คิดยังไงกับว่าวัยรุ่นต้องเข้ารับการบำบัดทางจิตเยอะขึ้นแต่พ่อแม่ไม่ให้บำบัด

คือผมก็เป็นหนึ่งในคนที่กำลังเข้ารับการบำบัดอยู่นะครับแต่คือเรื่องแย่ๆต่างๆที่ทำให้ผมต้องมาบำบัดคือมันมาจากครอบครัวทั้งเรื่องความรุนอรงทั้งทางกายจากพ่อ ทางใจจากแม่ ไหนจากเรื่องก็โดนบังคับเรียน แล้วไม่ได้รับการบำบัดเพราะพ่อแม่ไม่เช็นทำให้ชีวิตผมพังทั้งหมดกว่าจะบำบัดผมก็เสียสิ่งสำคัญในชีวิตไปหมดทั้งแฟนที่รัก ความฝันที่ขัดกับทางของพ่อแม่ ไหนจะหนี้เก็บของพ่อ หนี้การศึกษา เอาเป็นว่าวำหรับผมตอนนี้ก็อยากตายเยอะกว่ามีชีวิตนะแถมคือการรักษาในตอนนี้คงช่วยอะไรไม่ได้อีกคือจบแค่นี้ดีกว่า

แต่พอผมดูเพื่อนๆหลายคนรุ่นน้องอีกคือมันเป็นแบบผมกันเยอะถามว่าทำไมในมุมมองของพ่อแม่คือทำไมมองว่าอาการมันหรือปัญหามันเล็กหรอหรอต้องให้ไปฆ่าใครก็แล้วถึงจะให้ไปบำบัด คือของผมมันพังไปหมดแล้วแต่เด็กๆหรือคนอื่นควรมองลูกๆของตัวเองหน่อยจะได้ไม่ซ้ำรอยผม

ปล.คิดยังไงกันบ้างสำหรับคนที่มีลูก กับคนในช่วงวัยรุ่นเพราะจองผมคงให้คำตอบไม่ได้เเละอยากทราบในมุมมองคนที่ดีกว่าหรือแย่กว่าอะนะ