มีปมด้อยตั้งแต่เด็กเรื่องครอบครัวต้องอยู่แบบทรมารตลอด หนูต้องเอายังไงต่อดีคะ?

คือพ่อกับแม่หนูแยกทางกันตั้งแต่เด็กๆ แม่หนูมีแฟนใหม่ตอนหนูอายุ 14 ปี ได้ คือแม่หลอกหนูตลอดว่าคนนี้ลุง
หนูสงสัยตลอดลุงทำไมต้องนอนด้วยกันกับแม่จนมารู้ความจริงว่าคบกันแรกเขาดีกับหนูกับน้องมาตลอดจนมาถึงสันหนึ่งเขาทะเลาะกันกับแม่เรื่องหนูหนักมาก ซึ่งหนู "แค่ไปเก็บผ้าที่ตากแล้วมันเต็มมือ หนูอยากทำอะไรให้ทำำให้เสร็จพร้อมกันหนูเลยลาก โตะรีดผ้าเข้าบ้านด้วย" จากจากก็ทะเลาะกันใหญ่แล้วก็เอาเรื่องนู่นนี่นั่นมาพูด หนูชอบทำหน้าตาเหมือนโกรธเหมือนเกรียดเขา ป่าวเลย หนูแค่ไม่ยิ้มจะให้ยิ้มตลอดเวลาได้ไงใช่มั้ยหละ? ว่าหนูชอบใส่รองเท้าบ้าน หนูไม่ทำอะไรเลย ทั้งๆที่งานบ้านหนูก็เป็นคนทำตลอด พูดนั่นพูดนี่สารพัดอย่าง คือหนูร้องให้หนักมากจนทำร้ายตัวเองมันเป็นเพราะหนู หนูเป็นลูกอกตัญญู ไม่เคยทำให้แม่ภูมิใจ เหตุมันเกิดเพราะหนูทุกอย่าง ทะเลาะกันหนักขึ้นเรื่อยๆจนเขาทำร้ายแม่ จนหนูร้องขึ้นมา "โอ้ยจะอะไรนักหนาวะ"เขาออกจากห้องมาแล้วเคาะประตูหนู หนูไม่ยอมเปิดให้ แล้วเขาก็ชกประตูจนพังแล้วลากหนูออกไปจากห้อง แล้วตบหน้าหนู
แม่ก็ทนไม่ไหวตอบโต้เขา ตอนนั้นคือหนูอยากฆ่าเขามากแต่หนูทำไรไม่ได้ จนแม่ได้เลิกกับเขา แล้วคนใหม่แม่อีกคนแรกๆหนูไม่แน่ใจว่าแอบคบกันมั้ยเพราะว่าแม่บอกว่าเป็นเพื่อนกัน เออเพื่อนอะไรมานอนด้วยกันทุกวันขนาดนี้จนมารู้ความจริงด้วยตัวเอง แม่กับเขาขอเรียกนาย(ข)ละกันก็มาทะเลาะกันเสียงดังแต่คราวนี้ไม่ใช่เรื่องหนู ทะเลาะกันหนักจนหนูหนีออกจากบ้าน แล้วแม่ก็ตามหนูเจอ หนูร้องให้หนักจนเจ็บหน้าอกเหมือนจะขาดใจ คือมันเกิดเหตุการเดียวกันขึ้นอีก มันไม่ใช่ครอบครัวที่มีความสุขเลย แบบบ้านไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับหนู หนูควรเอาไงต่อดีคะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่