อย่าพึ่งว่าเราชอบครํฝึกสอนเลยนะคะอพราะนี่ชอบตั้งเเต่เขายังเป็นนร.เเล้วเเต่มูฟออนไม่ได้////
ถ้าจะเล่าคร่าวๆก็ตอนเราอยู่ม.1 พี่เขาอยู่ม.6 เราเริ่มชอบพี่เขาเเล้วก็รู้เรื่องราวผ่านพี่เรามาบ้างเพราะพี่เราเป็นเพื่อนกับเขา เเล้วเเบบเราก็เริ่มชอยขึ้นเรื่อยๆเพราะว่า เราได้มีการพูดคุยกันไม่ใช่ในเเชทนะคะเเต่เเบบตัวต่อตัวเลย เเบบพี่เขาก็จะมีเเซวๆเราบ้าง เราก็มีเเซวๆพี่เขาบ้างเพราะว่าพี่เขาเป็นนักร้องด้วยก็จะเเซวประมาณว่าเป็นfcนะ ติดตามตลอดอะไรอย่างงี้ ที่เริ่มชอบตอนเเรกเลยก็เพราะวันนั้นเราท้องเสียจะกลับบ้านเเล้วก่อนหน้านี้เราได้@เฟสพี่เเกไปเราก็จำไม่ได้ว่าตอนไหน สงสัยจะเป็นตอนรับน้อง555เเล้วพอกำลังจะเดินออกนอกรร.ก็สวนทากับพี่เเกพี่เเกเลยถามว่าจะไปไหน เพราะว่าคนเขาไปเข้าเเถวหมดเเล้วเเต่เราเดินออกมาจะออกนอกรร.เราก็เลยบอกว่าจะกลับบ้าน เเล้ววันนั้นพี่เเกก็รับ@เฟสเรา (พอดีเป็นคนหวั่นไหวง่ายชอบคนง่าย5555666)
เราก็เคยให้เพื่อนเอาเเชทเราทักไปหาเเกเพราะเราไม่กล้าเเล้วพี่เเกตอบเร็วมาก(มารยาทรึป่าวนะ55555)เราก็เริ่มชอบขึ้นเรื่อยๆจนอาจจะมากดว่าคำว่าชอบ เเล้วพี่เเกก็จบไป พอเราขึ้นม.2เเกก็กลับมารร.เพราะเเกมาช่วยงานกิจกรรมรร. เเล้วช่วงนั่นเราไปเล่นห้องดนตรีบ่อยๆเพราะเราอยากเล่นวงโยเเต่เเรกอยู่เเล้ว เราก็ไปเล่นของเราปกติเเหละเราเลยไปประกอบเครื่องดนตรีอยู้ในห้องเเล้วมันเป็นห้องที่หน้าต่างเป็นกระจกใส เเล้วว!!!!พี่เเกนั่งอยู่ข้างห้องกำลังนั่งดูน้องเขาร้องเพลกับครู พอเราหันไปดู เราก็เห็นพี่เเกมองเรา ก็ไม่ค่อยอยากจะมโนเพ้อฝันเท่าไหร่ก็เลยถามเพื่อนอีกคนที่ไปด้วย เพื่อนก็บอกว่าเขามองเราก็งงๆมองอะไร55555555สรุปกลับบ้านไปวันนั้น ตอน6โมงเย็น พี่เเกมาบอกHBDเราอยู่หน้าเฟสโอ้ยยยย!!!เขินหนักมากขุ่นพระ มันก็ยิ่งทำให้เราชอบพี่เเกขึ้นไปอีก เเล้วมันก็มีหลายครั้งที่เเกกลับมารร.เเล้วไปห้องดนตรีซึ่งเราก็ไปเป็นปกติอยู่เเล้วก็จะมีเรื่องราวเกิดขึ้นบ่อยมาก เช่นเราไปประกอบเครื่องดนตรีในห้องอีกเหมือนเดิมเเกก็นั่งทำเพลงกับครูอยู้ในห้องเเล้วเราทำลิปตกลงในซอกโต๊ะเเล้วเอาไม่ได้ก็เลยจะหาไม้กวาดในห้องนั่นเขี่ยๆ พี่เเกเลยถามว่าเป็นอะไรเราเลยบอกว่าทำลิปตกลงไปในช่องนั้นเเกก็เลยล้วงเข้าไปในซอกซึ่งเเขนเราเล็กกว่าเเกเอาไม่ได้เเต่เเกเเขนใหญ่กว่าเเละเอาออกมาได้555 เราก็เลยรีบยกมือไหว้เเล้วยิปเอาลิปเเบบไม่มอง เพราะเวลาอยู่ใกล้ๆเเกเราชอบทำเป็นเหมือนไม่ชอบเเก ไม่รู้ทำไมเวลาเขินเเล้วเป็นงี้/////5555555
เเล้วก็มีอีกหลายๆครั้งเลย เรื่องมันก็จบไปเพราะเเกก็ไม่ค่อยได้มาเจอเเกอีกทีก็ตอนเราอยู่ม.5เทอม2ก็มียกมือไหว้ปกติเเล้วพูดคุยกับพี่อีกคนที่มากับเขาเเทนเวลาเจอเราก็ไม่ค่อยอยากมองเเกเท่าไหร่เพราะฟอร์มเราเยอะเราเขินเราไม่กล้า55555 ตลอดเวลา เราก็ส่องเฟสเเกตลอด จะมีบางช่วงที่ลืมเเต่ได้ไม่นานกผ้จะนึกถึงพี่เเกเเล้วไปส่องเฟส เพราะพี่เเกไปเรียนครูเเละมีเเฟนเราก็รู้มาตลอด เราก็หักห้ามใจตัวเองไม่ให้คอดเยอะไปกว่านี้เราอยู้ในสถานะเเบบเยอกันเเล้วยิ้มไหว้ทักทายเเค่นี้พอ55555จนกระทั่งม.6เทอม2 พี่เเกมาฝึกสอนที่รร.เราโอ้ยยยยยยยยยยย เรื่องราวต่างๆก็คือเล่นในหัวเลยจ้าาาว่ามีอะไรบ้างความรู้สึกเดิมๆเริ่มกลับมามากขึ้น เเละมื้อวานเราก็เจอเเกที่โรงอาหารเพราะพี่เเกไปนั่งกินข้าวกับครูฝึกสอนคนอื่นๆ เเล้วตอนที่เเกเดินไปซื้อนำก็คอดถึงตอนที่เราติดหัวใจให้เเกตอนวันวาเลนไทน์เเกกำลังจะไปประกาศบ่าวประชาสัมพันธ์ซึ่งเราไม่รู้เรานั่งเล่นอยู้ในห้องนั่งเเล้วพี่เเดเข้ามาพอดีเราเลยว่าขอติดหน่อยได้ไหมเราเบยติดใส่หลังพี่เเกเเล้วเพื่อนอีกคนก็เดินเข้ามาด่าพี่เเกว่าทำไมยังไม่ประกาศเราเลยชงักพร้อมกับเพื่อนผช.อีกคนที่กำลังตอดสติผีกเกอร์ให้เเก เลยให้เเกไปประกาศก่อนเราก็ไม่รู้เนาะพี่เเกไม่ได้บอกว้าพี่ขอประกาศข่าวก่อนรึรีบๆอะไรเเบบนี้นี่ก็ยืนติดกับเพื่อนซะนาน ความรู้สึกคิดถึงมันมีเต็มไปหมดเลยยย จนกระทั่งมาวันนี้เราก็มองเเกตลอดเเหละก็คนมันคิดถึงเรารู้อยู่ตลอดว่าเเกมีเเฟนเเล้วเเต่เราก็จะไม่ล้ำเส้นเเอบห่วงอยู่ห่างๆ พอตอนเย็นกำลังจะกลับบ้านเราก็นั่งเล่นรอที่ระเบียงเเล้วเเกก็เดินมาเล่นทส.พอดี ระยะก็ไม่ไกลมากเราก็เลยมองพี่เเกเวลาเเกเงยหน้าจึ้นเราก็รีบหลบเเกก็รู้สึกส่าพี่เเกจะรู้ว่าเรามอง5555555555555เพราะพี่เเกก็หันมาบ่อยมากสงสัยรู้เเหละว่าเรามอง เราก็เลยเดินออไปข้างนอกเพราะน้องชวนไปตลาดพอเดินกลับเบ้ามาก็เจอเเกถ่ายรูปอยู่หน้ารร.เเล้วเหมือนจะเห็นเรามองเเกมั้งเรากผ้มำเนียนๆไม่ได้มองเเล้วข้ามถนนมาฝั่งรร.55555
อ่าาาาาาาาาก็พอจะรู้คร่าวๆเเล้วใช่ไหม ตาานี้เข้าโหมดดราม่าเเล้วว เราห้ามใจตัวเองไม่ได้เราคิดถึงเขามากกเราไม่รู้ว่าพี่เขาอาจจะเคยคิดหรือไม่อคยคิดกับเรายังไงอะไรเเค่ไหน เเต่เราห้ามใจไม่ได้เราคิดถึงเขาตลอดเราส่องเฟสเเฟนพี่เเกด้วยเราก็ไม่ได้อะไรก็เเค่ส่องดูเฉยๆเเล้วก็บ่นกับตัวเองว่าเเฟนพี่เขาสวยจังอะไรเเบบนี้ซึ่เป็นบ่อยมากเป็นตั้งเเต่ พี่เขาสอบเข้าครูได้เเล้วมีเเฟนอยู่คณะนั่น556 เรายินดีที่เขามีความสุขกับคนมี่เขาเลือกเพราะเรากับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน เเต่เราห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้อ่าาา มันทรมานชิปหายยย มันเต็มไปด้วยความคิดถึงเราอยากเซฟความรู้สึกตัวเองมากเลยย เเต่มันไม่ไหวเลย น้ำตาซึมบ่อยมากทุกครั้งที่คิดไปไกลว่ารักครั้งนี้มันเป็นไปไม่ได้มันได้เเค่นี้เขามีคนของเขาเรารักเขาในเเบบไม่ครอบครองก็ได้ เเต่มันเเบบ ห้ามที่จะไม่มองเขาเวลาเจอห้ามที่จะไม่คิดถึงไม่ได้นานนะที่ไม่ได้เจอพอมันมีโอกาสมันเลยยากที่จะทำ เราไม่อยากมีความรู้สึกเเบบนี้เราอยากมูฟออน เเต่พอเอาเข้าดีๆ ลึกๆในใจเราก็คือพี่เขา
ใช่ค่ะบางคนอาจมองว่าเราคิดไปเองฝ่ายเดียวรึป่าว อันนี้ไม่ใช่ประเด็นค่ะ เรื่องที่เราต้องการจะถามคือเราจะเซฟความรู้สึกตัวเองยังไงบางที่เราก็กลัวล้ำเส้นไปเเต่มันก็อดคิดถึงไม่ได้ห้ามที่จะไม่คิดพอเจออีกทีมันก็คิดเเล้วคิดเเต่เเละที่ก็ม่เเต่เรื่องมีความสุข เช่นโดนพี่เขาเเซวขับรถผ่านกันเเล้วจามใส่เเล้วพากันหัวเราะ เอาง่ายๆก็คือเรามูฟออนจากพี่เขาไม่ได้เลยยย เราต้องเริ่มยังไงดี5-6ปีมานี้ เราคิดว่าจะมูฟได้เเต่มันไม่เลย ถ้าเอาจริงๆเราก็อยากคุยกับเเกนะเพราะเเกนะเพราะเปืดเทอมมานิเรายังไม่ได้เเม่เเต่ไหว้ทักทายเพราะเจอเเกเราก็หลบตลอดเลย มันเเซดมากทุกคนเรามุฟออนไม่ได้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใส่ข้อความ
ทำยังไงดีคะเมื่อคนที่เราชอบตอนม1.เขากลับมาฝึกสอนที่รร.ตอนเราอยู่ม.6 เเละพี่เขามีเเฟนเเล้วเเต่เรากลับมูฟออนไม่ได้
ถ้าจะเล่าคร่าวๆก็ตอนเราอยู่ม.1 พี่เขาอยู่ม.6 เราเริ่มชอบพี่เขาเเล้วก็รู้เรื่องราวผ่านพี่เรามาบ้างเพราะพี่เราเป็นเพื่อนกับเขา เเล้วเเบบเราก็เริ่มชอยขึ้นเรื่อยๆเพราะว่า เราได้มีการพูดคุยกันไม่ใช่ในเเชทนะคะเเต่เเบบตัวต่อตัวเลย เเบบพี่เขาก็จะมีเเซวๆเราบ้าง เราก็มีเเซวๆพี่เขาบ้างเพราะว่าพี่เขาเป็นนักร้องด้วยก็จะเเซวประมาณว่าเป็นfcนะ ติดตามตลอดอะไรอย่างงี้ ที่เริ่มชอบตอนเเรกเลยก็เพราะวันนั้นเราท้องเสียจะกลับบ้านเเล้วก่อนหน้านี้เราได้@เฟสพี่เเกไปเราก็จำไม่ได้ว่าตอนไหน สงสัยจะเป็นตอนรับน้อง555เเล้วพอกำลังจะเดินออกนอกรร.ก็สวนทากับพี่เเกพี่เเกเลยถามว่าจะไปไหน เพราะว่าคนเขาไปเข้าเเถวหมดเเล้วเเต่เราเดินออกมาจะออกนอกรร.เราก็เลยบอกว่าจะกลับบ้าน เเล้ววันนั้นพี่เเกก็รับ@เฟสเรา (พอดีเป็นคนหวั่นไหวง่ายชอบคนง่าย5555666)
เราก็เคยให้เพื่อนเอาเเชทเราทักไปหาเเกเพราะเราไม่กล้าเเล้วพี่เเกตอบเร็วมาก(มารยาทรึป่าวนะ55555)เราก็เริ่มชอบขึ้นเรื่อยๆจนอาจจะมากดว่าคำว่าชอบ เเล้วพี่เเกก็จบไป พอเราขึ้นม.2เเกก็กลับมารร.เพราะเเกมาช่วยงานกิจกรรมรร. เเล้วช่วงนั่นเราไปเล่นห้องดนตรีบ่อยๆเพราะเราอยากเล่นวงโยเเต่เเรกอยู่เเล้ว เราก็ไปเล่นของเราปกติเเหละเราเลยไปประกอบเครื่องดนตรีอยู้ในห้องเเล้วมันเป็นห้องที่หน้าต่างเป็นกระจกใส เเล้วว!!!!พี่เเกนั่งอยู่ข้างห้องกำลังนั่งดูน้องเขาร้องเพลกับครู พอเราหันไปดู เราก็เห็นพี่เเกมองเรา ก็ไม่ค่อยอยากจะมโนเพ้อฝันเท่าไหร่ก็เลยถามเพื่อนอีกคนที่ไปด้วย เพื่อนก็บอกว่าเขามองเราก็งงๆมองอะไร55555555สรุปกลับบ้านไปวันนั้น ตอน6โมงเย็น พี่เเกมาบอกHBDเราอยู่หน้าเฟสโอ้ยยยย!!!เขินหนักมากขุ่นพระ มันก็ยิ่งทำให้เราชอบพี่เเกขึ้นไปอีก เเล้วมันก็มีหลายครั้งที่เเกกลับมารร.เเล้วไปห้องดนตรีซึ่งเราก็ไปเป็นปกติอยู่เเล้วก็จะมีเรื่องราวเกิดขึ้นบ่อยมาก เช่นเราไปประกอบเครื่องดนตรีในห้องอีกเหมือนเดิมเเกก็นั่งทำเพลงกับครูอยู้ในห้องเเล้วเราทำลิปตกลงในซอกโต๊ะเเล้วเอาไม่ได้ก็เลยจะหาไม้กวาดในห้องนั่นเขี่ยๆ พี่เเกเลยถามว่าเป็นอะไรเราเลยบอกว่าทำลิปตกลงไปในช่องนั้นเเกก็เลยล้วงเข้าไปในซอกซึ่งเเขนเราเล็กกว่าเเกเอาไม่ได้เเต่เเกเเขนใหญ่กว่าเเละเอาออกมาได้555 เราก็เลยรีบยกมือไหว้เเล้วยิปเอาลิปเเบบไม่มอง เพราะเวลาอยู่ใกล้ๆเเกเราชอบทำเป็นเหมือนไม่ชอบเเก ไม่รู้ทำไมเวลาเขินเเล้วเป็นงี้/////5555555
เเล้วก็มีอีกหลายๆครั้งเลย เรื่องมันก็จบไปเพราะเเกก็ไม่ค่อยได้มาเจอเเกอีกทีก็ตอนเราอยู่ม.5เทอม2ก็มียกมือไหว้ปกติเเล้วพูดคุยกับพี่อีกคนที่มากับเขาเเทนเวลาเจอเราก็ไม่ค่อยอยากมองเเกเท่าไหร่เพราะฟอร์มเราเยอะเราเขินเราไม่กล้า55555 ตลอดเวลา เราก็ส่องเฟสเเกตลอด จะมีบางช่วงที่ลืมเเต่ได้ไม่นานกผ้จะนึกถึงพี่เเกเเล้วไปส่องเฟส เพราะพี่เเกไปเรียนครูเเละมีเเฟนเราก็รู้มาตลอด เราก็หักห้ามใจตัวเองไม่ให้คอดเยอะไปกว่านี้เราอยู้ในสถานะเเบบเยอกันเเล้วยิ้มไหว้ทักทายเเค่นี้พอ55555จนกระทั่งม.6เทอม2 พี่เเกมาฝึกสอนที่รร.เราโอ้ยยยยยยยยยยย เรื่องราวต่างๆก็คือเล่นในหัวเลยจ้าาาว่ามีอะไรบ้างความรู้สึกเดิมๆเริ่มกลับมามากขึ้น เเละมื้อวานเราก็เจอเเกที่โรงอาหารเพราะพี่เเกไปนั่งกินข้าวกับครูฝึกสอนคนอื่นๆ เเล้วตอนที่เเกเดินไปซื้อนำก็คอดถึงตอนที่เราติดหัวใจให้เเกตอนวันวาเลนไทน์เเกกำลังจะไปประกาศบ่าวประชาสัมพันธ์ซึ่งเราไม่รู้เรานั่งเล่นอยู้ในห้องนั่งเเล้วพี่เเดเข้ามาพอดีเราเลยว่าขอติดหน่อยได้ไหมเราเบยติดใส่หลังพี่เเกเเล้วเพื่อนอีกคนก็เดินเข้ามาด่าพี่เเกว่าทำไมยังไม่ประกาศเราเลยชงักพร้อมกับเพื่อนผช.อีกคนที่กำลังตอดสติผีกเกอร์ให้เเก เลยให้เเกไปประกาศก่อนเราก็ไม่รู้เนาะพี่เเกไม่ได้บอกว้าพี่ขอประกาศข่าวก่อนรึรีบๆอะไรเเบบนี้นี่ก็ยืนติดกับเพื่อนซะนาน ความรู้สึกคิดถึงมันมีเต็มไปหมดเลยยย จนกระทั่งมาวันนี้เราก็มองเเกตลอดเเหละก็คนมันคิดถึงเรารู้อยู่ตลอดว่าเเกมีเเฟนเเล้วเเต่เราก็จะไม่ล้ำเส้นเเอบห่วงอยู่ห่างๆ พอตอนเย็นกำลังจะกลับบ้านเราก็นั่งเล่นรอที่ระเบียงเเล้วเเกก็เดินมาเล่นทส.พอดี ระยะก็ไม่ไกลมากเราก็เลยมองพี่เเกเวลาเเกเงยหน้าจึ้นเราก็รีบหลบเเกก็รู้สึกส่าพี่เเกจะรู้ว่าเรามอง5555555555555เพราะพี่เเกก็หันมาบ่อยมากสงสัยรู้เเหละว่าเรามอง เราก็เลยเดินออไปข้างนอกเพราะน้องชวนไปตลาดพอเดินกลับเบ้ามาก็เจอเเกถ่ายรูปอยู่หน้ารร.เเล้วเหมือนจะเห็นเรามองเเกมั้งเรากผ้มำเนียนๆไม่ได้มองเเล้วข้ามถนนมาฝั่งรร.55555
อ่าาาาาาาาาก็พอจะรู้คร่าวๆเเล้วใช่ไหม ตาานี้เข้าโหมดดราม่าเเล้วว เราห้ามใจตัวเองไม่ได้เราคิดถึงเขามากกเราไม่รู้ว่าพี่เขาอาจจะเคยคิดหรือไม่อคยคิดกับเรายังไงอะไรเเค่ไหน เเต่เราห้ามใจไม่ได้เราคิดถึงเขาตลอดเราส่องเฟสเเฟนพี่เเกด้วยเราก็ไม่ได้อะไรก็เเค่ส่องดูเฉยๆเเล้วก็บ่นกับตัวเองว่าเเฟนพี่เขาสวยจังอะไรเเบบนี้ซึ่เป็นบ่อยมากเป็นตั้งเเต่ พี่เขาสอบเข้าครูได้เเล้วมีเเฟนอยู่คณะนั่น556 เรายินดีที่เขามีความสุขกับคนมี่เขาเลือกเพราะเรากับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน เเต่เราห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้อ่าาา มันทรมานชิปหายยย มันเต็มไปด้วยความคิดถึงเราอยากเซฟความรู้สึกตัวเองมากเลยย เเต่มันไม่ไหวเลย น้ำตาซึมบ่อยมากทุกครั้งที่คิดไปไกลว่ารักครั้งนี้มันเป็นไปไม่ได้มันได้เเค่นี้เขามีคนของเขาเรารักเขาในเเบบไม่ครอบครองก็ได้ เเต่มันเเบบ ห้ามที่จะไม่มองเขาเวลาเจอห้ามที่จะไม่คิดถึงไม่ได้นานนะที่ไม่ได้เจอพอมันมีโอกาสมันเลยยากที่จะทำ เราไม่อยากมีความรู้สึกเเบบนี้เราอยากมูฟออน เเต่พอเอาเข้าดีๆ ลึกๆในใจเราก็คือพี่เขา
ใช่ค่ะบางคนอาจมองว่าเราคิดไปเองฝ่ายเดียวรึป่าว อันนี้ไม่ใช่ประเด็นค่ะ เรื่องที่เราต้องการจะถามคือเราจะเซฟความรู้สึกตัวเองยังไงบางที่เราก็กลัวล้ำเส้นไปเเต่มันก็อดคิดถึงไม่ได้ห้ามที่จะไม่คิดพอเจออีกทีมันก็คิดเเล้วคิดเเต่เเละที่ก็ม่เเต่เรื่องมีความสุข เช่นโดนพี่เขาเเซวขับรถผ่านกันเเล้วจามใส่เเล้วพากันหัวเราะ เอาง่ายๆก็คือเรามูฟออนจากพี่เขาไม่ได้เลยยย เราต้องเริ่มยังไงดี5-6ปีมานี้ เราคิดว่าจะมูฟได้เเต่มันไม่เลย ถ้าเอาจริงๆเราก็อยากคุยกับเเกนะเพราะเเกนะเพราะเปืดเทอมมานิเรายังไม่ได้เเม่เเต่ไหว้ทักทายเพราะเจอเเกเราก็หลบตลอดเลย มันเเซดมากทุกคนเรามุฟออนไม่ได้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้