PS 23 | เรื่องสั้น-สั้น นักข่าวฉาว

╰✨╮ผมกลายเป็นนักข่าว เพราะไม่ต้องการพึ่งหนังสือพิมพ์เพื่อหาข้อมูล╰✨╮
 คริสโตเฟอร์ ฮิทเชนส์ นักวิจารณ์

ห่างออกไปจากสนามบินอูลานบาตอร์หมื่นไมล์
เด็กหนุ่มมองโกเลียคว้าไก่เป็น ๆ ยัดลงกระเป๋า 
วิ่งสุดฝีเท้าหนีออกจากร้าน
ทว่าเจ้าของไหวตัวตะโกนเรียกความช่วยเหลือ พลเมืองดีห้าคนจับโจรได้ทันที 

"เจ้าขี้ขโมยคนนี้ ต้องได้รับการลงโทษสาสมกับความผิดที่ทำลงไป!" 

พวกเขาตัดสินใจใช้ศาลเตี้ย รุมมัดเท้าแขนเด็กหนุ่มด้วยเชือก 
จากนั้นควบม้าลากตามถนน 
เมื่อโจรหนุ่มสะบักสะบอกก็รุมเอาจอบตีสาหัส 
เลือดแดงข้นไหลเปรอะเปื้อนดิน

เด็กสาวอายุไล่เลี่ยคนหนึ่งฝันอยากเป็นนักข่าว 
ทันทีเห็นเหตุการณ์ เธอตรงดิ่งไปยังโทรศัพท์ คว้าไมค์ กล้องมือถือใต้โต๊ะ จากนั้นวิ่งกลับหาชายผู้นั้น 
"ความตายกำลังมาเยือนคุณแล้ว ตอนนี้คิดอะไรอยู่ค่ะ ?" จมูกยาวยื่นไมโครโฟนจ่อใบหน้า
"ผม...ผมเจ็บ" เขาร้องครางแสนทรมาน
"คุณคิดว่าจะได้เดินทางสู่สวรรค์หรือนรกค่ะ ?" เธอถามเหมือนไม่รู้หนาวรู้ร้อน
"ผม...ผมไม่รู้" เสียงนั้นโหยหวนเจียนตาย
"อีกนานแค่ใหนกว่าจะรู้ล่ะค่ะ ?" ด้วยความที่มีวิญญาณผู้สื่อข่าว หญิงสาวระดมไล่บี้แบบไม่เกรงใจ
"เอ่อ...อ่า..." ชายหนุ่มมือกุมหัวไหล่แผลเหวอะ ก่อนวูบหมดสติเสียชีวิตเวลาต่อมา

เมื่อถึงบ้านเธอรีบโพสวีดีโอลงยูทูป คลิปเป็นกระแสดังสมใจ 
พ่วงมาด้วยเหตุการณ์ดราม่าล้นทะลัก ผู้คนด่าค่อนโลก ประณามว่าเธอบ้า ไร้น้ำใจ ไม่มีมโนธรรม 
สาปแช่งเด็กสาวต้องตกนรกยันครอบครัว

ดูเหมือนสปิริตการทำข่าวเธอจะรุนแรง จนลุยทุกอย่างเพื่อเสนอเรื่องราว 
แต่สิ่งที่ขาดคือจรรยาบรรณในสายอาชีพ 
นักข่าวหญิงสนใจเรตติ้ง จนลืมสามัญสำนึก ล่วงละเมิดศักดิ์ศรีเพื่อนมนุษย์ 
เธอไม่ได้พิจารณาถึงญาติพี่น้อง ครอบครัว หรือแม้แต่ตัวเธอเองที่จะได้รับผลกระทบ

นักข่าวที่แท้จริงต้องมีสัญชาตญาณทางศีลธรรม ไม่ล่วงเกินความเป็นส่วนตัวและความรู้สึกผู้อื่น 
หน้าที่หลักรายงานข่าวตามที่ได้ยินหรือเห็นอย่างเป็นกลาง ไม่ระบายสี ไม่มีอคติ ไม่ใช้วาจาชี้นำผู้ชมให้รู้สึกอย่างใดอย่างหนึ่ง 
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตัดสินใจกรั่นกรองให้ดีก่อนนำเสนอ สิ่งนี้ถือเป็นกฏเหล็กที่สุดของการเป็นผู้รายงานข่าว
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  เรื่องสั้น แต่งเรื่องสั้น บทความ ผู้ประกาศข่าว
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่