ใครเคยมีพี่สาวที่มันไม่เคยมองเราเป็นน้องสาวมั่ง อย่างเช่น เสื้อผ้าของเรามันเอาไปใส่ได้ พอเราใส่ของมันกลับไม่ได้ มันได้เรียนจบสูง แต่เราไม่ได้ ไม่เคยพูดคุยกันดีๆเลยสักครั้ง เราพยายามทำดีกับมันมากเลยเว้ย มีของกินอะไรก็แบ่งให้ตลอด แต่พอมันถึงจุดที่มันทนไม่ได้อะ
พี่สาวเราอะมันเรียนจบมา 2 ปี ละ ไปทำงานที่ใหนก็ไม่ถึงเดือน งานล่าสุดทำได้ 2 วัน มันก็ออก บ่นว่าเหนื่อย งานหนักเกินไป แล้วงงี้แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ไม่ใช่กับฉัน ฉันปรี้ดมากก บ่นกับแม่ ว่างานสมัยนี้มันหายาก ได้งานดีแล้วควรคว้าไว้ไหม จะเกาะพ่อกับแม่ที่อายุจะเข้า 60 แล้วไปถึงใหน แม่เราก็พูดเอือมๆหละ ว่าบังคับไม่ได้ เราก็พูดออกไปเลยแบบไม่กลัวใครได้ยิน ประมาณว่า อายุขนาดนี้แล้ว ถ้าคนมันมีจิตสำนึกความรับผิดชอบไม่งานหนักงานเบามันก็ต้องทำแหละ* เผอิญว่ามันได้ยินเราพูดพอดี มันก็มองแรงใส่เรา แล้วตอนเช้าวันนี้ก่อนเกิดเรื่อง เรากับน้องคนเล็กคุยกันว่าจะกินหมูกะทะที่บ้าน พอดี พอตอนเย็นหลังจากเกิดเรื่อง ไอ้เราก็กำลังจะไปกินหมูกะทะนี้แหละ พอนั่งลงปุ๊บ อิพี่เรามันก็บอกว่า หมูกะทะชุดเดียว กินตั้ง3คนไม่อิ่มหรอก เราก็พอรู้แหละว่าแขวะเรา นี้ก็เลยลุกขึ้นไม่กิน (เงินก็เงินกู ทีตัวเองไม่ได้ออกสักบาทยังนั่งกินหน้าตาเฉย) แล้วยังมีเหตุการณ์หนึ่ง เงินค่าเทอมเราหายไปเว้ย แล้วเราก็ร้องไห้ออกมาเลยแหละ เครียดมากจริงๆ แต่พอรู้ว่าเงินที่หายไปมันหายไปกับเสื้อผ้าอิพี่สาว จากเครียดนี่กลายเป็นโกรธเลยแหละ แต่ทำอะไรไม่ได้ไง แม่คือปกป้องตลอด มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่จำความได้ พี่สาวได้เรียนจบสูง เราถูกจำกัดไว้แค่ม.6 แต่ก็ยังหาเงินส่งตัวเองต่ออยู่
ใครเคยเกลียดพี่สาวบ้าง
พี่สาวเราอะมันเรียนจบมา 2 ปี ละ ไปทำงานที่ใหนก็ไม่ถึงเดือน งานล่าสุดทำได้ 2 วัน มันก็ออก บ่นว่าเหนื่อย งานหนักเกินไป แล้วงงี้แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ไม่ใช่กับฉัน ฉันปรี้ดมากก บ่นกับแม่ ว่างานสมัยนี้มันหายาก ได้งานดีแล้วควรคว้าไว้ไหม จะเกาะพ่อกับแม่ที่อายุจะเข้า 60 แล้วไปถึงใหน แม่เราก็พูดเอือมๆหละ ว่าบังคับไม่ได้ เราก็พูดออกไปเลยแบบไม่กลัวใครได้ยิน ประมาณว่า อายุขนาดนี้แล้ว ถ้าคนมันมีจิตสำนึกความรับผิดชอบไม่งานหนักงานเบามันก็ต้องทำแหละ* เผอิญว่ามันได้ยินเราพูดพอดี มันก็มองแรงใส่เรา แล้วตอนเช้าวันนี้ก่อนเกิดเรื่อง เรากับน้องคนเล็กคุยกันว่าจะกินหมูกะทะที่บ้าน พอดี พอตอนเย็นหลังจากเกิดเรื่อง ไอ้เราก็กำลังจะไปกินหมูกะทะนี้แหละ พอนั่งลงปุ๊บ อิพี่เรามันก็บอกว่า หมูกะทะชุดเดียว กินตั้ง3คนไม่อิ่มหรอก เราก็พอรู้แหละว่าแขวะเรา นี้ก็เลยลุกขึ้นไม่กิน (เงินก็เงินกู ทีตัวเองไม่ได้ออกสักบาทยังนั่งกินหน้าตาเฉย) แล้วยังมีเหตุการณ์หนึ่ง เงินค่าเทอมเราหายไปเว้ย แล้วเราก็ร้องไห้ออกมาเลยแหละ เครียดมากจริงๆ แต่พอรู้ว่าเงินที่หายไปมันหายไปกับเสื้อผ้าอิพี่สาว จากเครียดนี่กลายเป็นโกรธเลยแหละ แต่ทำอะไรไม่ได้ไง แม่คือปกป้องตลอด มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่จำความได้ พี่สาวได้เรียนจบสูง เราถูกจำกัดไว้แค่ม.6 แต่ก็ยังหาเงินส่งตัวเองต่ออยู่