แบบนี้ใครเจ็บกว่ากันครับ

มันเป็นเรื่องของผมกับคนคุยผม ซึ่งผมก็จริงจังมาก ในวันแรกที่เขาเข้ามา เขาทำให้ผมมีความสุขมาก จนวันนึงเวลาที่เขามีให้ผมมันน้อยลงทุกทีๆ ผมก็เข้าใจว่าคนเรามีอะไรต้องทำเลยไม่ว่าง แต่นานๆเข้า ผมก็เริ่มทนไม่ไหว เพราะว่าเขาไม่มีเวลาให้ผมเลย แต่เขาไปนู้นนี่นั้นกับเพื่อนได้ มันทำให้ผมรู้สึกว่าผมเป็นส่วนเกินรึป่าว เมื่อนานๆเข้า ผมทนไม่ไหวจริงๆ ผมขอยุติความสัมพันธ์ ซึ่งเขาก็ไม่ยอมหยุดซักที จนผมต้องโกหกว่าผมมีคนอื่น เขาถึงจะยอมปล่อย  ผมยอมรับว่าผมไม่ได้อยากปล่อยเขาไป  และผมก็เสียใจ ที่ต้องโกหกว่ามีคนอื่นทั้งๆที่ไม่มี ต่อไปเขาอาจจะไปเจอคนที่ดีกว่า ผมก็จะยินดีกับเขา ส่วนผมนั้นขออยู่คนเดียวดีกว่า