สวัสดีครับผมอายุ17ปี อยู่ชั้นม.6 และแฟนของผมเรียนอยู่ปี1 ชีวิตคู่เรา2คนได้เริ่มจากการเล่นสายรหัสตอนม.4 เค้าเป็นสายรหัสผม จากนั้นเค้าก็ทักมาคุย ตอนนั้นนผมก็ยังไม่คิดอะไร จนเปิดเทอมเค้าขอผมนั่งด้วย กินข้าวด้วย จนสักพักเราก็ตกลงคบกัน แล้วมีอะไรหลายๆอย่างคล้ายกัน มีเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตคล้ายๆกัน เค้าก็คอยดูแลผมดีมาก เค้ามากินข้าวกับผมทุกเช้า ตอนเย็นเค้าก็คุยกับผมในแชทตลอด ช่วงนั้นผมมีความสุขมากเลย (เป็นรักแรกของผมเลย)
จนกระทั่งเค้าขึ้นปี1 ในวันสุดท้ายที่เค้าเจอกัน ผมก็ทำการ์ดที่ความในใจให้เค้า และมอบดอกไม้1ดอกให้เค้า เค้าก็ให้เสื้อผม เป็นลายที่ผมชอบ และเราก็สัญญากับว่าจะไปอยู่มหาลัยเดียวกัน หลังจากที่เค้าไปอยู่หอไม่กี่วันเค้าก็ตอบผมช้าลง บางทีผมพิมพ์อะไรไปเค้าก็ข้าม ไม่อ่าน และเค้าเปลี่ยนไป โดนไม่สนใจ ผมเล่นด้วยก็ด่าผม ผมเข้าใจว่าชีวิตมหาลัยไม่เหมือนชีวิตม.ปลาย แต่ผมก็ไม่ได้อะไรหรอกครับ เพราะผมไว้ใจเค้า เค้าก็บอกผมเสมอว่าเค้ามีผมคนเดียว จากนั้นไม่นาน เค้าก็เริ่มไปกับเพื่อนมากขึ้น เค้ามีกลุ่มเพื่อนอยู่5คน เป็นผู้หญิง4คนและผู้ชาย1คน เค้านัดกับเพื่อนๆเค้าจะไปกินขนมหวาน ผมก็ให้เค้าไป แต่สุดท้ายเพื่อนก็เทเค้า และไปกับแค่2คนคือไปหับเพื่อนผู้ชาย ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพื่อนก็คือเพื่อน และเค้ากลับมาก็บอกผมว่า ขอให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นมารับ-ส่งที่หอนะ เวลาไปไหนก็ให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นไปส่งนะ และขอไปหอเพื่อนผชคนนั้น ไปเรียนที่ห้องผู้ชายคนนั้น เค้าให้เหตุผลว่าเพราะหอจากมหาลัยมันไกล และที่ต้องไปเรียนที่หอผู้ชายคนนั้นเพราะเค้ามีทีวีจอแบนที่เห็นได้ชัดเจน ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะผมก็เข้าใจเหตุผล และไม่นานมานี้ 3-4สัปดาห์ก่อน ในช่วงผมไปโรงเรียน เวลาไม่ตรงกัน เราได้คุยกันนิดหน่อยช่วงกลางวันและตอนบ่าย จนผมเลิกเรียน เค้าก็ได้ทักบอกผมว่าไปกับเพื่อนนะ ผมก็บอกเค้าไปว่า โอเคร ถึงแล้วบอกด้วยละกัน จนถึงเวลา19.00 เค้าก็ได้ทักบอกว่าอยู่หาดนะ เดินเล่น และทักมาบอกอีกทีตอน 20.00 ว่าไปหาอะไรกินกับเพื่อนนะ แต่เค้าไปกันแค่2คนกับเพื่อนผู้ชายคนนั้น ผมก็เริ่มไม่โอเครแล้ว หลังจากเค้าก็กลับมาผมก็ขอเคลียร์ใจกับเค้า ทำให้ผมสติแตกมาก ผมเลยขอเลิกกับเค้า แต่เค้าก็ไม่ยอมเลิก จนวันถัดมาตอนเย็นเราได้คอลกัน เค้าก็บอกผมว่า เค้าไม่ได้ให้ใจผม100%แล้ว ตอนนี้เหลือแค่90% และเค้าก็หลุดปากออกมาว่า เค้ามีใจให้เพื่อนผู้ชายคนนั้น เค้าให้เหตุผลว่าเวลาเค้าเสียใจ เค้าแพ้คนที่มาปลอบเค้า ตอนนั้นผมใจสลายมาก แล้วเวลา3ปีที่คบกันมันไม่มีความหมายเลยหรอ ทำให้ผมก็ไม่กล้าจะว่าเค้าแล้ว ถ้าว่าไปจะทำให้เค้าเสียใจ และผมได้เปิดเข้าไปดูในเฟสของเค้า พบว่า เค้าคุยกับเพื่อนผู้ชายคนนั้นในคำที่แฟนเค้าใช้กัน และคุยมากกว่าคุยกับผมอีก ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง ผมก็เป็นทุกข์อยู่ทุกวันๆ ผมต้องเก็บไปร้องไห้คนเดียว เวลาเค้าถามก็ได้แต่ตอบว่าไม่เป็นไร ผมโอเค แต่ผมก็ยังให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นไปรับไปส่งแฟนผม และแฟนผมขอไปหอเพื่อนผู้ชายคนนั้น ผมก็ให้ไปครับ ผมทำอะไรไม่ได้จริงๆ เคยคิดว่าปี1เราจะไปอยู่ด้วยกัน ตอนนี้ผมต้องคิดใหม่แล้วแหละครับ แต่ผมก็ยังรักเค้าเสมอ ต่อให้เค้าไม่รักผมแล้ว ตัดใจยากจริงๆ
ผมควรทำยังไงดี
(ปล.พิมพ์ไปน้ำตาไหลไป)
แฟนมีใจให้เพื่อนในวันที่เราทะเลาะกัน...
จนกระทั่งเค้าขึ้นปี1 ในวันสุดท้ายที่เค้าเจอกัน ผมก็ทำการ์ดที่ความในใจให้เค้า และมอบดอกไม้1ดอกให้เค้า เค้าก็ให้เสื้อผม เป็นลายที่ผมชอบ และเราก็สัญญากับว่าจะไปอยู่มหาลัยเดียวกัน หลังจากที่เค้าไปอยู่หอไม่กี่วันเค้าก็ตอบผมช้าลง บางทีผมพิมพ์อะไรไปเค้าก็ข้าม ไม่อ่าน และเค้าเปลี่ยนไป โดนไม่สนใจ ผมเล่นด้วยก็ด่าผม ผมเข้าใจว่าชีวิตมหาลัยไม่เหมือนชีวิตม.ปลาย แต่ผมก็ไม่ได้อะไรหรอกครับ เพราะผมไว้ใจเค้า เค้าก็บอกผมเสมอว่าเค้ามีผมคนเดียว จากนั้นไม่นาน เค้าก็เริ่มไปกับเพื่อนมากขึ้น เค้ามีกลุ่มเพื่อนอยู่5คน เป็นผู้หญิง4คนและผู้ชาย1คน เค้านัดกับเพื่อนๆเค้าจะไปกินขนมหวาน ผมก็ให้เค้าไป แต่สุดท้ายเพื่อนก็เทเค้า และไปกับแค่2คนคือไปหับเพื่อนผู้ชาย ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพื่อนก็คือเพื่อน และเค้ากลับมาก็บอกผมว่า ขอให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นมารับ-ส่งที่หอนะ เวลาไปไหนก็ให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นไปส่งนะ และขอไปหอเพื่อนผชคนนั้น ไปเรียนที่ห้องผู้ชายคนนั้น เค้าให้เหตุผลว่าเพราะหอจากมหาลัยมันไกล และที่ต้องไปเรียนที่หอผู้ชายคนนั้นเพราะเค้ามีทีวีจอแบนที่เห็นได้ชัดเจน ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะผมก็เข้าใจเหตุผล และไม่นานมานี้ 3-4สัปดาห์ก่อน ในช่วงผมไปโรงเรียน เวลาไม่ตรงกัน เราได้คุยกันนิดหน่อยช่วงกลางวันและตอนบ่าย จนผมเลิกเรียน เค้าก็ได้ทักบอกผมว่าไปกับเพื่อนนะ ผมก็บอกเค้าไปว่า โอเคร ถึงแล้วบอกด้วยละกัน จนถึงเวลา19.00 เค้าก็ได้ทักบอกว่าอยู่หาดนะ เดินเล่น และทักมาบอกอีกทีตอน 20.00 ว่าไปหาอะไรกินกับเพื่อนนะ แต่เค้าไปกันแค่2คนกับเพื่อนผู้ชายคนนั้น ผมก็เริ่มไม่โอเครแล้ว หลังจากเค้าก็กลับมาผมก็ขอเคลียร์ใจกับเค้า ทำให้ผมสติแตกมาก ผมเลยขอเลิกกับเค้า แต่เค้าก็ไม่ยอมเลิก จนวันถัดมาตอนเย็นเราได้คอลกัน เค้าก็บอกผมว่า เค้าไม่ได้ให้ใจผม100%แล้ว ตอนนี้เหลือแค่90% และเค้าก็หลุดปากออกมาว่า เค้ามีใจให้เพื่อนผู้ชายคนนั้น เค้าให้เหตุผลว่าเวลาเค้าเสียใจ เค้าแพ้คนที่มาปลอบเค้า ตอนนั้นผมใจสลายมาก แล้วเวลา3ปีที่คบกันมันไม่มีความหมายเลยหรอ ทำให้ผมก็ไม่กล้าจะว่าเค้าแล้ว ถ้าว่าไปจะทำให้เค้าเสียใจ และผมได้เปิดเข้าไปดูในเฟสของเค้า พบว่า เค้าคุยกับเพื่อนผู้ชายคนนั้นในคำที่แฟนเค้าใช้กัน และคุยมากกว่าคุยกับผมอีก ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง ผมก็เป็นทุกข์อยู่ทุกวันๆ ผมต้องเก็บไปร้องไห้คนเดียว เวลาเค้าถามก็ได้แต่ตอบว่าไม่เป็นไร ผมโอเค แต่ผมก็ยังให้เพื่อนผู้ชายคนนั้นไปรับไปส่งแฟนผม และแฟนผมขอไปหอเพื่อนผู้ชายคนนั้น ผมก็ให้ไปครับ ผมทำอะไรไม่ได้จริงๆ เคยคิดว่าปี1เราจะไปอยู่ด้วยกัน ตอนนี้ผมต้องคิดใหม่แล้วแหละครับ แต่ผมก็ยังรักเค้าเสมอ ต่อให้เค้าไม่รักผมแล้ว ตัดใจยากจริงๆ
ผมควรทำยังไงดี
(ปล.พิมพ์ไปน้ำตาไหลไป)