ขอเล่าเลยว่าแฟนของเราเป็นลูกครึ่งจีนค่ะ แต่อาศัยอยู่ที่ประเทศไทย เรียนอยู่ที่เดียวกันกับเราห้องเดียวกันกับเรา เขาก็ดีกับเรามาก ๆ และเราทั้งสองเป็นคนค่อนข้างซีเรียสเรื่องเรียนกันทั้งคู่เวลาจะสอบก็จะคอลกันเวลาทำโจทย์แล้วไม่รู้เรื่อง เขาเป็นคนที่หน้าตาจัดว่าดี ฐานะก็ดีแล้วเราก็คิดว่าเราศีลเสมอกันเรื่องฐานะ เขาก็เป็นคนขยันมาก ๆ เป็นคนที่เก็บเงินเก่งที่สุด เคยเล่าให้แม่ฟังแล้วว่าเขาเป็นคนแบบนั้นแบบนี้แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เวลาเรามีติวเขาก็จะขับรถมารับเราส่งเราแต่ไม่ได้บ่อยมากนะคะเพราะเราไม่ค่อยอยากรบกวนเท่าไหร่ เรื่องนี้พ่อแม่เรารับรู้นะคะว่าไปรับส่งกัน เขาก็ต้องช่วยที่บ้านทำงานเลยจะมีเวลาคุยกันจริงๆคือช่วงค่ำถึงดึก ตอนอยู่โรงเรียนเราจะคุยกันน้อยมาก ๆ เป็นงี้เพราะไม่อยากเป็นที่จับตามองจากคนอื่น แต่พออยู่บ้านหรือข้างนอกโรงเรียนเราจะดูสนิทกันมากต่างจากที่โรงเรียนค่ะ แล้วก็ตอนนี้คบกับเขาได้ 1 ปีกว่าแล้ว เราก็โอเคเพราะคุยกับเขาเข้ากันได้ทุกเรื่อง รสนิยมค่อนข้างคล้ายกัน เรื่องมีแค่ว่าเมื่อวานก่อนเราไปกินข้าวนอกบ้านกับแม่แล้วก็เล่าเรื่องเพื่อนที่โรงเรียนให้ฟังแล้วก็มาถึงเรื่องของแฟนเรา แม่เรากับพูดว่าไม่รู้จักหรอกคนชื่อ.. รู้จักแต่..(ชื่อแฟนเก่าเรา) ตอนนั้นเราฟีลดาวน์มาก คือเราก็เลิกกันนานพอสมควรแล้ว ในหัวของเรามีแต่คำถามคนนี้ที่เราคบอยู่เขาไม่โอเคตรงไหนก็เขาดีที่สุดเท่าที่เราคบมาแล้วด้วยซ้ำ ส่วนกับแฟนเก่าเราขอเล่านิดนึงอาจจะเป็นเพราะเราชวนแฟนเก่ากับแม่เรามาทานข้าวด้วยกันบ่อยพอควรเลยทำให้แม่เราชินกับแฟนเก่าหรือเปล่า แต่กับแฟนใหม่เรายังไม่เคยให้แฟนได้คุยกับแม่จริงจังสักทีด้วยเหตุผลนี้ร่วมด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้ ไม่รู้จะทำยังไงให้แม่เข้าใจเราเลย
แม่พูดแบบนี้คือไม่ชอบแฟนเราหรือเปล่าคะ?