กระทู้นี้อาจจะยาวหน่อยนะคะ😊
สวัสดีค่ะ เราไม่ขอเอายชื่อเรานะคะเราอายุ16ปีค่ะ คือเราแอบคบกับผู้ชายคนนึงเค้าอายุ25ปีค่ะ ห่างกัน9ปี เริ่มแรกเรากับเค้าอยู่ซอยบ้านเดียวกันค่ะ ท้ายซอยมีโรงงานเป็นโรงงานเฟอนิเจอร์ พี่เค้าทำงานที่โรงงานนี้ค่ะ เราเห็นเค้าเราก็ชอบเลย5555555 ตอนนั้นอายุ15ปี เราเริ่มหาเฟสพี่เค้าแล้วก็เจอ เราก็แอดไป เราก็เริ่มทักหาพี่เค้าก่อนค่ะเราคุยกันมาเรื่อยๆค่ะ จนแม่เราจับได้ แม่เราโกรธเรามากสั่งห้ามเราไม่ให้คุยกับพี่เค้าอีก สั่งห้ามให้เราไปแถวท้ายซอย สั่งห้ามเราทุกอย่างเลยค่ะ ยึดโทรศัพท์เรา ไม่พูดกับเรา พยายามพูดใส่เราว่า เค้าไม่ชอบคนโรงงานนี้ คนโรงงานมันเี้ย เรากลัวค่ะ จนเราเลิกคุยไป ผ่านไป1เดือนค่ะ พี่เค้าทักมา ตอนแรกเราไม่กล้าคุยเลยเพราะเรากลัวแม่เรามากๆ แต่เราก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ เราคุยกันทุกวันจนมันกลายเป็นว่าเราคบกันค่ะ เราตกลงว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับไม่บอกใคร เราคบกันจนถึง1ปีเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 เรามีความสุขมากค่ะ เราได้เจอกันมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปเรารู้สึกดีใจมากกกกกกก ที่เราคบกับเค้ามาถึง1ปี แต่พอมาเมื่อวันที่ 30 เมื่อวานนี้ พี่สาวเราเค้าก็รู้สั่งห้ามเราให้เลิกยุ่ง ด่าเราสารพัดเลย บอกว่าพี่เค้ามันไม่ดี ไม่มีปัญญาเลี้ยงดูเราได้ เราเถียงไม่ออกค่ะเพราะเราเองก็ผิดที่แอบคบกัน เราจึงบอกกับพี่เค้าค่ะ พี่เค้ารู้เรื่องเค้าก็ไปจากเราทันทีเลย ไปเลยพี่เค้าบอกแค่ว่า พี่รักหนูนะ แล้วเค้าก็ไปเลยค่ะ เราไม่เคยคิดว่าเค้าเป็นคนแบบที่แม่กับพี่สาวเราพูด เพราะเค้าต่างออกไป พี่เค้าไม่ใช่คนไม่ดีค่ะ เราเสียใจมากทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ร้องไห้ เราเหนื่อยค่ะเรายอมรับเลยที่เราต้องมาโดนบังคับแบบนี้เราระบายกับพี่ที่เรารู้จัก พี่เค่ก็ได้แต่ปลอบใจเรา พี่ผู้ชายที่เราคบอยู่เค้าเป็นคนเดียวจริงๆค่ะที่อยู่ข้างเราตลอด คอยซัพพอร์ตเราทุกอย่าง เราโดนครอบครัวเอาเปรียบ โดนพี่น้องเอาเปรียบ พ่อแม่รักพี่น้องเรามากกว่าเรา เราไม่ได้คิดไปเองค่ะเราเป็นแบบนั้นจริงๆ นี่มันเลยทำให้เราเสียใจมากๆ แบบมากที่สุด การที่เราเสียคนที่เราไว้ใจแล้วรักมากที่สุดไปมันเป็นอะไรที่แย่มากๆเลย
ก็เลยอย่กจะถามทุกคนที่มาอ่านกระทู้นี้อะค่ะ ว่าจะต้องจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงมห้มันผ่านไปได้คะ
โดนกีดกัน
สวัสดีค่ะ เราไม่ขอเอายชื่อเรานะคะเราอายุ16ปีค่ะ คือเราแอบคบกับผู้ชายคนนึงเค้าอายุ25ปีค่ะ ห่างกัน9ปี เริ่มแรกเรากับเค้าอยู่ซอยบ้านเดียวกันค่ะ ท้ายซอยมีโรงงานเป็นโรงงานเฟอนิเจอร์ พี่เค้าทำงานที่โรงงานนี้ค่ะ เราเห็นเค้าเราก็ชอบเลย5555555 ตอนนั้นอายุ15ปี เราเริ่มหาเฟสพี่เค้าแล้วก็เจอ เราก็แอดไป เราก็เริ่มทักหาพี่เค้าก่อนค่ะเราคุยกันมาเรื่อยๆค่ะ จนแม่เราจับได้ แม่เราโกรธเรามากสั่งห้ามเราไม่ให้คุยกับพี่เค้าอีก สั่งห้ามให้เราไปแถวท้ายซอย สั่งห้ามเราทุกอย่างเลยค่ะ ยึดโทรศัพท์เรา ไม่พูดกับเรา พยายามพูดใส่เราว่า เค้าไม่ชอบคนโรงงานนี้ คนโรงงานมันเี้ย เรากลัวค่ะ จนเราเลิกคุยไป ผ่านไป1เดือนค่ะ พี่เค้าทักมา ตอนแรกเราไม่กล้าคุยเลยเพราะเรากลัวแม่เรามากๆ แต่เราก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ เราคุยกันทุกวันจนมันกลายเป็นว่าเราคบกันค่ะ เราตกลงว่าจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับไม่บอกใคร เราคบกันจนถึง1ปีเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 เรามีความสุขมากค่ะ เราได้เจอกันมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้มันต่างออกไปเรารู้สึกดีใจมากกกกกกก ที่เราคบกับเค้ามาถึง1ปี แต่พอมาเมื่อวันที่ 30 เมื่อวานนี้ พี่สาวเราเค้าก็รู้สั่งห้ามเราให้เลิกยุ่ง ด่าเราสารพัดเลย บอกว่าพี่เค้ามันไม่ดี ไม่มีปัญญาเลี้ยงดูเราได้ เราเถียงไม่ออกค่ะเพราะเราเองก็ผิดที่แอบคบกัน เราจึงบอกกับพี่เค้าค่ะ พี่เค้ารู้เรื่องเค้าก็ไปจากเราทันทีเลย ไปเลยพี่เค้าบอกแค่ว่า พี่รักหนูนะ แล้วเค้าก็ไปเลยค่ะ เราไม่เคยคิดว่าเค้าเป็นคนแบบที่แม่กับพี่สาวเราพูด เพราะเค้าต่างออกไป พี่เค้าไม่ใช่คนไม่ดีค่ะ เราเสียใจมากทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ร้องไห้ เราเหนื่อยค่ะเรายอมรับเลยที่เราต้องมาโดนบังคับแบบนี้เราระบายกับพี่ที่เรารู้จัก พี่เค่ก็ได้แต่ปลอบใจเรา พี่ผู้ชายที่เราคบอยู่เค้าเป็นคนเดียวจริงๆค่ะที่อยู่ข้างเราตลอด คอยซัพพอร์ตเราทุกอย่าง เราโดนครอบครัวเอาเปรียบ โดนพี่น้องเอาเปรียบ พ่อแม่รักพี่น้องเรามากกว่าเรา เราไม่ได้คิดไปเองค่ะเราเป็นแบบนั้นจริงๆ นี่มันเลยทำให้เราเสียใจมากๆ แบบมากที่สุด การที่เราเสียคนที่เราไว้ใจแล้วรักมากที่สุดไปมันเป็นอะไรที่แย่มากๆเลย
ก็เลยอย่กจะถามทุกคนที่มาอ่านกระทู้นี้อะค่ะ ว่าจะต้องจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงมห้มันผ่านไปได้คะ