สวัสดีครับ ก็กระทู้นี้นะครับ ผมอยากจะมาถามความคิดเห็นของคนกลุ่มมากครับว่าคิดยังไงกับผมและแฟนเก่าผมที่เลิกกันแต่ยังชวนไปไหนมาไหนด้วยกัน
เริ่มเลยนะครับ
ก็ตั้งแต่เลิกกันไปได้3เดือนกว่าผมก็ไม่ได้เจอเขา ที่เจอก็แค่ในเฟซและIG ที่เราไม่ได้บล็อกกันไป พอวันนึงด้วยความที่ผมยังรักเขาอยู่รู้สึกเหมือนตอนแรกที่คบกัน ผมเลยพยายามหาทางมาเจอเขา. เพราะเราเลิกกันต้องเรียนจบมหาลัยพอดี. พอผมหาทางมาอยู่ใกล้เขาแล้ว พวกเราก็คุยกันปกติแบบเพื่อน แต่ในใจผมก็คิดแบบเพื่อนได้นิดหน่อย ผมอยู่แบบนี้มาประมาณ2เดือนเกือบ3เดือน ที่เจอเขาทุกวันแบบนี้ตลอด. เวลาไปไหนมาไหนเขาจะไม่ให้ไปรับที่หอแต่จะนัดเจอกันที่อื่นเสมอ แต่ผมก็ไม่ว่าอะไร. พอผ่านไปสักหน่อย เขาก็ชวนกินข้าวตอนเลิกงานที่ห้อง เวลาที่ผมเลิกงานคือบ่าย 3. โอเคพอเลิกผมก็เป็นคนไปซื้ออาหารมากิน. แต่ไม่ได้เข้าในห้องนะครับ พวกเรานั่งกินม้าหินอ่อนหน้าห้อง พอกินได้สักพัก เขาก็พูดเรื่องที่เขาจะคบกับคนใหม่ให้ผมฟัง (ถ้าเป็นพวกคุณจะรู้สึกยังไงครับ) ผมก็รับฟัง ทั้งฟังทั้งในใจรู้สึกเจ็บมากกกกกกก. แต่ผมก็ต้องพูดฟังที่ดีให้เขา ผมฟังจนเขาพูดจบ ระบายเรื่องต่างๆให้ผมฟังและผมก็(จะพูดยังไงดีละ)ก็ทั้งฟังและพูดในเรื่องที่เขาระบานออกมา แต่ผมรู้สึกอะไรยังไงผมก็ไม่บอกเขาเพราะคิดว่าถ้าพูดออกไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น. พอก่อนจะกลับผมก็ไปนั่งข้างๆเขาแล้วซบไหล่เขาแล้วอยู่ๆน้ำตาผมมันก็ไหล ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้. โอเคพอจบตรงนี้ผมก็กลับห้องแยกย้ายกันนอนแล้วตื่นมาทำงานปกติ.
พอผ่านไปเดือนกว่าๆ เขาก็มาชวนผมไปเที่ยวทะเล(ตอนแรกเขาว่าจะไป2คน)แต่กลัวไม่สนุกเลยไปชวนเพื่อนอีก2-3คน. แต่เพื่อนไม่มีใครไปด้วย. เขาเลยจะยกเลิกการเที่ยวทะเลครั้งนี้. แต่ผมก็คิดไว้ว่าต่ิให้เขาหรือใครจะไปไม่ไป พอถึงวันที่ผมจะไปผมก็จะไปต่อให้คนเดียวก็ตาม. ผ่านไปใกล้ถึงวันอีก1อาทิตย์ เขาก็มาบอกผมว่าไปทะเลไหม 2 คน และจะมีเพื่อนเขาที่ระยองไปด้วยอีก4คน ผมก็ตอบโอเค เพราะยังไงผมวางแผนจะไปอยู่. พวกเราก็หาจองที่พัก พอได้แล้ว ก็หาวันไปจองตั๋วรถ. (อ่อผมลืมบอกไป ในตอนที่จะไปทะเล เขามีคนคุยเขาอยู่แล้วนะครับ เดี๋ยวผมจะบอกลักษณะของคนๆนั้น) พอถึงเวลาออกเดินทางพวกเราก็ไปรอรถที่ บขส. และพอพวกเราขึ้นรถ พอรถออกเดินทาง ผมก็นั่งดูนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย แต่เขาก็นอนหลับ ในช่วงเขานอนผ่านไป ชม.กว่าๆ ผมก็หลับตามๆไป พอรู้สึกตัวเขาก็หัดหน้ามาทางผมแล้วก็พิงไหล่ผมแล้วก็เกาะแขนผม มันทำให้ผมรู้สึกดีมากเลยแหละ. และเขาก็ทำแบบนี้ไปจนจะถึงหมอชิต. พอเราถึงหมอชิตก็หารถไป ต่อที่ พัทยา. พอไปถึงพัทยา พวกเราว่าจะไปเช็คอินห้องที่จอง แต่เวลาที่เจาให้เช็คอินคือ 14.00 น. เรามาก่อนเวลา 5 ชม. (ตอนแรกพวกเราจะเข้าไปเช็คก่อนเวลา และเสียเงิน 200 ค่าเช็คก่อน พอไปถึงห้อง ดันเป็นห้องที่ไม่ได้จอง เพราะพวกผมจองห้องเตียง คู่ โอเคพวกผมเลยตัดสินใจ ยังไม่เช็ค รอบ่าย2) ในขนะที่ผมและเขารอเวลา พวกเราก็ไปนั่งๆนอนที่หาดจอมเทียน จนบ่าย2. แต่ในขนะที่รอ เขาก็ไปโทรศัพท์และคุยกับคนคุยของเขา. กลับมาที่ผมนอนรอเขาและมองว่าเขาทำอะไร ในตอนนั้นน้ำตาผมก็จะไหล. ผมไม่รู้ตะอธิบายความรู้สึกยังไง. เรารอและนอนหลับจนเกือบบ่าย2 แล้วเราก็ไปเช็คอิน. พอไปถึงห้องพักเราก็เขาไป ก็เป็นเตียงคู่. (เตียง 1 จะให้เพื่อนของเขากับแฟนเพื่อนนอน อีกเตียงจะเป็นผมกับเขานอน) ในขนะที่รอเวลาเขาก็เคลียๆเรื่องงานจองเขา ผมก็นอนดู TV แล้วพวกเราก็เลยนอน(นอนเตียงเดียวกันแล้วผมก็นอนกอดเขาจนหลับ) พวกผมสะดุ้งตื่นเพราะเหมือนงานเขาจะมีปัญหา มีคนทางที่ทำงานโทรมาพอเขาคุยเสร็จ เขาเหมือนจะร้องไห้ แล้วเขาก็เดินมาหาผมละพูดว่า(กอดหน่อย)แล้วเขาก็เขามากอด และผมก็พูดไปว่า(เป็นอะไร เหนื่อยกับงานหรอ ไม่เป็นนะ พักผ่อนนะวันนี้เรามาพัก) แล้วพวกผมก็ออกไปหาอะไรกิน (โอเคต่อจากนี้ไปก็ไม่มีไรมากผมจะตัดไปวันที่2เลยครับ) พวกผมเมา เพื่อนที่มา4คน นอนเตียง แต่ผมและเขา(เจ้าของห้อง)นอนพื้นและโซฟา 55555. พอพวกเราทุกคนตื่นก็พากันอาบน้ำและเดินทางไปกินข้าวเสร็จก็ไปเที่ยวเล่นเกาะล้านกัน. เขาก็ถ่ายรูปนั้นนี้และคุย รายงายคนคุยเขา. ส่วนผมได้แต่มองดู และดูแลในส่วนที่ผมทำได้. พอพวกผมไปเที่ยวกันเสร็จกำลังกลับ ก็นั่งเรือเร็วที่ไม่ถึง15นาทีถึงพัทยา. ในกลางทางที่กลับฝนก็ตก และผมก็ไม่อยากให้ผมจองเขาเปียกก็เลยเอาหมวกมาบังฝนให้เขา แต่ผมนะสิเป็นคนโดนฝนเต็มๆเปียกหมด แต่พอขึ้นฝั่งก็เปียกเหมือนเดิม แต่ขอเเค่ตอนที่นั่งเรื่องหัวคุณไม่เปียกก็พอแล้ว. พอเรากลับมาห้องเพื่อนอีก4คน ก็พากันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้าน. และก็เหลือพวกเราแค่2คน และ2เตียงนอน. พวกเราก็ซื้ออะไรมากินที่ห้องแล้วก็จะนอน. พอกินเสร็จ เขาก็คุยงานของเขาผมก็นอนดูหนัง(อ่อแต่เรานอนเตียงเดียวกันนะครับอีกเตียงไม่มีคนนอน) และพอเขาคุยงานเสร็จ เขาก็คุยกับคนคุยเขา เขาพยายามไม่ให้ผมรู้ว่าคุยกับใคร แต่ผมรู้ว่าเขาคุยกับใคร. สักพักคนคุยเขาโทรมาเขาก็ไปคุยข้างนอกประมาณ10นาที. ผมก็นอนซึมเลยครับ ไม่อยากให้ตัวเองไปอยู่แบบนั้นเลย. พอคุยเสร็จเขาก็มานอนผมก็นอนปิดไปปิด TV และเขาน่าจะหลับก่อนผมและผมก็นอนกอดเขาหลับตามๆไป พอรู้สึกตัวช่วง 5 ทุ่ม เขาก็มานอนกอดผมแทน (ในใจผมคือรู้สึกดี) แล้วอยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น.(งานของเข้าเขามาอีกแล้ว) เขารับแล้วก็คุยงาน คุยๆๆจนเสร็จแล้วตั้งนาฬิกา,เพื่อตื่นแล้วก็เครียงาน. พอผมและเขานอน ผมก็นอนกอดเขาทั้งคืน(ย้ำว่าแค่นอนกอดทั้งคืนไม่มีไรมากกว่านั้น (ถึงในใจผมอยากมี55555ทำไมผมเลวแบบนี้)) แล้วพอถึงวันกลับเราก็กลับมาถึงห้องแล้วก็แยกย้ายกลับห้องใครห้องมัน
จบแค่นี้ครับ. แต่ที่ผมสงสัยคือ. ถ้าเป็นเพื่อนกันมันทำแบบนี้ได้หรอครับเหมือนที่ผมและเขาเป็นอยู่
(อ่อและคนที่เขาคุยด้วยนะครับ ดีกว่าผมทุกอย่าง จริงๆ เป็นหัวหน้างาน มีรถ มีเงินเดือนเยอะ และอายุเยอะกว้าเขาและผมน่าจะ10ปี) ผมก็แค่นักศึกษาจบใหม่ที่รอไปทหารผลัด3.
ถ้าทุกคนอ่านจบนะครับผมอยากเห็นความคิดของทุกคนว่า. ทำไมเขาถึงยังเป็นแบบนี้กับผม แล้วทำไมเขาถึงไม่ปฏิเสธผมไป ทั้งๆที่ตอนเลิกเขาหมดรักผมแล้ว. (แต่ผมก็ยังรักเขานะครับ ไม่รู้ทำไม)
ผมอึดอัดเรื่องนี้ไม่รู้จะไปพูดกับใคร และไม่อยากให้ใครรู้ผมเลยมาพูดลงในนี้.
ขอความคิดเห็นทุกๆอย่างที่คิดนะครับ. (แล้วคิดว่าผมกับเขาสามารถกลับมาคบและรักกันเหมือนเกิมได้หรือเปล่าครับ. ) (แต่คนใหม่ดี ผมก็อยากให้เขาดูแลเธอให้ดีๆ อย่าทำให้เธอเสียใจ)
จริงๆมันอยากพูดออกมามากกว่านี้แต่กลัว มันพิมพ์แล้วไม่เข้าใจ นี้ก็ไม่รู้ทุกคนจะเข้าใจไหม
ขอบคุณที่อ่านจนจบทุกคนครับ
เลิกกับแฟนเก่า แต่ยังคุยและไปไหนด้วยกัน
เริ่มเลยนะครับ
ก็ตั้งแต่เลิกกันไปได้3เดือนกว่าผมก็ไม่ได้เจอเขา ที่เจอก็แค่ในเฟซและIG ที่เราไม่ได้บล็อกกันไป พอวันนึงด้วยความที่ผมยังรักเขาอยู่รู้สึกเหมือนตอนแรกที่คบกัน ผมเลยพยายามหาทางมาเจอเขา. เพราะเราเลิกกันต้องเรียนจบมหาลัยพอดี. พอผมหาทางมาอยู่ใกล้เขาแล้ว พวกเราก็คุยกันปกติแบบเพื่อน แต่ในใจผมก็คิดแบบเพื่อนได้นิดหน่อย ผมอยู่แบบนี้มาประมาณ2เดือนเกือบ3เดือน ที่เจอเขาทุกวันแบบนี้ตลอด. เวลาไปไหนมาไหนเขาจะไม่ให้ไปรับที่หอแต่จะนัดเจอกันที่อื่นเสมอ แต่ผมก็ไม่ว่าอะไร. พอผ่านไปสักหน่อย เขาก็ชวนกินข้าวตอนเลิกงานที่ห้อง เวลาที่ผมเลิกงานคือบ่าย 3. โอเคพอเลิกผมก็เป็นคนไปซื้ออาหารมากิน. แต่ไม่ได้เข้าในห้องนะครับ พวกเรานั่งกินม้าหินอ่อนหน้าห้อง พอกินได้สักพัก เขาก็พูดเรื่องที่เขาจะคบกับคนใหม่ให้ผมฟัง (ถ้าเป็นพวกคุณจะรู้สึกยังไงครับ) ผมก็รับฟัง ทั้งฟังทั้งในใจรู้สึกเจ็บมากกกกกกก. แต่ผมก็ต้องพูดฟังที่ดีให้เขา ผมฟังจนเขาพูดจบ ระบายเรื่องต่างๆให้ผมฟังและผมก็(จะพูดยังไงดีละ)ก็ทั้งฟังและพูดในเรื่องที่เขาระบานออกมา แต่ผมรู้สึกอะไรยังไงผมก็ไม่บอกเขาเพราะคิดว่าถ้าพูดออกไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น. พอก่อนจะกลับผมก็ไปนั่งข้างๆเขาแล้วซบไหล่เขาแล้วอยู่ๆน้ำตาผมมันก็ไหล ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้. โอเคพอจบตรงนี้ผมก็กลับห้องแยกย้ายกันนอนแล้วตื่นมาทำงานปกติ.
พอผ่านไปเดือนกว่าๆ เขาก็มาชวนผมไปเที่ยวทะเล(ตอนแรกเขาว่าจะไป2คน)แต่กลัวไม่สนุกเลยไปชวนเพื่อนอีก2-3คน. แต่เพื่อนไม่มีใครไปด้วย. เขาเลยจะยกเลิกการเที่ยวทะเลครั้งนี้. แต่ผมก็คิดไว้ว่าต่ิให้เขาหรือใครจะไปไม่ไป พอถึงวันที่ผมจะไปผมก็จะไปต่อให้คนเดียวก็ตาม. ผ่านไปใกล้ถึงวันอีก1อาทิตย์ เขาก็มาบอกผมว่าไปทะเลไหม 2 คน และจะมีเพื่อนเขาที่ระยองไปด้วยอีก4คน ผมก็ตอบโอเค เพราะยังไงผมวางแผนจะไปอยู่. พวกเราก็หาจองที่พัก พอได้แล้ว ก็หาวันไปจองตั๋วรถ. (อ่อผมลืมบอกไป ในตอนที่จะไปทะเล เขามีคนคุยเขาอยู่แล้วนะครับ เดี๋ยวผมจะบอกลักษณะของคนๆนั้น) พอถึงเวลาออกเดินทางพวกเราก็ไปรอรถที่ บขส. และพอพวกเราขึ้นรถ พอรถออกเดินทาง ผมก็นั่งดูนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย แต่เขาก็นอนหลับ ในช่วงเขานอนผ่านไป ชม.กว่าๆ ผมก็หลับตามๆไป พอรู้สึกตัวเขาก็หัดหน้ามาทางผมแล้วก็พิงไหล่ผมแล้วก็เกาะแขนผม มันทำให้ผมรู้สึกดีมากเลยแหละ. และเขาก็ทำแบบนี้ไปจนจะถึงหมอชิต. พอเราถึงหมอชิตก็หารถไป ต่อที่ พัทยา. พอไปถึงพัทยา พวกเราว่าจะไปเช็คอินห้องที่จอง แต่เวลาที่เจาให้เช็คอินคือ 14.00 น. เรามาก่อนเวลา 5 ชม. (ตอนแรกพวกเราจะเข้าไปเช็คก่อนเวลา และเสียเงิน 200 ค่าเช็คก่อน พอไปถึงห้อง ดันเป็นห้องที่ไม่ได้จอง เพราะพวกผมจองห้องเตียง คู่ โอเคพวกผมเลยตัดสินใจ ยังไม่เช็ค รอบ่าย2) ในขนะที่ผมและเขารอเวลา พวกเราก็ไปนั่งๆนอนที่หาดจอมเทียน จนบ่าย2. แต่ในขนะที่รอ เขาก็ไปโทรศัพท์และคุยกับคนคุยของเขา. กลับมาที่ผมนอนรอเขาและมองว่าเขาทำอะไร ในตอนนั้นน้ำตาผมก็จะไหล. ผมไม่รู้ตะอธิบายความรู้สึกยังไง. เรารอและนอนหลับจนเกือบบ่าย2 แล้วเราก็ไปเช็คอิน. พอไปถึงห้องพักเราก็เขาไป ก็เป็นเตียงคู่. (เตียง 1 จะให้เพื่อนของเขากับแฟนเพื่อนนอน อีกเตียงจะเป็นผมกับเขานอน) ในขนะที่รอเวลาเขาก็เคลียๆเรื่องงานจองเขา ผมก็นอนดู TV แล้วพวกเราก็เลยนอน(นอนเตียงเดียวกันแล้วผมก็นอนกอดเขาจนหลับ) พวกผมสะดุ้งตื่นเพราะเหมือนงานเขาจะมีปัญหา มีคนทางที่ทำงานโทรมาพอเขาคุยเสร็จ เขาเหมือนจะร้องไห้ แล้วเขาก็เดินมาหาผมละพูดว่า(กอดหน่อย)แล้วเขาก็เขามากอด และผมก็พูดไปว่า(เป็นอะไร เหนื่อยกับงานหรอ ไม่เป็นนะ พักผ่อนนะวันนี้เรามาพัก) แล้วพวกผมก็ออกไปหาอะไรกิน (โอเคต่อจากนี้ไปก็ไม่มีไรมากผมจะตัดไปวันที่2เลยครับ) พวกผมเมา เพื่อนที่มา4คน นอนเตียง แต่ผมและเขา(เจ้าของห้อง)นอนพื้นและโซฟา 55555. พอพวกเราทุกคนตื่นก็พากันอาบน้ำและเดินทางไปกินข้าวเสร็จก็ไปเที่ยวเล่นเกาะล้านกัน. เขาก็ถ่ายรูปนั้นนี้และคุย รายงายคนคุยเขา. ส่วนผมได้แต่มองดู และดูแลในส่วนที่ผมทำได้. พอพวกผมไปเที่ยวกันเสร็จกำลังกลับ ก็นั่งเรือเร็วที่ไม่ถึง15นาทีถึงพัทยา. ในกลางทางที่กลับฝนก็ตก และผมก็ไม่อยากให้ผมจองเขาเปียกก็เลยเอาหมวกมาบังฝนให้เขา แต่ผมนะสิเป็นคนโดนฝนเต็มๆเปียกหมด แต่พอขึ้นฝั่งก็เปียกเหมือนเดิม แต่ขอเเค่ตอนที่นั่งเรื่องหัวคุณไม่เปียกก็พอแล้ว. พอเรากลับมาห้องเพื่อนอีก4คน ก็พากันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้าน. และก็เหลือพวกเราแค่2คน และ2เตียงนอน. พวกเราก็ซื้ออะไรมากินที่ห้องแล้วก็จะนอน. พอกินเสร็จ เขาก็คุยงานของเขาผมก็นอนดูหนัง(อ่อแต่เรานอนเตียงเดียวกันนะครับอีกเตียงไม่มีคนนอน) และพอเขาคุยงานเสร็จ เขาก็คุยกับคนคุยเขา เขาพยายามไม่ให้ผมรู้ว่าคุยกับใคร แต่ผมรู้ว่าเขาคุยกับใคร. สักพักคนคุยเขาโทรมาเขาก็ไปคุยข้างนอกประมาณ10นาที. ผมก็นอนซึมเลยครับ ไม่อยากให้ตัวเองไปอยู่แบบนั้นเลย. พอคุยเสร็จเขาก็มานอนผมก็นอนปิดไปปิด TV และเขาน่าจะหลับก่อนผมและผมก็นอนกอดเขาหลับตามๆไป พอรู้สึกตัวช่วง 5 ทุ่ม เขาก็มานอนกอดผมแทน (ในใจผมคือรู้สึกดี) แล้วอยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น.(งานของเข้าเขามาอีกแล้ว) เขารับแล้วก็คุยงาน คุยๆๆจนเสร็จแล้วตั้งนาฬิกา,เพื่อตื่นแล้วก็เครียงาน. พอผมและเขานอน ผมก็นอนกอดเขาทั้งคืน(ย้ำว่าแค่นอนกอดทั้งคืนไม่มีไรมากกว่านั้น (ถึงในใจผมอยากมี55555ทำไมผมเลวแบบนี้)) แล้วพอถึงวันกลับเราก็กลับมาถึงห้องแล้วก็แยกย้ายกลับห้องใครห้องมัน
จบแค่นี้ครับ. แต่ที่ผมสงสัยคือ. ถ้าเป็นเพื่อนกันมันทำแบบนี้ได้หรอครับเหมือนที่ผมและเขาเป็นอยู่
(อ่อและคนที่เขาคุยด้วยนะครับ ดีกว่าผมทุกอย่าง จริงๆ เป็นหัวหน้างาน มีรถ มีเงินเดือนเยอะ และอายุเยอะกว้าเขาและผมน่าจะ10ปี) ผมก็แค่นักศึกษาจบใหม่ที่รอไปทหารผลัด3.
ถ้าทุกคนอ่านจบนะครับผมอยากเห็นความคิดของทุกคนว่า. ทำไมเขาถึงยังเป็นแบบนี้กับผม แล้วทำไมเขาถึงไม่ปฏิเสธผมไป ทั้งๆที่ตอนเลิกเขาหมดรักผมแล้ว. (แต่ผมก็ยังรักเขานะครับ ไม่รู้ทำไม)
ผมอึดอัดเรื่องนี้ไม่รู้จะไปพูดกับใคร และไม่อยากให้ใครรู้ผมเลยมาพูดลงในนี้.
ขอความคิดเห็นทุกๆอย่างที่คิดนะครับ. (แล้วคิดว่าผมกับเขาสามารถกลับมาคบและรักกันเหมือนเกิมได้หรือเปล่าครับ. ) (แต่คนใหม่ดี ผมก็อยากให้เขาดูแลเธอให้ดีๆ อย่าทำให้เธอเสียใจ)
จริงๆมันอยากพูดออกมามากกว่านี้แต่กลัว มันพิมพ์แล้วไม่เข้าใจ นี้ก็ไม่รู้ทุกคนจะเข้าใจไหม
ขอบคุณที่อ่านจนจบทุกคนครับ