ถือว่าเราเป็นตัวปัญหาไหม ?

เราคบกับแฟนตั้งแต่ 17 จนตอนนี้เราอายุ 21 แฟน 30 แล้ว ตั้งแต่คบกันมาแรกๆ เมื่อก่อนอยู่บ้านเขาเราไม่ทำงาน ที่บ้านพอมีพอกินโอนมาทุกเดือน
แต่บ้านเขาอยากให้ทำงาน เพราะแม่ที่อยู่ด้วยเขาก็ทำงาน เราเลยหางานทำ และทำงานมาตลอด คบกันตั้งแต่มีมอไซ จนตอนนี้มีรถยนต์ 
เงินเดือนเขา สามหมื่นอัพ เงินเดือนเราทั่วไป 12000-13000 โอนให้พ่อเพราะเราทำงานเลยไม่ขอเงิน เขามีภาระ จ่ายค่ารถ จ่ายค่าเทอม 
อยู่กันมา แยกกระเป๋าตังค์ เราไม่เคยขอเงินเขา ค่าไฟ ค่าเน็ตบ้านเขา เราจ่าย เขามีลูกติด เวลาลูกขอเงินจะขอผ่านเรา เราก็ให้ เราชอบเที่ยว
*เที่ยวกลางคืนเขาก็ชอบเที่ยว แต่ไม่เคยเดือดร้อนเงินกัน เราก็เงินเดือนแค่นี้ทำงานเสริมด้วยตอนเย็น ตกไป15000 แค่นี้สำหรับเรา
จนตอนนี้เขาจะซื้อบ้านเขาถามเราว่า จะช่วยได้ไหม เราเลยบอกว่าช่วยได้ คือซื้อของเข้าบ้านค่าเน็ตค่าไฟค่าน้ำ นี่คือตอนแรกที่คุยกัน แต่เหมือนช่วงนี้เขาเหนื่อยอะไรมา เมื่อวันก่อนทะเลาะกันจนมาถึงเรื่องเงิน เขาถามเราว่า อายุขนานนี้เงินยังไม่มีเก็บเลย เวลาเขาเดือดร้อนมาเราช่วยอะไรได้ เขาบอกภาระเขาเยอะ เราเข้าใจ เราก็พยายามทุกทาง เขาบอกว่าเราอะ อายุ20 แล้วยังไม่มีอะไรเป็นของตัวเองเลย เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง ได้แต่ขอโทษไป ตอนนี้ 
เรารู้สึกว่าเรามันไร้ค่า ทำตัวเป็นภาระ เราควรทำยังไงค่ะ หาเงินเพิ่มใช่ไหมค่ะ