เพราะโควิด หรือความห่างไกล หรืออะไรกันแน่ ที่ทำให้เราต้องเลิกกัน

กระทู้นี้คือ แค่อยากระบายความรู้สึกนะคะไม่ได้มีสาระอะไร

เรากับแฟนคบกันมาเกือบ4ปี.  เราสองคนชอบกันจากความใกล้ชิด เราอายุมากกว่าแฟนหลายปีคะ. ด้วยความที่เราแก่กว่า พวกเราเลยคบกันเงียบๆไม่มีใครรู้. เพราดเลยหมือนเขาจะอายเพื่อนตรงนี้

ปีแรกเราสองคน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ดูไม่มีปัญหาอะไรในการอยู่ร่วมกัน เรารักกันมาก. ห่วงใยดูแลกันตลอด มีความสุขดี 

ตั้งแต่ปีที่สองไป  เขาได้งานที่ต่างประเทศแถบตะวันออกกลาง จะกลับไทยทุก3-6เดือน หรือเรามีบินไปหาบ้างปีละหน  
ตอนเขากลับมา พวกเรายังรู้สึกดี มีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอกัน ยังรักกัน    ตอนมาไทยเค้าจะมาอยู่ด้วยกันก่อนเ. แล้วเราค่อยไปส่งเขาที่บ้านต่างจังหวัด เป็นแบบนี้ทุกครั้ง
ช่วงที่เขาอยู่ต่างประเทศ ก็ไลน์หากันตลอดทุกวันแค่ไม่ได้คอล

เป็นแบบนี้เรื่อยๆ. จนมาปีนี้ 2563. (ปีที่4) ที่เกิดโรคระบาดโควิด. พวกเราเจอกันครั้งล่าสุดช่วงต้นปีที่เขากลับไทย. และต้องบินกลับไปทำงานตามปกติ
ติดที่ว่า ปีนี้ เขาไม่ได้กลับไทยตามเวลาแผน เพราะมีโควิดและต้องทำงานด้วย ถ้ากลับกลางคันอาจจะตกงาน เลยทำงานไปก่อน

ตลอดเวลาที่เขาอยู่ต่างประเทศ. พวกเเราไลน์หากันตลอดเช้าเย็น แต่เราไม่เคยเรียกร้องให้วีดีโอคอล ไม่อยากรบกวนเค้า.  เราเชื่อใจเค้า เค้ามีโลกส่วนตัวสูง  เราไม่อยากให้เขาอึดอัดด้วย.  ตัวเราก็ไม่ใช่คนจุกจิก. ให้ต่างคนต่างทำงานไป
เป็นแบบนี้มาโดยตลอด. .   ตัวเราก็ทำงานไป และตั้งตารอเขากลับบ้าน ซึ่งไม่รู้กันเลยว่าจะได้กลับไทยอีกทีตอนไหน

จนกะทั่ง เดือน ตุลาคม 63 เขากลับไทย แต่ไม่ยอมบอกอะไรเราเลย. เรามารู้ทีหลัง. (โดยปกติ เขาไม่ใช่คนที่จะมาเซอร์ไพส์. เขาจะบอกล่วงหน้าตลอด)
ช่วงเดือนนี้ คือ เขาเริ่มผิดปกติ. ไม่ตอบไลน์เรา. ทิ้งไว้ หลายๆวันวันค่อยมาตอบสั้น. ๆ แล้วก็หายไปยาวๆ. เรารู้อีกทีตอนที่เขาไลน์มาบอกว่า เขาอยู่ไทยแล้ว. กักตัวอยู่. ซึ่ง เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เขามาถึงตั้งแต่วันไหน. ถามอะไรก็ไม่ตอบ

เราดีใจมากที่เขากลับไทย แต่ก็มีอึ้งๆที่เขาไม่บอกเราว่าได้กลับ.  เรารอเขาให้เขาพร้อม คิดเอาเองว่า เดี้ยวเขาจัดการธุระเสร็จก็จะกลับมาหาเราเอง

ระหว่างที่เขากักตัวSQ.  เขาไม่ติดต่อเราเลย. เราไลน์ไป. เขาก็ไม่อ่าน. มีแตเราส่งข้อความไปฝั่งเดียว
(เรารู้เลยว่าผิดปกติแน่ๆ.    เมื่อก่อนต่อให้เขายุ่งแค่ไหน. เดี้ยวเขาก็มาตอบไลน์เราเอง)

จนกระทั่งผ่านไปอีก 20กว่าวัน
เขาไลน์มาขอกุญแจคอนโดเขาคืน. โดยที่ไม่ต้องการมาเจอเรา.   ณ โมเม้นท์นั้นเรารู้ทันทีว่า. เขาไม่อยากเจอเราอีกแล้ว.   เหตุผลที่เขาบอก คือ. ตอนนี้เขาไม่เหมือนเดิมแล้ว. เหมือนฟ้าผ่า
เรา อึ้ง งง สับสน ไปหมด เกิดอะไรขึ้นกับความรักเราหรอ   เราหัวใจสั่น วูบไปหมด

  เรารู้ว่าเขาพูดจริงๆเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เลยตัดสินใจไม่เจอ

เรารู้ตัวว่า ถึงรั้งเขาไว้  เขาก็ไม่อยู่กับเราแล้ว. ต้องปล่อยเขาไป

เขาขอเราไปด้วยสาเหตุ คือ เขาไม่เหมือนเดิม. ไม่รู้สึกกับเราแบบเดิมแล้ว !!??  แค่10เดือนที่ไม่ได้เจอหน้ากัน เขาเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยหรอ
หรืออาจจะมีอะไรปิดบังเรา.  ?!  หรือจริงๆแล้วอยากเลิกกับเรา และคราวนี้คือจังหวะดี!?  

แต่ที่เราไม่เข้าใจคือ. เขาเปลี่ยนไปตอนไหน ทั้งๆที่ พวกเราคุยกัน เราบอกรักเขาทุกวัน. บอกเขาตลอดว่าตอนนี้เราทำอะไรอยู่  ติดต่อกันตลอดเวลา  ยกเว้นเดือนสุดท้ายที่เขากลับมาไทยนี่แหละที่หายไป

ตอนนี้…. เขาบล็อกเราทุกช่องทาง.  ติดต่อไม่ได้อีก. คงอยากตัดขาดเรา

เรายังรักเขา ทุกอย่างเหมือนเดิม    ส่วนเขาหายไปจากเราตลอดกาล

เฝ้ารอเขามา10เดือน. มีอะไรตั้งมากมายที่รอจะเล่าจะบอก  ที่จะทำจะเที่ยวด้วยกัน. …. แต่เขาไม่อยู่ฟังแล้ว…เสียใจมาก ร้องไห้ทุกวัน

กว่าจะรักกัน ใช้เวลาเป็นปี. แต่พอจะเลิกกันแค่ไม่กี่วันก็เลิก มันง่ายแบบนี้เลยหรอ

เขาหลุดพ้น. ....แต่เรา…ยังรักเขาสุดหัวใจ… ใจแหลกหมดแล้ว
บันทึก1 ธค 2563