ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งเรียนด้วยกันมาตั้งแต่อยู่ ม.1 ตอนนี้ผมและเพื่อนอยู่ม.6แล้วครับ
ผมกับเพื่อนคนนี้ก็ไม่ได้สนิทกันมากเท่าไร
ผมมีแฟนช่วง ม.2 เลยไม่ค่อยได้เล่นหรือพูดคุยกับเพื่อนคนนี้สักเท่าไร
ช่วงปิดเทอม2ผมได้ไปทำงานไม่มีเวลาคุยกับแฟนทั้งวัน ได้คุยแค่ก่อนนอนหรือแค่ช่วงเช้านิดหน่อย ช่วงพักจากงานก็ได้คุยบ้าง
ผมกลับจากทำงานก็เที่ยงคืนเกือบทุกวัน
ก่อนนอนบางวันผมจะเข้าไปดูแชทของแฟน
ก็พบว่าคุยกับเพื่อนผม ผมเลยไม่ว่าอะไรเพราะเขาก็เพื่อนผม จนกระทั้งผมขึ้นม.4 แฟนและผมอยู่ห้องเดียวกันรวมถึงเพื่อนผมด้วย พวกเขาก็คุยกันทางแชทบ่อยขึ้น และพอผมไม่อยู่บนห้อง เขา2คนก็แกล้งกัน
พอผมเดินมา เห็นผมเขาจะหยุดแกล้งกัน จนเพื่อนในห้องเขามาบอกผม
ผมเลยถามแฟนว่าแกล้งหรือกวนอะไรกัน แฟนบอกผมทุกครั้งว่าไม่มีอะไร แค่เพื่อน
เป็นแบบนี้ตลอด จนผมขึ้นม.5 เพื่อนในห้องมาบอกว่าเห็นแฟนผมและเพื่อนผมเดินไปส่งกันที่ป้ายรถเมล์ ผมเอะใจตั้งแต่ม.4แล้วผมไม่พูดอะไร เพราะช่วงนั้นผมไปไหนมาไหนกับแฟนตลอดเลย เดินไปส่งหลังเลิกเรียนแต่ไม่ได้เดินไปส่งถึงที่ป้ายรถเมล์
มีงานอยู่ที่ศาลากลางจังหวัด ผมเป็นคณะทำงานของจังหวัดเลยต้องไปช่วยจัดสถานที่ แฟนผมไปตั้งแต่เช้า ผมจึงตามไปช่วงเย็น ผมโทรถามแฟน ว่าอยู่กับใคร เขาว่าอยู่คนเดียว ผมก็คิดแล้วว่าอยู่ด้วยกันแน่ๆ จึงรีบขับรถไป ศาลากลางจังหวัด พอผมเดินเข้างานสิ่งที่ผมเห็นคือเขา2คนนั่งเล่นมือถือด้วยกัน ยิ้มหัวเราะ สนุกกันใหญ่เลย ผมรู้สึกโมโหมากๆๆ เลยยืนมองว่าเขาจะห็นผมมั้ย ซึ่งตอนนั้นก็มีเพื่อนในห้องนั่งอยู่ด้วยคนหนึ่ง แฟนผมหันมาเห็นผม ผมเลยเรียกเขาออกมา
ผมเลยถามว่านี้อะไร อธิบายมา ผมถามแฟนผม โมโหจนน้ำตาไหลออกมา ความรู้สึกตอนนั้นคือทั้งเสียใจและโมโหรวมกัน
แฟนผมดูใจเย็นมากเหมือนว่าไม่มีเรื่องเกิดขึ้น
หลังจากวันนั้นมาผมก็พยายามหาคำตอบว่าเพื่อนจะแทงข้างหลังผมอีกมั้ย ผมก็เคยโดนเพื่อนแย้งแฟน มาก่อน เลยกลัวประวัติซ้ำรอย แต่ผมก็จะพยายามเข้าใจว่าเขาเป็นเพื่อนกันเพราะเพื่อนทั้งห้องเล่นด้วยกันหมดเลยทั้ง ญ,ช แต่ในกรณีนี้ผมไม่ค่อยชอบเท่าไรเพราะพวกเขาเพิ่งมารู้จักกัน
ผมควรทำยังไงครับไม่อยากคิดมากจนเสียสุขภาพจิต😔
เพื่อนทักไปคุยกับแฟนเราทุกวัน เราควรทำอย่างไร?
ผมกับเพื่อนคนนี้ก็ไม่ได้สนิทกันมากเท่าไร
ผมมีแฟนช่วง ม.2 เลยไม่ค่อยได้เล่นหรือพูดคุยกับเพื่อนคนนี้สักเท่าไร
ช่วงปิดเทอม2ผมได้ไปทำงานไม่มีเวลาคุยกับแฟนทั้งวัน ได้คุยแค่ก่อนนอนหรือแค่ช่วงเช้านิดหน่อย ช่วงพักจากงานก็ได้คุยบ้าง
ผมกลับจากทำงานก็เที่ยงคืนเกือบทุกวัน
ก่อนนอนบางวันผมจะเข้าไปดูแชทของแฟน
ก็พบว่าคุยกับเพื่อนผม ผมเลยไม่ว่าอะไรเพราะเขาก็เพื่อนผม จนกระทั้งผมขึ้นม.4 แฟนและผมอยู่ห้องเดียวกันรวมถึงเพื่อนผมด้วย พวกเขาก็คุยกันทางแชทบ่อยขึ้น และพอผมไม่อยู่บนห้อง เขา2คนก็แกล้งกัน
พอผมเดินมา เห็นผมเขาจะหยุดแกล้งกัน จนเพื่อนในห้องเขามาบอกผม
ผมเลยถามแฟนว่าแกล้งหรือกวนอะไรกัน แฟนบอกผมทุกครั้งว่าไม่มีอะไร แค่เพื่อน
เป็นแบบนี้ตลอด จนผมขึ้นม.5 เพื่อนในห้องมาบอกว่าเห็นแฟนผมและเพื่อนผมเดินไปส่งกันที่ป้ายรถเมล์ ผมเอะใจตั้งแต่ม.4แล้วผมไม่พูดอะไร เพราะช่วงนั้นผมไปไหนมาไหนกับแฟนตลอดเลย เดินไปส่งหลังเลิกเรียนแต่ไม่ได้เดินไปส่งถึงที่ป้ายรถเมล์
มีงานอยู่ที่ศาลากลางจังหวัด ผมเป็นคณะทำงานของจังหวัดเลยต้องไปช่วยจัดสถานที่ แฟนผมไปตั้งแต่เช้า ผมจึงตามไปช่วงเย็น ผมโทรถามแฟน ว่าอยู่กับใคร เขาว่าอยู่คนเดียว ผมก็คิดแล้วว่าอยู่ด้วยกันแน่ๆ จึงรีบขับรถไป ศาลากลางจังหวัด พอผมเดินเข้างานสิ่งที่ผมเห็นคือเขา2คนนั่งเล่นมือถือด้วยกัน ยิ้มหัวเราะ สนุกกันใหญ่เลย ผมรู้สึกโมโหมากๆๆ เลยยืนมองว่าเขาจะห็นผมมั้ย ซึ่งตอนนั้นก็มีเพื่อนในห้องนั่งอยู่ด้วยคนหนึ่ง แฟนผมหันมาเห็นผม ผมเลยเรียกเขาออกมา
ผมเลยถามว่านี้อะไร อธิบายมา ผมถามแฟนผม โมโหจนน้ำตาไหลออกมา ความรู้สึกตอนนั้นคือทั้งเสียใจและโมโหรวมกัน
แฟนผมดูใจเย็นมากเหมือนว่าไม่มีเรื่องเกิดขึ้น
หลังจากวันนั้นมาผมก็พยายามหาคำตอบว่าเพื่อนจะแทงข้างหลังผมอีกมั้ย ผมก็เคยโดนเพื่อนแย้งแฟน มาก่อน เลยกลัวประวัติซ้ำรอย แต่ผมก็จะพยายามเข้าใจว่าเขาเป็นเพื่อนกันเพราะเพื่อนทั้งห้องเล่นด้วยกันหมดเลยทั้ง ญ,ช แต่ในกรณีนี้ผมไม่ค่อยชอบเท่าไรเพราะพวกเขาเพิ่งมารู้จักกัน
ผมควรทำยังไงครับไม่อยากคิดมากจนเสียสุขภาพจิต😔