จริงๆ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่ยิ่งพูดก็ยิ่งเจ็บในใจมากๆสำหรับเรา เรารักคนๆหนึ่งมาก แบบไม่เคยยอมให้ใครเท่านี้มาก่อนเลยในชีวิต แรกๆเขาก็แสนดี แต่ผ่านมาเกือบจะ 8 เดือน มันเหมือนเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ขนาด 7 ปี 10 ปียังเลิกรักกันได้... แต่สำหรับเราเรารู้สึกผูกพันกับเขามาก จนมาวันนี้ คนสนิท แค่เขาเปลี่ยนไปเพียงนิด เราก็รู้สึก ช่วงนี้เขาไม่ค่อยใส่ใจ ไม่ค่อยแคร์ว่าเราจะเสียใจมากน้อยแค่ไหน เห็นน้ำตาของเราเป็นเรื่องปกติ เราร้องไห้ทุกวัน เสียใจทุกวัน เดี๋ยวนี้เวลาก็ไม่มีให้ เราจะทำอะไรมันก็กลายเป็นเรื่องของเราไปซะทั้งหมด ปล่อยปะ ละเลย เราจะเป็นยังไงก็ช่างเรา แล้วที่บอกว่ารักกัน ทุกวันนี้เขาไม่เหลือความมั่นใจอะไรให้เราเลย เขาไม่มีให้เลย แม้แต่คำว่ารักของเขา เรายังไม่อยากจะรับฟัง เราไม่อยากรับฟังถ้อยคำแลบพูดไปเรื่อยของเขาอีก แต่เราออกมาจากตรงนั้นไม่ได้สักที บางทีก็คิดนะว่า ของเล่น กับ ของตาย ความรู้สึกมันคงไม่ต่างกัน จริงๆแค่บอกว่าไม่รักกันมันคงจะทำให้เรารู้สึกดีกว่านี้ พอมันผูกพันมากๆ 2 สิ่งที่จะตามมาถ้าเกิดวันหนึ่งเราเลิกกันจริงๆ ถ้าไม่รักกันอยู่ เราว่า...เราคงเกลียดเขามากไปเลย เราเคยเปิดใจคุยกับเขาว่าตอนนี้เรากำลังทำใจนะ ถ้าวันหนึ่งเราทำใจได้ เราไม่รู้สึกกับเขาได้ แปลว่าเราอยู่ได้โดยไม่มีเขาแล้ว เราไม่รู้ว่าเวลาจะช่วยให้ลืมเขาได้ไหม แต่ถ้ามันจบไม่ดี มันคงทรมานสำหรับเรามากๆ เรารู่สึกเหมือนตอนนี้เรารักเขาอยู่ฝ่ายเดียว ตบมือข้างเดียวมันไม่ดัง และมันก็เหนื่อย ตอนนี้เราเหนื่อย เราเบื่อ เราอยากจะด่าอยากจะทุบมัน แต่เราทำไม่ได้... เราควรทำยังไง? 😭