ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาช่วยกันให้ความเห็นนะครับ
เรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้ผมคิดมากเครียดมาก เรื่องมีอยู่ว่า ผมครบกับแฟนมาประมาณ5เดือน เธอจีบผมก่อน ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่มีใคร ก็เลยคุยๆกัน เเรกๆผมพูดตรงๆว่าผมเเถบไม่ได้รักเธอเลย เเต่เธอก็คุยกับผมเเบบมีความหวังมาก แต่ผมก็มีหยอดมีเเซวให้เธอเขินเป็นธรรมดาของคู่ที่พึ่งจีบพึ่งคุยกันทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นความสัมพันดีขึ้นเข้าขั้นเเรกแฟนได้เลย เมื่อก่อนเธอจะเป็นคนติดต่อผมมาเวลาที่เธอว่าจากงานคือคุยกันบ่อยมาก ทั้งโทรมาแล้วก็ไลน์ เเต่ผมตอนนั้นเหมือนไม่ค่อยจะอยากคุยสักเท่าไหร่ มีตอบบ้างเเต่ไม่บ่อย โทรก็มีรับมีโทรกลับบ้าง วิดีโอคอลบ้าง ก่อนนอนก็จะคุยกันทุกคืนจนหลับกันไป (ผมไม่ได้มีคนอื่นนะ ผมเล่นเกมส์ติดเกมส์มาก)เเต่หลักๆเธอจะโทรมาก่อน ความรู้สึกตอนนั้นมันก็โอเครนะครับ จนผมและเธอได้เจอกัน2-3ครั้ง ผมกับเป็นฝ่ายที่หลงรักเธอแบบไม่รู้ว่าทำไม่ถึงได้รักเธอได้ขนาดนี้ ลืมบอกว่าช่วงที่เธอโทรมาผมมีอารมเสียใส่เธอทะเลาะกับเธอ ซึ่งผมเองเป็นคนหาเรื่องเอง จนมาถึงตอนนี้ กลับกายเป็นว่ามีแต่ผมที่อยากโทรหา อยากทักไปคุย เป็นห่วงเธอมาก หลังๆโทรไปไม่รับบ้าง รับเเล้วบอกไม่อยากคุยบ้าง วิดีโอคอลไปก็ตัดสายทิ้งเเล้วบอกว่าไม่อยากคุย คือเมื่อก่อนเธอจะเป็นคนที่โทรมา วิดีโอคอลมาเอง และมันทำให้ผมละเเวง จะโทรหาก็กลัวเธอหาว่าจุกจิกเกินไป เอาจริงๆผมก็แอบคิดว่าเธอมีคนอื่น เเต่เคยถามกันตรงๆเธอก็บอกว่าไม่มี เธอบอกเเค่ว่าเธอชินกับผมแบบนี้เเล้วเมื่อก่อนเธอจะบอกคิดถึงนะ รักนะ เเต่เดียวนี้มีเเต่ผมที่พิมบอก ผมก็พอเข้าใจนะว่าเมื่อก่อนผมไม่สนใจเธอเอง พอมาคิดได้ก็เหมือนจะสายไปแล้ว ทุกวันนี้ยังคุยกันอยู่นะครับ เเต่เเค่ผมคิดมากคิดจนเครียดทุกเวลาจะคิดมากเหมือนคนอกหักอะไรเเบบนี้ เเต่ยังไม่บอกเลิกกันนะครับ ผมก็เลยอยากจะถามว่าแบบนี้ผมควรจะง้อเธอหรือเลิกกับเธอ ผมผิดเองผมรู้ดีแต่รักไปแล้วก็เจ็บมากๆเหมือนกัน ขอบคุณครับ อ่านเเล้วอาจจะงงนะครับผมไม่เคยเขียนมาก่อน
อยากทราบว่าความสัมพันเเบบนี้ควรไปต่อหรือพอเเค่นี้
เรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้ผมคิดมากเครียดมาก เรื่องมีอยู่ว่า ผมครบกับแฟนมาประมาณ5เดือน เธอจีบผมก่อน ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่มีใคร ก็เลยคุยๆกัน เเรกๆผมพูดตรงๆว่าผมเเถบไม่ได้รักเธอเลย เเต่เธอก็คุยกับผมเเบบมีความหวังมาก แต่ผมก็มีหยอดมีเเซวให้เธอเขินเป็นธรรมดาของคู่ที่พึ่งจีบพึ่งคุยกันทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นความสัมพันดีขึ้นเข้าขั้นเเรกแฟนได้เลย เมื่อก่อนเธอจะเป็นคนติดต่อผมมาเวลาที่เธอว่าจากงานคือคุยกันบ่อยมาก ทั้งโทรมาแล้วก็ไลน์ เเต่ผมตอนนั้นเหมือนไม่ค่อยจะอยากคุยสักเท่าไหร่ มีตอบบ้างเเต่ไม่บ่อย โทรก็มีรับมีโทรกลับบ้าง วิดีโอคอลบ้าง ก่อนนอนก็จะคุยกันทุกคืนจนหลับกันไป (ผมไม่ได้มีคนอื่นนะ ผมเล่นเกมส์ติดเกมส์มาก)เเต่หลักๆเธอจะโทรมาก่อน ความรู้สึกตอนนั้นมันก็โอเครนะครับ จนผมและเธอได้เจอกัน2-3ครั้ง ผมกับเป็นฝ่ายที่หลงรักเธอแบบไม่รู้ว่าทำไม่ถึงได้รักเธอได้ขนาดนี้ ลืมบอกว่าช่วงที่เธอโทรมาผมมีอารมเสียใส่เธอทะเลาะกับเธอ ซึ่งผมเองเป็นคนหาเรื่องเอง จนมาถึงตอนนี้ กลับกายเป็นว่ามีแต่ผมที่อยากโทรหา อยากทักไปคุย เป็นห่วงเธอมาก หลังๆโทรไปไม่รับบ้าง รับเเล้วบอกไม่อยากคุยบ้าง วิดีโอคอลไปก็ตัดสายทิ้งเเล้วบอกว่าไม่อยากคุย คือเมื่อก่อนเธอจะเป็นคนที่โทรมา วิดีโอคอลมาเอง และมันทำให้ผมละเเวง จะโทรหาก็กลัวเธอหาว่าจุกจิกเกินไป เอาจริงๆผมก็แอบคิดว่าเธอมีคนอื่น เเต่เคยถามกันตรงๆเธอก็บอกว่าไม่มี เธอบอกเเค่ว่าเธอชินกับผมแบบนี้เเล้วเมื่อก่อนเธอจะบอกคิดถึงนะ รักนะ เเต่เดียวนี้มีเเต่ผมที่พิมบอก ผมก็พอเข้าใจนะว่าเมื่อก่อนผมไม่สนใจเธอเอง พอมาคิดได้ก็เหมือนจะสายไปแล้ว ทุกวันนี้ยังคุยกันอยู่นะครับ เเต่เเค่ผมคิดมากคิดจนเครียดทุกเวลาจะคิดมากเหมือนคนอกหักอะไรเเบบนี้ เเต่ยังไม่บอกเลิกกันนะครับ ผมก็เลยอยากจะถามว่าแบบนี้ผมควรจะง้อเธอหรือเลิกกับเธอ ผมผิดเองผมรู้ดีแต่รักไปแล้วก็เจ็บมากๆเหมือนกัน ขอบคุณครับ อ่านเเล้วอาจจะงงนะครับผมไม่เคยเขียนมาก่อน