เหมือนตายทั้งเป็น ขอคำแนะนำหน่อย

เรื่องมันเริ่มจากพ่อของ จขกท.เสียชีวิตลง ญาติๆผมได้วงแตกขับไสไส่ไล่ส่งต่างๆนานา ผมเลยออกจากบ้านมาพักอยู่บ้านแฟน แต่งงานแล้ว ผมเป็นคนคิดมากอยู่แล้ว ยิ่งภรรยาคนนี้ปากไวซะเหลือเกิน ด่าสาระพัดยันพ่อแม่ ผมไม่เทียงเขานะได้แต่เงีบยๆไว้ ปล่อยให้เขาบ้าคนเดียว ผมเคยช่วยงานเขาทุกอย่าง แต่สิ่งได้ได้ตอบแทนมา คือด่า
ผมได้แต่เก็บความรู้สึกไว้คนเดียวจะพูดกับผู้ใครไม่ได้ อดทนไว้ จนมาวันหนึ่งผมได้รู้ว่าภรรยาผมท้องผมก็ช่วยเขาทุกอย่าง แต่เหมือนยิ่งช่วยยิ่งทำให้ชีวิตตังเองต่ำลง ถ้าผมหยิบของผิดให้เขาก็ด่า เขาสั่งผมให้เอาไม้กวาดผมก็เอาแต่ไม่ได้เอาที่โกยขยะไปก็โดนด่า ไอโง่ ไอควาย ต่างๆนานๆจนผมเริ่มสติแตก ได้แต่อดทนเพื่อลูก ผมเลยอยากถามท่านๆให้พันทิปว่าถ้าคลอดลูกออกมาผมคงได้เลี้ยงดูเอง จากนั้นผมจะพาลูกไปอยู่กับแม่ของที่จังหวัดอื่น เพื่อความสบายใจของตัวผม จะผิดมากไม
ผมอดทนมาตลอดทั่งโดนทุบตีถีบหัว โยนเงินให้ และอีกมากมาย ที่โดนกระทำ ผมได้แต่นึกถึงลูกตลอด ผมมีทางเลือกแค่2ทางพาลูกหนีไป หรือผมไปคนเดียว สมบัติของพ่อก่อนเสียชีวิตมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง เรื่องนั้นไม่มีปัญหาอะไรมากนัก ใจจริงผมแค่อยากเห็นหน้าลูกก่อนจะไป สักครั้ง ถ้าหากฝืนทนอยู่ต่อไป ไม่บ้าตาย ก็กลายเป็นศพ ผมว่า สิ้นปีนี้กำหนดคลอดลูกแล้ว จะให้ผมทำยังไงดี มันทรมารใจสุดๆกลัวลูกโตมาแล้วไม่เข้าใจในตัวเรา ถ้าเป็นอย่างนั้นผมรู้สึกผิดมากๆเลย ที่ผมไป ณ ที่นี้คือ บ้าน แม่ ไม่ก็บ้านพี่ชายแท้ ที่อยู่ชลบุรี เขาอยากให้ผมไปอยู่ด้วย สงสารผมมาก ต้องมาเจออะไรต่างๆมากมาย ที่ตัวเองไม่ได้ทำ บางครั้งผมเคยคิดจะฆ่าตัวตายให้จบๆไป
ใจหนึ่งก็อยากเห็นหน้าลูกสักครั้งในชีวิต อยากพาลูกหนีไปด้วยถ้ามีโอกาส
ช่วยผมคิดทีว่าต้องแก้ยังไง ลองทุกวิธีแล้ว เปิดอกคุยกัน ก็ดีได้3วัน ก็เป็นต่อ
เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนมากๆส่วนผมเย็นๆสุด เก็บความรู้สึกได้ดีกว่าเขามากแล้วถ้าถามว่าทำไมไม่ย้ายไปอยู่ที่อื่น บอกเลย ยาก เพราะภรรยาติดพ่อแม่
ช่วยแนะนำแนวทางแก้ไขให้ผมหน่อย
ขอบคุณมากครับ