไม่มีเธอฉัน คงจะใช้ชีวิตได้สบายกว่านี้"
เเล้วก็มีอีกหลายครั้งที่พูดว่า "เป็นเวรกรรมอะไรของฉันที่ต้องเกิดมาเจอคนอย่างเธอ" มันอาจจะดูเหมือนเป็นคำพูดแรงๆปกติ เเต่คำพูดเเบบนี้มันทำให้เราเสียความรู้สึกมากเลย คือจริงๆเเล้วเนี่ยเราเป็นคนที่ค่อนข้างเอาเเต่ใจเพราะว่าเป็นลูกคนเดียว พ่อเเม่เราก็เลยตามใจเราหนักมากๆ อีกอย่างเราก็เป็นคนที่อารมณ์ร้อนง่ายด้วย เราก็เลยคิดว่านิสัยแบบนี้อาจจะทำให้เเม่ไม่สบายใจรึเปล่า ซึ่งมันก็เป็นไปได้สูงที่เหตุผลนี้จะเป็นสิ่งที่ทำให้เเม่บ่นเราบ่อยๆ เเต่คือนิสัยแบบนี้มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นได้ง่ายๆกับเรานะคะ คือมันต้องมีแรงกระตุ้นที่จะทำให้เราเกิดนิสัยแบบนั้นขึ้นมามันอาจจะฟังดูแปลกๆ เเต่ก็ใช่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ อะมาดูรายละเอียดของการบ่นของแม่เรากัน เเม่เราไม่เคยหยุดบ่นค่ะ เเม่สามารถบ่นได้ยาวมาก คือเวลาบ่นเนี่ย เเม่จะบ่นเรื่องที่เรากำลังทำอยู่เเล้วเเม่เห็นก็ไม่สบายใจค่ะ จากนั้นก็จะบ่นยาวไปเรื่องอื่น จากเรื่องไปอีกเรื่องยาวไป6-7เรื่องเลย ไม่เคยมีวันไหนเลยที่เราไม่เห็นเเม่บ่น เเม่บ่นทุกวันจริงๆ พูดได้เลยว่าบ่นทุกวันจริงๆ บางทีเราก็คิดว่าคงจะชินแล้วแหละ เเต่ไม่เลยเราไม่สามารถทำให้มันชินได้ เกือบทุกครั้งที่เเม่บ่นจะมีคำพูดบั่นทอนจิตใจเราใหม่ๆเข้ามา มันแทงใจเรามากเลยค่ะ เเล้วตอนนี้มันเป็นช่วงที่เราจะต้องสอบ เราไม่อยากเครียดเลย ส่วนใหญ่เราจะเครียดจริงๆคือตอนที่เเม่บ่นแล้วก็ตอนที่งานเยอะ (บอกไว้ก่อนนะคะว่าเราเป็นไมเกรนค่ะ) เเต่ก็ใช่ค่ะช่วงนี้เราจะสอบเเล้ว ไม่อยากจะเครียดจริงๆ ไม่รู้ว่าจะทำให้เเม่หยุดบ่นยังไงดี ช่วยเราหน่อยนะคะTT ขอบคุณค่ะ
ทำให้เเม่หยุดบ่น
เเล้วก็มีอีกหลายครั้งที่พูดว่า "เป็นเวรกรรมอะไรของฉันที่ต้องเกิดมาเจอคนอย่างเธอ" มันอาจจะดูเหมือนเป็นคำพูดแรงๆปกติ เเต่คำพูดเเบบนี้มันทำให้เราเสียความรู้สึกมากเลย คือจริงๆเเล้วเนี่ยเราเป็นคนที่ค่อนข้างเอาเเต่ใจเพราะว่าเป็นลูกคนเดียว พ่อเเม่เราก็เลยตามใจเราหนักมากๆ อีกอย่างเราก็เป็นคนที่อารมณ์ร้อนง่ายด้วย เราก็เลยคิดว่านิสัยแบบนี้อาจจะทำให้เเม่ไม่สบายใจรึเปล่า ซึ่งมันก็เป็นไปได้สูงที่เหตุผลนี้จะเป็นสิ่งที่ทำให้เเม่บ่นเราบ่อยๆ เเต่คือนิสัยแบบนี้มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นได้ง่ายๆกับเรานะคะ คือมันต้องมีแรงกระตุ้นที่จะทำให้เราเกิดนิสัยแบบนั้นขึ้นมามันอาจจะฟังดูแปลกๆ เเต่ก็ใช่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ อะมาดูรายละเอียดของการบ่นของแม่เรากัน เเม่เราไม่เคยหยุดบ่นค่ะ เเม่สามารถบ่นได้ยาวมาก คือเวลาบ่นเนี่ย เเม่จะบ่นเรื่องที่เรากำลังทำอยู่เเล้วเเม่เห็นก็ไม่สบายใจค่ะ จากนั้นก็จะบ่นยาวไปเรื่องอื่น จากเรื่องไปอีกเรื่องยาวไป6-7เรื่องเลย ไม่เคยมีวันไหนเลยที่เราไม่เห็นเเม่บ่น เเม่บ่นทุกวันจริงๆ พูดได้เลยว่าบ่นทุกวันจริงๆ บางทีเราก็คิดว่าคงจะชินแล้วแหละ เเต่ไม่เลยเราไม่สามารถทำให้มันชินได้ เกือบทุกครั้งที่เเม่บ่นจะมีคำพูดบั่นทอนจิตใจเราใหม่ๆเข้ามา มันแทงใจเรามากเลยค่ะ เเล้วตอนนี้มันเป็นช่วงที่เราจะต้องสอบ เราไม่อยากเครียดเลย ส่วนใหญ่เราจะเครียดจริงๆคือตอนที่เเม่บ่นแล้วก็ตอนที่งานเยอะ (บอกไว้ก่อนนะคะว่าเราเป็นไมเกรนค่ะ) เเต่ก็ใช่ค่ะช่วงนี้เราจะสอบเเล้ว ไม่อยากจะเครียดจริงๆ ไม่รู้ว่าจะทำให้เเม่หยุดบ่นยังไงดี ช่วยเราหน่อยนะคะTT ขอบคุณค่ะ