หลายวันมานี้รู้สึกดิ่งทุกวันเลย บางทีพอนึกถึงเรื่องในอดีตก็ร้องไห้ออกมา ทั้งที่มีคนรอบตัว ไปเที่ยวที่แปลกใหม่ก็ไม่รู้สึกตื่นเต้นหรือสนุกเลยรู้สึกเฉยๆเฉื่อยๆ ไม่อยากทำอะไรเลย อยากหายไป พรุ่งนี้อีกกี่วันก็รู้สึกเบื่อ แต่ความรู้สึกแบบนี้มันก็มีต้นเหตุน่ะ ฉันรู้สึกน้อยใจครอบครัวของฉันไม่มีใครต้องการฉันเลยนอกจากยาย ฉันเคยคิดน่ะว่าถ้าโลกนี้ไม่มียายฉันจะอยู่อย่างไร ฉันมีแม่แต่เหมือนท่านจะำม่ค่อยสนใจฉันเท่าไรนัก ท่านรักแต่พี่สาว หลายครั้งที่แม่ซื้อของให้พี่สาวแต่ไม่มีของฉันทุกครั้งยายจะตำหนิแม่ต่อหน้าฉัน ฉันก็ไม่ว่าอะไรแค่เงียบแล้วก็เฉยๆแต่ในใจฉันอยากจะร้องไห้มาก พอยายตำหนิแม่ก็แค่หันมามองหน้าฉันแล้วก็เงียบไป ฉันถามตัวเองหลายว่าฉันใช่ลูกเขาหรือไม่ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรมาก จนมหาวิทยาลัยปิดเทอม ฉันอาศัยอยู่กับพี่สาวคนโตไม่มีความรู้สึกอยากกลับบ้านเลย แต่ที่ตรงนั้นมียายอยู่คิดว่าคงจะกลับช่วงวันหยุดปีใหม่ แม่ไม่เคยถามฉันเลยว่าอยากกลับบ้านไหม เกือบเดือนถึงเดือนกว่าๆถึงจะโทรหาครั้ง ฉันไม่มีเงินก็ไม่เคยขอคิดว่าแม่จะสนใจฉันบ้าง แต่ตอนนี้ผ่านมาเกือบสองอาทิตย์แม่ไม่ส่งเงินให้เลยแต่แม่ส่งให้พี่สาวตลอด แบบนี้มันคืออะไรคะ เข้าใจว่าเราอยู่กับพี่สาวคนโตแต่พี่สาวอีกคนก็อยู่ด้วย ใช้ชีวิตแบบเดียวกันอยู่ด้วยกันแต่ทำไมมันต่างกันขนาดนี้ 
       ฉันเป็นคนพูดน้อยและไม่เคยบอกว่าอยากได้อะไรกับคนอื่นเลยสักครั้ง จะเก็บเงินซื้อเองมาตลอด แต่ตอนนี้ฉันเก็บจนกดตัวเองไม่ให้รู้สึกไม่ได้แล้ว มันเป็นแบบนี้มาหลายครั้ง จนฉันอยากหายไปจากตรงนี้ ไม่อยากเจอใครอีก ทุกวันนี้แค่เห็นหน้าพี่สาวเราก็แอบไปร้องไห้แล้ว 
        แบบนี้เป็นโรคซึมเศร้าหรือเก็บกดหรือแค่น้อยใจเฉยๆคะ แล้วควรทำอย่างไรถึงจะหาย เราเป็นแบบนี้มานานมากแล้วไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว แต่ก็ไม่คิดไม่ได้เลย ช่วงนี้ร้องไห้ทุกวัน วันละ3-4ครั้ง