เราคบกับแฟนเรามา1ปี ช่วงประมานตอนที่คบกันได้ 11 เดือน เขาติดเพื่อน เพื่อนชอบยุยงให้ไปชอบผู้หญิงคนอื่น คือด้วยการที่เราเป็นวัยรุ่นด้วย เราเข้าใจ เราใช้ชีวิตอยู่บ้านหลังเดียวกัน เราไปอยู่กับครอบครัวแฟน ครอบครัวแฟนรักเรามาก แล้วมีอยู่วันหนึ่ง เราเกิดถามเลิกเค้าขึ้นมา แล้วเค้าก็ถามเหตุผลว่า เพราะอะไร เราก็เลยตอบไปว่า ก็ตัวติดเพื่อนติดผู้หญิงมากเกินไป แบบนี้มันก็ไม่ไหวหรอกนะ เค้าเลยตอบมาว่า เราเป็นคนพูดเองนะ แล้วเขาก็ลบสถานะลบทุกอย่าง แล้วเขาก็พูดขึ้นว่า งั้นถ้าเขามีคนใหม่ก็อย่ามายุ่งกับเขานะ เราร้องไห้ ที่เราบอกเลิกเค้าไปคือเราอยากรู้ว่าเค้าจะยื้อเรามั้ย แค่นั้นแหละ แต่สุดท้ายเราก็ยังไม่ไปไหนก็ยังอยู่กับเค้า แต่เค้าเปลี่ยนไป มีอยู่คืนนึง เค้าโทรคุยกับเพื่อน แล้วพูดเรื่องผู้หญิงคนอื่น ทั้งๆที่เราก็นอนอยู่ข้างๆ เค้าไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับเราเลย จนกระทั่งเรากลับบ้าน แล้วพอช่วงปิดเทอม ครอบครัวเค้าติดต่อมา ครอบครัวเค้าบอก คิดถึงเรา อยากให้เรากลับไป ช่วยเราทุกอย่าง สุดท้ายเราก็กลับไป จากนั้น เค้าก็เริ่มดีขึ้น เค้ากอดเรา บอกรักเราปกติ ทำเหมือนเดิมทุกอย่าง พอผ่านไปประมาณ2อาทิตย์ มีวันนั้น เรากลับมาหาครอบครัวที่บ้าน ตอนเช้าเราคุยกันปกติ ตอนเย็นเราคุยปกติ แต่เค้าบอกว่าอยู่กับเพื่อนนะ อะไรแบบนี้ พอตกดึก เราโทรหา แต่ติดสาย เเล้วอยู่ๆ เค้าก็มาบอกให้เราเลิกยุ่งกับเค้า แล้วอีกวันนึงเราไปจับได้ ว่าเค้าโทรคุยกับคนอื่น ที่เราจับได้เพราะว่าเราเป็นเพื่อนในเฟสกับผู้หญิงคนนั้น แล้วเค้าลงสตอรี่ เราโมโห เราทักไปด่าผู้หญิงคนนั้น แล้วสุดท้าย เค้าก็ทักมาด่าเรา เค้าบอกว่า เค้าเลือกผู้หญิงคนนั้น เค้ารักผู้หญิงคนนั้น ไม่ได้รักเรา เค้าบอกว่า กูไม่น่ามาเจอคนแบบเลย เราก็แบบ หน้าชาไปพักนึง เราก็โทรหาแม่เค้า เล่าให้แม่เค้าฟังว่าเป็นแบบนี้นะ เค้าคุยกับผู้หญิงคนนี้นะ อะไรประมานนี้นี่แหละ คือแม่เค้าคอยเตือนสติตลอดว่า จะเลือกผู้หญิงที่เพิ่งคุยกันคืนเดียวหรอ จะทิ้งเราไปจริงๆหรอ อยู่กันมาเป็นปีๆแล้วนะ อะไรแบบนี้ แม่เค้าพยายามพูดตลอด แต่เค้าฟังเพื่อน เราก็บอกแม่เค้าว่าไม่เป็นไรหรอกแม่ เค้าไม่รักก็ปล่อยเค้าไป คือตอนนี้เราควรต้องทำยังไง เราถึงจะออกจากจุดนี้ไปได้ มันจะมีบางครั้งที่เราเข้มแข็ง แต่สุดท้ายเราก็ทักไปถามไถ่เรื่องเค้าอยู่ดี เราอยากหลุดพ้นจากตรงนี้มาก เราเจ็บมาก เราร้องไห้ทุกคืน เราต้องทำยังไงดี
ทำยังไงถึงให้ตัดขาดจากคนรักเก่า เราคิดว่าเราลืมแล้วแต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้ลืม