คือ เรื่องมันยาวอะ แม่เราเสีย แล้วทีนี้เหมือนพ่อมีชู้ ซึ่ง เออ ก็มันผ่านๆมาแล้วเนอะ ยังไม่ค่อย อะไรมากนัก รายละเอียดยาวมาก  สักพัก เข้าเรื่อง คือ พ่อเราเข้า กทม. แล้ว ซื้อของฝากมาให้ เข้าบ้าน เห็นเป็นฝอยทอง หลายกล่อง ใน 1 ถุง แล้ว มี 2 ถุง คือดีใจมากอะ แล้งอาบนำ กำลัง มากิน เราไมาเห็นแล้ว พร้อม กับ รถพ่อ ที่ออกไปไหน ไม่รู้ (ซึ่งปกติ ก็ไปหาอีนั่น) แล้วทีนี้ เหลือ แค่ หม้อแกงโง่ๆ กับ เม็ด ขนุน อย่างละกล่อง ในถุง คือแบบ เรารู้เลยไง ว่สพ่อเอาไปให้ใคร เพราะ จะใครอีกหละ ที่ เป็นคนที่พ่อ จริงใจขนาดเท่านั่น คือ เจ็บวะ น้องกูก็ไม่แยแส ห่าเหว แต่คนพี่ชาย นั่งร้องไห้ ตรอมใจ เจ็บดีๆนี่เอง เเล้วเราโมโหมาก แบบไม่มีสติ เราฉีกถุง และ เหยียบ เม็ดขนุน หวานๆสีทอง นั่นเละเทะ หน้าประตู และเหยียบหม้อแกงโง่ๆกล่องนึงจนบุบ คือ เป็นความรู้สึกที่เสียใจ โกรธ ร้องไห้ เจ็บใจ  จนตอนนี้ เวลาผ่านไป ชั่วโมงนึง พ่อก็ยังไม่กลับ เราได้แต่ฝาก สิ่งที่เละเทะ หน้าประตู บ้านไว้เพียง ขนม โง่ๆ มดขึ้น เละเทะ เหนียวๆไว้  ทำ ทำไมแบบนี้ รู้ไหม ว่าพ่อเสียใจ ไม่มาเป็นผมไม่รู้หรอก จะให้แสร้งกินทั้งนำตา แล้วบอกว่าอร่อยงั้นหรือไง ขมขื่น จนตายแบบนั้น ขอเป็นคนเห็รแก่ตัวดีกว่า มันเฟลนะจริงๆ กล้าได้นะ ทำกับลูกแบบนี้ แม่งงเศร้าวะ แม่ก็เสีย กูอ้างว้าง เป็นได้แค่ลูกหมาคอยกระดิกหางขอตังค์ไปวันๆ ชีวิต เด็ก 17 นี่มันทรหด แบบ บ่าเล็กของกุแบก ช้างทั้งตัวไว้ และอมพริกไว้ทั้งๆที่รู้ว่ามันเจียมตาย