มันคงไม่ยากเย็นเท่าไหร่ถ้าวันนี้ไม่มีเขา

ตั้งแต่ไม่มีเธอ รู้ว่าต้องก้าวต่อไป แต่ทำไมการก้าวไปข้างหน้ามันช่างยากเย็น และทุกข์ทนเหลือเกิน มีวิธีไหนให้ผมไม่นึกถึงเธอที่ใจร้ายกับผมบ้าง? ปล.เหมือนทิ้งผมไปมีคนใหม่เลยครับ

ทำไมการจะมีแฟนสักคนันช่างยากเย็นเหลือเกินคะ ทั้งๆที่เราก็มั่นใจว่าเราไม่ได้รูปร่างหน้าตาแย่อะไร แต่ก็ไม่มีหนุ่มๆมี่ตรงเสป็คเข้ามาจีบเลยค่ะ ไปลองเล่นแอฟนัดเดทดูก็มาๆหายๆ ไม่ได้จริงจังอะไร เราเบื่อมากค่

กว่าจะผ่านเรื่องราวต่างๆ มากมายมาได้ในแต่ละวัน มันช่างยากเย็น ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว ทำดีแล้ว 😞

ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ เราคุยกับคนหนึ่งมาประมาณ 3 ปี ความสัมพันธ์ค่อนข้างสนิท แต่ไม่ได้คบกันคือคุยกันเรื่อยๆอัพเดทชีวิตกันมาตลอดจนเราเริ่มรู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อนทั่วไปเราเลยเพิ่งเปิดใจบอกความรู้สึกก

เราเลิกกับแฟนเก่ามา 10 กว่าปีได้แล้วค่ะ แต่ยังเป็นเพื่อนกันในเฟสมาตลอด อยู่ดีๆคืนนึงเราฝันถึงเค้า เลยลองพิมพ์ทักเฟสเค้าไป ปรากฎว่าเค้าอ่านแล้วก็ตอบเราปกติเรื่อยๆ เค้าบอกเราว่าทักเค้ามาได้ ปรึกษาได้นะถ

อยากจะมาแชร์ความรู้สึกเฉยๆค่ะแฮร่ๆๆ เราเปิดดูรูปตัวเองเมื่อก่อนแล้วมองดูรอยยิ้ม แววตาของตัวเองมันสดใสมากจริงๆ ตัดภาพมาที่ปัจจุบันเราก็มีความสุขดีแต่พอรอยยิ้มเราไม่สดใสแบบนั้นอีกแล้ว แววตาไม่เหมือนเดิม

เราโสดทั้งคู่ นัดเจอกะว่าจะONSล่ะจบ หลังจาก ทีอะไรกันก็ ยังติดต่อเหมือนเดิมไม่หาย แต่มันไม่จบภายในคืนเดียว นี้ก็ปาเข้าไป 3 รอบ ที่นัดเจอกัน สรุปคือเค้าคิดอะไรอยู่ค่ะ เจอกันทางเกมส์ ค่ะเป็นนักสตรีมเกมส