สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้ที่อยากขอคำปรึกษา ขอคำแนะนำ คือว่าเราเป็นเด็กม.6คนนึง ที่มีความฝัน มันเป็นฝันที่เมื่อก่อนก็ไม่กล้าฝัน อาชีพที่เราอยากเป็น สาขาที่เราอยากเรียนมันค่อนข้างใช้เงินเยอะ ตั้งแต่ตอนติวเลย เพราะมันเป็นความรู้ที่โรงเรียนไม่มีสอน แถมเราอยู่ต่างจังหวัด ส่วนมากที่จะติวได้ต้องเข้ากรุงเทพ จนช่วงโควิดระบาดหนักๆ หลายๆที่เริ่มเปิดสอนแบบออนไลน์ เราเลยได้โอกาสนี้ ขอแม่ติว เพราะเราจะยื่นรอบพอร์ต แล้วมันต้องใช้ผลงาน
ซึ่งก่อนหน้านี้ที่จะตัดสินใจเลือกจะเรียนสาขานี้ได้มีการคุยกับแม่ไปแล้ว ว่ามันใช้เงินเยอะนะ ถ้าหนูจะเรียนแม่ส่งไหวมั้ย แม่พูดออกมาแล้วค่ะ ว่า"ส่งไหว" ซึ่งตอนนั้นจริงๆแม่อยากให้เราเรียนอย่างอื่นมากกว่า แต่เราคิดว่านี่มันคือความฝันของเราอะ เรานึกภาพไม่ออกเลยถ้าให้เราไปเรียนอย่างอื่น เราชอบมันมาก รักมาก ตอนนั้นเครียดมาก แต่ก็พยายามจนแม่ให้เรียน
พอติวมาเรื่อยๆ ใกล้จะยื่นพอร์ตแล้วด้วย ซึ่งมันใกล้มากแล้ว เรารับรู้มาตลอดนะว่าแม่ก็มีปัญหาเรื่องเงิน แต่เราพยายามกันมาแล้ว อีกแค่นิดเดียวเองมันก็จะจบ
เดือนล่าสุดแม่บอกว่าไม่มีเงินจะให้ติวแล้วเดือนนี้ เราได้จากพ่อมาครึ่งนึงแล้วค่ะ(ออกกันคนละครึ่ง เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกัน) แต่แม่บอกเราว่าแม่ไม่มี เอาจริงๆเราเข้าใจแม่นะ แต่อนาคตเราล่ะ ที่มันต้องรันต่อ ควรทำยังไง คือเราต้องการให้แม่คุยแล้วก็ปรึกษากับเราว่าควรทำยังไงอะค่ะ แต่ตอนนี้คือแม่บอกแค่ว่าไม่มีแล้วก็เมินเฉยเลย แม่ไม่แม้แต่จะคุยหาวิธีแก้ปัญหานี้กับเราเลย ทำไมแม่ไม่คุย แม่จะทำยังไงบอกเราบ้าง ขอพลัดคุณครูไปก่อนมั้ย อะไรยังไง ก็ว่าไป แต่นี่ไม่มีอะไรเลย แค่พูดว่าไม่มีเงิน
มันทำให้เรารู้สึกว่าเค้าไม่ใส่ใจในอนาคตของเราเลย ทำไมถึงไม่คิดหาทางแก้ปัญหาด้วยกันบ้าง เราติด เราก็เหนื่อยก็ท้อนะ แค่อยากได้กำลังใจก็ยังไม่มีให้เลย พอมีปัญหาเหมือนแม่เลือกจะหนีมากกว่า มากกว่าที่จะผ่านมะนไปกับเรา
ควรทำยังไงดีคะ เราน้อยใจมาก เรารู้สึกว่าที่ส่วนนึงที่ทำให้แม่ทำแบบนี้กับเรา ก็คือมันไม่ใช่สิ่งที่แม่อยากให้เราเรียน เค้าก็เลย ไม่อยากใส่ใจมัน เงียบๆให้จบๆ เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ ฮืออออ
เศร้ามากเลยค่ะมันเป็นชีวิตที่เรารู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวเลย ขอคำแนะนำทีนะคะ จะยังไงก็ได้เราอยากฟะงความเห็นของทุกคนๆ ว่าเราควรรู้สึกยังไง ควรทำยังไง
เรียนพิเศษ
ซึ่งก่อนหน้านี้ที่จะตัดสินใจเลือกจะเรียนสาขานี้ได้มีการคุยกับแม่ไปแล้ว ว่ามันใช้เงินเยอะนะ ถ้าหนูจะเรียนแม่ส่งไหวมั้ย แม่พูดออกมาแล้วค่ะ ว่า"ส่งไหว" ซึ่งตอนนั้นจริงๆแม่อยากให้เราเรียนอย่างอื่นมากกว่า แต่เราคิดว่านี่มันคือความฝันของเราอะ เรานึกภาพไม่ออกเลยถ้าให้เราไปเรียนอย่างอื่น เราชอบมันมาก รักมาก ตอนนั้นเครียดมาก แต่ก็พยายามจนแม่ให้เรียน
พอติวมาเรื่อยๆ ใกล้จะยื่นพอร์ตแล้วด้วย ซึ่งมันใกล้มากแล้ว เรารับรู้มาตลอดนะว่าแม่ก็มีปัญหาเรื่องเงิน แต่เราพยายามกันมาแล้ว อีกแค่นิดเดียวเองมันก็จะจบ
เดือนล่าสุดแม่บอกว่าไม่มีเงินจะให้ติวแล้วเดือนนี้ เราได้จากพ่อมาครึ่งนึงแล้วค่ะ(ออกกันคนละครึ่ง เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกัน) แต่แม่บอกเราว่าแม่ไม่มี เอาจริงๆเราเข้าใจแม่นะ แต่อนาคตเราล่ะ ที่มันต้องรันต่อ ควรทำยังไง คือเราต้องการให้แม่คุยแล้วก็ปรึกษากับเราว่าควรทำยังไงอะค่ะ แต่ตอนนี้คือแม่บอกแค่ว่าไม่มีแล้วก็เมินเฉยเลย แม่ไม่แม้แต่จะคุยหาวิธีแก้ปัญหานี้กับเราเลย ทำไมแม่ไม่คุย แม่จะทำยังไงบอกเราบ้าง ขอพลัดคุณครูไปก่อนมั้ย อะไรยังไง ก็ว่าไป แต่นี่ไม่มีอะไรเลย แค่พูดว่าไม่มีเงิน
มันทำให้เรารู้สึกว่าเค้าไม่ใส่ใจในอนาคตของเราเลย ทำไมถึงไม่คิดหาทางแก้ปัญหาด้วยกันบ้าง เราติด เราก็เหนื่อยก็ท้อนะ แค่อยากได้กำลังใจก็ยังไม่มีให้เลย พอมีปัญหาเหมือนแม่เลือกจะหนีมากกว่า มากกว่าที่จะผ่านมะนไปกับเรา
ควรทำยังไงดีคะ เราน้อยใจมาก เรารู้สึกว่าที่ส่วนนึงที่ทำให้แม่ทำแบบนี้กับเรา ก็คือมันไม่ใช่สิ่งที่แม่อยากให้เราเรียน เค้าก็เลย ไม่อยากใส่ใจมัน เงียบๆให้จบๆ เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ ฮืออออ
เศร้ามากเลยค่ะมันเป็นชีวิตที่เรารู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวเลย ขอคำแนะนำทีนะคะ จะยังไงก็ได้เราอยากฟะงความเห็นของทุกคนๆ ว่าเราควรรู้สึกยังไง ควรทำยังไง