เค้าเป็นคนที่ต้องการกอดมากๆเวลาร้องไห้หรือเวลาที่กำลังดิ่ง เเต่เค้าไม่เคยได้รับมันเลย สำหรับเค้า เค้าเคยคิดว่าครอบครัวคือเซฟโซนที่ดีที่สุดของเค้า เเต่พอโตขึ้นมันไม่ใช่เเบบที่เค้าคิดไว้เลย ทุกครั้งที่เค้าดิ่งทุกครั้งที่เค้าทุกข์ครอบครัวไม่เคยรู้เลย เวลาเค้าร้องไห้ เค้าจะโดนโมโหใส่ตลอด ไม่เคยได้คำปลอบหรือกอดเลย เค้าเคยคิดที่จะฆ่าตัวตาย เเต่ว่าเค้าไม่กล้า พูดเลยว่าไม่กล้า เค้าคิดไว้ว่าชีวิตของเค้ายังต้องเจออะไรอีกมากมาย อย่างเช่นบังทัน เค้าติ่งบังทัน บังทันคือกำลังใจในการใช้ชีวิตของเค้า เมื่อวันก่อนเค้าเอาน้ำเเข็งมาใส่สีเเดงเเล้วลองทำเเบบที่คนเป็นโรคซึมเศร้าเขาทำกัน เพื่อนเค้าบอกว่ามันดีกว่าการกรีดข้อมือ คือเค้าไม่เคยทำเลยนะ อย่างมากก็เเค่ใช้น้ำเเข็งเท่านั้น เค้าไม่รู้ว่าควรทำไงต่อ อาทิตย์นี้เค้าร้องไห้ไปหลายครั้งมาก ยิ่งโตยิ่งเเย่ เค้ากลัวเค้าจะเป็นโรคซึมเศร้ามาก เค้าเเค่ต้องการกอด ต้องการกำลังใจเท่านั้นเอง ทำไมเค้าต้องโดนโมโหใส่ด้วย เค้าไม่เข้าใจ บางทีเค้าก็สงสัยว่าพ่อเเม่เขารักเราจริงรึเปล่า?
ขอกำลังใจหน่อยได้มั้ย