สวัสดี ค่ะ พอดีว่าเป็นกระทู้แรก อาจมีการตกหล่นเรื่องคำเยอะหน่อยนะคะ
ในตอนแรกเรากับเขาเป็นเพื่อนกันมาก่อน เพิ่งจะมาเจอกันตอนจะเรียนจบปีสุดท้าย ตอนต้นเทอมเรากับเขามีเพื่อนกลุ่มผู้ชายเดียวกัน แต่ตอนนั้แต่ตอนนั้นช่วงโควิด โรงเรียนเราเขาให้1ห้องหลัก ครึ่งหนึ่งแยกออกไปเรียนอีกห้อง เรากับเขาอยู่ห้องเดียวกัน ตอนนั้นตอนนั้นแทยไม่ได้คุยกันเลย ผ่านมาจนประมาณกลางเทอมปลายเทอม เรากับเขาคูยกันมากขึ้น เพราะเรากับเขาเล่นเกมเดียวกัน แต่เราไม่ได้เล่นบ่อย ส่วนใหญ่เพื่อนกลุ่มผู้ชายจะชวนเขาเล่น เราก็เลยไม่ได้ไปยุ่ง แต่ด้วยควแต่ด้วยความที่ว่าช่วงหลังเขาเริ่มติดหนัก จนครูว่า เราที่มอเราที่มองว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันในตอนนั้น จึงเข้าไปอธิบายหลายๆอย่างให้เขาฟัง ไม่ว่าเรื่องึวามฟันอะไรหรือเรื่องที่เขาติดเกม เราก็พูดพเราก็พูดพอเท่าที่ตอนนั้นจะนึกได้ ผ่านมาเรผ่านมาเรื่อยเรากับเขาเลยคุยกันบ่อยขึ้น อยู่ด้วยกันบ่อยขึ้น เล่นเกมกันบางครั้ง เพื่อนๆก็เแซวกันบ้างนะ แต่เรากับเขาก็ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็ปิดเทอม พอขึ้นเทอมสองมา เรากับเขเรากับเขาคุยกันปกติ แล้วเราก็แลกแชทกับเขา คุยกันบ้คุยกันบ้างบสงครั้งแต่เขาชอบหยอดอยู่ประจำ เราก็มีหวั่เราก็มีหวั่นไหวบ้าง แต่พอนานเข้า เรากับเขาก็คุยกันมากขึ้นจนเรารู้สึกว่าความรู้สึกมันไม่ใช่คำเพื่อน เราไม่รู้ว่าคิดไปเองไหม แต่ก็เหมือนกับว่าเขากับเรารู้สึกเหมือนกัน เราเลยตัดสินใจถามสถานะของเรากับเขาไป เขาบอกว่าแค่เพื่อน ดราก็เข้าใจ แต่พอคุยกันปกติเขากลับหยอดเรามากขค้น มาอยู่ใกล้กว่าที่เคยเป็น มันทำให้เราสับสน แต่จังหแต่จังหวะนั้นก็มีคนให้เรามาหวั่นไหวอีกคนแต่ต่างห้อง คนนี้ก็คุยแต่แค่ตอนเย็นก่อนกลับบ้าน ประมาณ1ชั่วโมง เขาก็เป็นคนดี โดนแซวเหมือนกัน แต่เราสองคนชัดเจนว่าเพื่อนแค่นั้น ตัดมาที่เรากับคนที่อยู่ห้องเดียวกัน เรากับเขาเเรากับเขาเริ่มทะเลาะกัน ไม่ขอระบุนะคะ ว่าเรื่องอะไร แต่หนักมาก จนเรากับจนเรากับเขาตัดเพื่อนกัน แต่ตัดยังไงเรากับเขาก็ยังมีเล่น มีแซว มีแกล้งกันบ้าง เหมือนว่าที่ทะเลาะกันมันไม่มีความหมายไปเลย เราอาจจะเด็กด้วย เราคิดว่า แต่ตอนนี้มันไม่ได้ดี เราคิดว่าเขาน่าจะคิดกับเรามากกว่าเพื่อน แต่เราก็แต่เราก็ไม่ได้ถามความรู้สึกเขา จะถามเขาก็ปัดหนี เราให้เพื่อเราให้เพื่อนแชทถาม เขาก็บอกว่าไม่รู้ เราพยายามไม่คิดเข้าข้างตัวเอง จากสิ่งที่เราเห็นมันบอกอย่างนั้น ขอคำแนะนำด้วยคะเราไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้ มันไม่ชัดเจนอะค่ะ แบบทะเลาะกัน แล้วบอกไม่ใช่เพื่อน แต่ยังมองกัน เหมือนเดิม แม้ว่าจะไม่ชิดกันเหมือนก่อน แต่อีกคนเราบอกเพื่อนและเขาเสมอว่าชอบคนนี้(คนที่คุยด้วยเกือบทุกเย็น) แต่ว่าในตอนนี้เราบอกทุกคนชัด ว่าเราได้ไม่ชอบแล้ว และเขาก็รู้แล้ว แต่เหมือนเขายังเอาเรื่องนี้มาพูด เรารู้ว่าส่วคนหนึ่ง ผิดที่เรา แต่เมื่อไหร่เขาจะยอมพูดความรู้สึกระหว่างเขากับเราสะทีหล่ะ เขารู้ว่าเรารักและห่วงใยเขา มันมากกว่าคำว่าชอบอะ มันเป็นกามันเป็นการห่งใยกันมากกว่าเพื่อน ตอบทีคะว่าเราควรทำอย่างไรดี
ปัญหาความรักวัยรุ่นค่ะ ขอคำปรึกษาด้วย