สวัสดีค้าบ คือผม อายุ 23 แฟนอายุ 19
ผมกับแฟนคบกันได้ 9 เดือนแล้ว แฟนผมอยู่เชียงราย ตัวผมอยู่กรุงเทพ เราเจอกันแค่ 2 ครั้ง ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับแฟนคือ ผมรู้สึกว่ายอมเขามาโดยตลอดเพียงเพราะอยากมีเขาอยู่ข้างๆซัพพอร์ตเขาทุกอย่างเท่าที่จะทำให้ได้ แต่สุดท้ายผมเองที่ต้องมารู้สึกไม่โอเค แรกๆพยายามมองข้าม ว่าเออไม่เป็นไรยังไงเราก็โตกว่า แต่มาช่วงหลังผมเริ่มรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ด้วยอะไรหลายๆอย่าง เวลาผมมีปัญหาเข้ามาแต่ละครั้ง ไม่ว่าจะเรื่องงานเรื่องครอบครัว เกือบทุกครั้งที่ผมบอดเขา ผมจะได้คำตอบกลับมาว่า สู้ๆนะ... แล้วเขาก็หายไป เวลาผมอยากพูดอยากคุยกับเขา อยากบอกเขาว่าวันๆนึงผมเจอกับอะไรมาบ้าง แต่เขาไม่เคยที่จะสนใจฟัง เขาบอกว่าเขารักผม ซึ่งผมก็รักเขามากๆ แต่ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยแล้ว มันเป็นความรู้สึกที่ว่ามีไว้เพื่อแค่ให้รักหรอ โตแล้วเวลาเหนื่อยๆนี่อ้อนหรือขอกำลังใจไม่ได้เลยหรอ หรือจริงๆเราไม่ต้องมีก็ได้
ผมควรทำยังไงต่อค้าบ ควรคุยกับเขาตรงๆเลยรึป่าว (แต่ผมก็กลัวเขาเสียใจ ไม่อยากเห็นเขาร้องไห้) 😔 หรือควรปล่อยให้มันเงียบแบบนี้ไปเรื่อยๆดี
เขาไม่เคยอยู่ข้างๆผมเลย ผมควรทำไงดีค้าบ
ผมกับแฟนคบกันได้ 9 เดือนแล้ว แฟนผมอยู่เชียงราย ตัวผมอยู่กรุงเทพ เราเจอกันแค่ 2 ครั้ง ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับแฟนคือ ผมรู้สึกว่ายอมเขามาโดยตลอดเพียงเพราะอยากมีเขาอยู่ข้างๆซัพพอร์ตเขาทุกอย่างเท่าที่จะทำให้ได้ แต่สุดท้ายผมเองที่ต้องมารู้สึกไม่โอเค แรกๆพยายามมองข้าม ว่าเออไม่เป็นไรยังไงเราก็โตกว่า แต่มาช่วงหลังผมเริ่มรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ด้วยอะไรหลายๆอย่าง เวลาผมมีปัญหาเข้ามาแต่ละครั้ง ไม่ว่าจะเรื่องงานเรื่องครอบครัว เกือบทุกครั้งที่ผมบอดเขา ผมจะได้คำตอบกลับมาว่า สู้ๆนะ... แล้วเขาก็หายไป เวลาผมอยากพูดอยากคุยกับเขา อยากบอกเขาว่าวันๆนึงผมเจอกับอะไรมาบ้าง แต่เขาไม่เคยที่จะสนใจฟัง เขาบอกว่าเขารักผม ซึ่งผมก็รักเขามากๆ แต่ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยแล้ว มันเป็นความรู้สึกที่ว่ามีไว้เพื่อแค่ให้รักหรอ โตแล้วเวลาเหนื่อยๆนี่อ้อนหรือขอกำลังใจไม่ได้เลยหรอ หรือจริงๆเราไม่ต้องมีก็ได้
ผมควรทำยังไงต่อค้าบ ควรคุยกับเขาตรงๆเลยรึป่าว (แต่ผมก็กลัวเขาเสียใจ ไม่อยากเห็นเขาร้องไห้) 😔 หรือควรปล่อยให้มันเงียบแบบนี้ไปเรื่อยๆดี