สวัสดีนะคะ เราอายุ20ปี เริ่มเรื่องเลยนะคะ แม่มีลูก 2 คนโดยที่เราเป็นคนโตและมีน้องชาย แม่ของเรามีพี่น้องทั้งหมด 4 คนรวมทั้งแม่ เรื่องเริ่มจากสมัยก่อนตอนที่แม่เรายังเด็กๆแม่ไและน้าไม่ได้เรียนหนังสือเพราะว่ายายอยากให้ น้องสาว และน้องชายได้เรียนหนังสือค่ะ เรื่องมันเกี่ยวกับน้าชายของเราที่เป็นน้องคนสุดท้อง เมื่อตอนเด็กๆเขาเคยเป็นนักมวยกำลังไปได้ดีแต่ก็ต้องหนุดเพราะมีการยกมวย และเขาได้เรียนม.ต้นก็เริ่มเกเรติดยา ติดบุหรี่ จนกลายเป็นคนประสาท หัวเราะคนเดียว พูดคนเดียว หน้าตาไม่ค่อยเป็นมิตร และที่บ้านก็เอาไปรักษาที่โรงพยาบาลศรีธัญญาตอนเขาอายุประมาณ 25-26 อาการก็ดีขึ้นแต่ก็ไม่มาก แต่เขาก็กลับมาเสพอีกแต่มันก็ยังพอได้อยู่เขายังทำงานหาเงินไม่ค่อยยุ่งกับใครเขาค่อนข้างจะรักหลานๆแต่เขาไม่มีลูกไม่มีเมียนะคะ จนเวลาผ่านมาพ่อของเราก็มาเสียตอนเราอยู่ม.1 แม่เราก็กลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวและก็ได้เจอกับลุงที่คอยช่วยเหลือแม่ พอเราเริ่มขึ้นม.ต้นเขาก็จะขอเงินแม่ประมาณ 60 น้อยหรือมากกว่านั้นแล้วแต่วัน ส่วนมากจะขอยายมากกว่าแต่ทุกวันเริ่มหนักขึ้นๆเรื่อยๆตอนเราอยู่ม.ปลายเขาเริ่มขอหลักร้อย 200 ไป 300 ไป 400 ตอนแรกๆยังเป็นการขอซื้อเสื้อผ้าว่าอยากได้แม่เราก็ซื้อให้และเขาก็เริ่มขอเยอะขึ้นจนเราขึ้นม.6เขาขอเงินแม่เรา 300 ต่อวันค่ะและมาในช่วนนี้เราอยู่ปี2แล้วขอแม่เราทุกวันใช้เงินวันละ 400-700 /วัน ไม่ได้ทำงาน อ้างเอาเงินไปซื้อบุหรี่ เติมนำ้มัน ขอแบบนี้ทุกวัน ไม่ใช่ว่าแม่เรามีนะคะแม่เราก็จะไม่ไหวมีช่วงประมาณเราม.6นี่แหละแม่เราแจ้งตำรวจประสานงานกับสท.แต่ก็เป็นอะไรที่ยากลำบากกว่าจะพาตัวไป ศรีธัญญาอีกรอบเขาอยู่แค่ 1 เดือนค่ะ กลับมาเหมือนจะดีขึ้นป่าวเลยเลวยิ่งกว่าเดิมอีกขอแม่ทุกวันจนแม่เราร้องไห้พอไม่ให้ก็โกรธทำท่าทีน่ากลัว ตัวเองทำอะไรไม่เคยผิด ปาเงินใส่หน้าแม่เราที่ให้ไม่ตรงที่ขอ พูดด่าคนโน้นคนนี่ได้พอใครจะพูดอะไรก็จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟพาลจะทำร้ายคนอื่นแม่เราไม่เคยได้นอนอย่างมีความสุขร้องไห้ เราสงสารเขามากที่เราทำอะไรไม่ได้เลย แม่เราก็คิดว่าอยากจะตายถ้าไม่ติดเรากับน้อง แม่เราเกลียดเขามากๆแต่ก็ต้องฝืนเพราะกลัวจะไปทำร้ายคนอื่นเขา แม่เหมือนจะมีปัญหาทางด้านอารมณ์ด้วยค่ะเพราะเขาเครียดมากๆๆๆๆ เราเคยคิดนะคะเราแค้นเขามากจนอยากจะฆ่าเขาหรือให้เขาฆ่าเราเขาจะได้ติดคุกจะได้หมดเวรกะคนไร้หัวสมองแบบนี้ ตอนนี้เขาอายุ 35น่าจะได้แล้วค่ะ ถ้ามีแนวทางแก้ไขยังไงช่วยบอกหน่อยนะคะ ขอบคุณเข้ามาอ่านค่ะ