เราไม่ค่อยมีเพื่อนเลยค่ะ เพราะว่าพ่อแม่เป็นคนตั้งกฏให้เราเยอะมากเรามีเพื่อนสนิทหมู่บ้านใกล้ๆขนาดจะไปต้องรายงานพ่อแม่ให้รู้ ไม่งั้นจะโดนด่าโดนตีได้ค่ะ เขาไม่เคยสนเลยว่าลึกๆเราคิดยังไงเรายังคิดว่าตัวเองเก็บกดเลยค่ะ เราขี้โมโหง่ายมาก ยิ่งโตเราคิดว่าที่บ้านคือนรก ย่าเราด่าเราที่เราไม่ได้เรียนสายที่เขาอยากให้เรียน พ่อกับแม่หาเรื่องทุกอย่างมาด่าเราเกือบทุกวัน
เราเลยชอบแยกตัวมาอยู่คนเดียวบ่อยๆ เราชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์อยู่แล้วค่ะอยู่บ้านไม่มีเพื่อนไม่มีความสุขเราเลยเล่นเกมบ่อยๆค่ะอย่างน้อยเราก็มีเพื่อนๆในเกมคุยด้วย แต่พ่อกับแม่ชอบโทรมาด่าเราบางทีก็ด่าเราต่อหน้าคนอื่นให้เราอาย อีกอย่างเราชอบอุปกรณ์คอมพิวเตอร์มากเราจะสั่งอุปกรณ์มาประกอบกับคอมเราบ่อยๆ ย่าเราไม่พอใจละเคยโยนของพวกนี้ทิ้งต่อหน้าเราเลยค่ะ เราไม่มีความสุขเลยค่ะอยู่ที่บ้าน พ่อแม่ชอบไปดื่มกับเพื่อนเขากลับบ้านดึกๆดื่นๆเราอยู่บ้านคนเดียวอีกบางที เราคิดอะไรมีปัญหาอะไรไปปรึกษาเขาจะตอบเรากลับมาว่าปัญญาอ่อน นี่เหรอสิ่งที่ครอบครัวควรจะทำกับเรา ที่จริงมีเยอะกว่านี้อีกค่ะเราชอบแอบมาร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ เราเครียดอะค่ะควรทำไงดีคะ
เกลียดคนในในครอบครัวนี่ผิดมากไหมคะ
เราเลยชอบแยกตัวมาอยู่คนเดียวบ่อยๆ เราชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์อยู่แล้วค่ะอยู่บ้านไม่มีเพื่อนไม่มีความสุขเราเลยเล่นเกมบ่อยๆค่ะอย่างน้อยเราก็มีเพื่อนๆในเกมคุยด้วย แต่พ่อกับแม่ชอบโทรมาด่าเราบางทีก็ด่าเราต่อหน้าคนอื่นให้เราอาย อีกอย่างเราชอบอุปกรณ์คอมพิวเตอร์มากเราจะสั่งอุปกรณ์มาประกอบกับคอมเราบ่อยๆ ย่าเราไม่พอใจละเคยโยนของพวกนี้ทิ้งต่อหน้าเราเลยค่ะ เราไม่มีความสุขเลยค่ะอยู่ที่บ้าน พ่อแม่ชอบไปดื่มกับเพื่อนเขากลับบ้านดึกๆดื่นๆเราอยู่บ้านคนเดียวอีกบางที เราคิดอะไรมีปัญหาอะไรไปปรึกษาเขาจะตอบเรากลับมาว่าปัญญาอ่อน นี่เหรอสิ่งที่ครอบครัวควรจะทำกับเรา ที่จริงมีเยอะกว่านี้อีกค่ะเราชอบแอบมาร้องไห้คนเดียวบ่อยๆ เราเครียดอะค่ะควรทำไงดีคะ