สวัสดีครับ ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวเองก่อน ผมชื่อทันครับ ปัจจุบันกำลังเรียนอยู่ชั้นปวช.3=ม.6นั่นแหละครับ เรื่องของเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ คือ ก่อนหน้านี้ปี2562หรือปีที่แล้ว ผมยังอิสระได้อยู่เลย อยากไปไหนก็ได้ไป อยากทำอะไรก็ได้ทำ ผมมีความสุขกับชีวิตแบบนี้มาก อ้ออีกอย่างนึงคือผมทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย แน่นอนครับผมต้องมีเงินเดือนแน่นอนผมถึงออกไปเที่ยวได้ แต่แล้วปีนี้มันกลับพลิกผัน อยู่ๆผมก็โดนกำหนดเวลากลับบ้าน เขาให้ผม1ทุ่ม ถ้าเกินบอกว่าจะไม่ให้นอน ผมนี่โครตทุกข์เลยครับ แต่ด้วยความที่ผมย่าง18ยังไม่18ปีบริบูรณ์ ผมก็เลยทนไปก่อน แต่ถ้าผม18ปีบริบูรณ์เมื่อไหร่ ผมจะหางานทำเพิ่มทันที และจะใช้กฎหมายบอกเขาด้วย ทุกคนว่าดีไหมครับ แต่ผมว่าดี เพราะกฎหมายก็กำหนดไว้แล้วว่าอายุ18ปีบริบูรณ์สามารถทำงานเป็นกะได้แล้ว ผมจะทำทุกอย่างทำทุกทางเพื่อให้ผมหลุดจากกรอบแล้วเป็นอิสระให้ได้ ผมไม่เคยได้เที่ยวแบบเพื่อนเลย(เที่ยวในที่นี้คือตามที่เที่ยวต่างๆนะครับ ไม่ใช่ผับ บาร์ ผมเป็นคนที่ไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่ครับ) อยากไปไหนก็ไม่ได้ไป หนำซ้ำเงินเดือนผมแท้ๆก็เอาไปอีก แต่ครั้งนี้ผมคงต้องแอบซ่อนไว้แล้ว คงให้แค่บางส่วน เอาเป็นว่าปัญหาผมมันเยอะก็แล้วกันครับ ผมเลยอยากถามว่า ที่เขาทำนี่เขาห่วงผมหรอ ผมเป็นผู้ชายครับไม่ใช่ผู้หญิง ผมทำงานผมมีเงินเดือน ผมดูแลตัวเองได้ ผู้ปกครองควรเข้าใจผมมากว่านี้ไหม ให้ผมได้มีอิสระ ให้ผมได้มีความสุขบ้าง เอาจริงๆผมก็อยากให้มีกฎหมาย ห้ามกำหนดเวลากลับบ้านของบุตรที่อายุ18ปีบริบูรณ์ไปแล้วเหมือนนะครับ(ยกเว้นผู้หญิง คงจะต้องให้20ปีไปแล้ว ถึงจะให้เขาอิสระได้) เพื่อนๆว่าไงบ้างครับ ทุกวันนี้ผมไม่มีความสุขเลย ได้แต่อดทนไปวันๆเลยจริงๆ (ผมอาจจะเล่าไม่ละเอียดมาก หากสงสัยตรงไหนหรืออยากอะไรเพิ่มเติมถามมาได้นะครับ)
ทำไมผู้ปกครองบางท่านถึงไม่ชอบให้ลูกตัวเองมีความสุขมีอิสระบ้างเลยครับ(ย้ำว่าบางท่านนะครับ)