คือตัวหนูเองอยู่ม.1ค่ะ พอหนูขึ้นม.1 หนูรู้สึกว่าจิตใจหนูต่ำลงมากค่ะ เวลาเพื่อนไม่เล่นด้วยหนูก็จะได้แต่เข้าไปแทรกๆกับเขาเฉยๆแต่เขาไม่ค่อยเล่นด้วยละก็เรื่องความรักด้วยค่ะกับเรื่องเรียนหนูเครียดแบบมากๆ กลับบ้านมาร้องไห้ทุกวันหนักใจแบบพูดอะไรไม่ถูกพอคนอื่นถามว่าเป็นอะไรหรอ ก็ได้แต่ตอบว่ามีอะไรล่ะไม่มีคิดมาก มันคือคำพูดที่หนูพูดบ่อยสุดเลย
มันบอกไม่ถูกอ่ะค่ะ ก็ไม่รู้ว่าตัวเองสมควรที่จะต้องมานั่งร้องไห้แบบนี้มั้ยเหมาะแล้วหรอ แล้วที่หนักสุดตัวหนูเองดันมาร้องไห้ทุกวันหลังจากกลับเรียน
ร้องไห้ทุกวัน
มันบอกไม่ถูกอ่ะค่ะ ก็ไม่รู้ว่าตัวเองสมควรที่จะต้องมานั่งร้องไห้แบบนี้มั้ยเหมาะแล้วหรอ แล้วที่หนักสุดตัวหนูเองดันมาร้องไห้ทุกวันหลังจากกลับเรียน