ตอนนี้อยู่เรียนอยู่ปวช.2 จะขึ้นปวช.3 เเล้ว ครอบครัวของหนูไม่เคยให้หนูได้เที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่นๆเลยไม่เคยเลย ไม่เคยได้เดินเที่ยวไหนไม่เคยได้เล่นสนุกเที่ยวสนุกเเบบเพื่อนๆเลย เเม้เเต่ทำงานกลุ่มบ้านเพื่อนก็ไม่ให้ไป เเต่ก็ไม่ชอบให้ใครมาบ้านของตัวเอง หนูไม่เคยได้เลือกทางที่ชอบในการเรียนเลย ไม่ได้มีให้เลือกเลย เพราะถึงหนูเลือกอะไรไปก็ไม่สามารถทำได้อย่างที่เลือก หนูพยายามเรียนตั้งใจเรื่องมากๆเหนื่อยมากๆ เอาเกรดดีๆมาให้พ่อเเม่ดู เเต่หนูก็ไม่ได้รับคำชื่นชมสักนิด วันเกิดหนูก็เป็นวันที่ธรรมดาไม่มีเค้กไม่มีคำอวยพร หนูเเค่อยากได้เที่ยวเล่นเหมือนเด็กคนอื่นๆบ้าง หนูเเต่บ้านมาตลอด ไม่เคยกินเหล้าเที่ยวเล่นเลย เเม้เเต่งานกาชาดที่อยู่ใกล้บ้านนิดเดียวก็ไปไม่ได้ หนูอึดอัดกับพ่อเเม่ของหนูมากๆ หนูมีเเฟนคบกันมาจะ2 ปีเเล้ว เขาบอกให้เลิกเขาไม่ต้องการให้หนูมี  เเต่หนูกับเเฟนไม่เคยได้ไปไหนด้วยกันเพราะพ่อเเม่หนูไม่ชอบ เขาก็ไม่ยุ่งได้เเต่โทรหาคุยกัน หนูอยากรู้ว่าทำยังไงที่จะให้หนูได้เที่ยงเล่น มีช่วงเวลาเหมือนคนรุ่นเดียวกันกับหนูบ้าง เพราะพ่อเเม่หนูเป็นคนที่ไม่รับฟังอะไรเลย ไม่สามารถคุยเรื่องอะไรๆได้เลย ถ้าหนูไม่ทำเเบบที่พ่อเเม่ให้ทำหนูก็จะถูกว่า อกตัญญู ไม่รักพ่อเเม่ หนูเหนื่อยทั้งๆที่พยายามทำตามที่เขาต้องการให้ทุกๆอย่าง เรื่องเงินพ่อเเม่เเค่ให้ตังหนูไปเรียนวันละ150 บาท เเค่นั้น หนูต้องเก็บตังจากตรงนั้นเพื่อซื้อของมาดูเเลตัวเอง เพราะพ่อเเม่ไม่ได้ส่งเสริมเรื่องสวยๆงามๆเลย หนูควรทำยังไงดีที่จะได้มีเหมือนคนอื่นๆไม่ใช่เรื่องเงิน เเต่หนูอยากได้ มีช่วงเวลาได้เที่ยวเล่นกับเพื่อนได้สนุกได่เที่ยวกับเเฟนบ้าง😞