เป็นฝ่ายชวนคุยเป็นส่วนใหญ่ จนเริ่ม ท้อ แต่ถอยไม่ได้

ผมคุยกะผู้หญิงคนหนึ่งมาประมาณ จะ 6 เดือนแล้ว(คุยโทรศัพกันนะครับเขาอยู่ไกลมาก)เขาเป็นน้องผม หลายปีอยู่ ตอนคุยแรกๆ ผมก็รู้แล้วว่าเขาเป็นคนคุยน้อย ผมก็พยายามหาเรื่องคุยทำให้เขาคุยกะเราให้ได้ แต่ก็เป็นแค่บางวันเหมือนถูกหวยที่รู้สึกว่า เขาอยากคุยกะเราจริงๆเราคุยแล้วมีความสุขจริงๆ แต่ก็มีหลายวันที่ผมเป็นคนชวยคุย ชวนถาม ตอบแต่ อาห้ะ อืมม เวลาเล่ายาวๆที่สำคัญหรือไม่สำคัญอะไรก็เหมือนไม่ค่อยสนใจ ได้แต่อาห้ะ อืมม อาห้ะ อืมมม จนแบบ บ้างครั้งผมก็ถามนะว่า ทำไมวันนี้เงียบจัง เขาก็บอกว่า"ไม่มีอะไรคุย" ทั้งทีตัวผมอยากคุยหาเรื่องคุยไปเรื่อยพูดไม่อยุดจนคอแห้งกินน้ำฉี่บ่อยจนอยากให้เขาพูดบ่อยๆบ้าง สลับตำแหน่งพิธีกรบ้าง อยากจะรู้ ความคิด ความคิดเห็น ทัศนคติ อะไรหลายๆอย่างที่ทำให้ผมรู้จักเขามากขึ้น แต่ไม่รู้จะไปยังไงต่อ ได้แต่ฝืนหาเรื่องคุยไป ทั้งๆที่รู้สึกว่ามันกร่อยมากๆ มันเหนื่อยมันท้อมันไม่มีกำลังใจไปต่อแต่ผมก็ไม่เคยบอกเขา แต่ก็ยังชอบเขายังสนใจเขามากๆ หวังว่าสักวันหนึ่งจะดีกว่านี้ แต่ก็รู้แล้วนะครับว่าเขาก็ชอบผมเขาบอกแล้ว (แต่เรายังไม่ได้คบกันเพราะผมยังไม่ได้ขอ) แต่ผมไม่ค่อยได้รู้สึกเลยว่าเขาชอบจริงๆ หลายๆครั้งที่ผมชวนคุย แล้วผมรู้สึกว่าเขาเบื่อ ไม่อยากคุย ไม่สนใจ ง่วงนอน ผมก็ถาม  เขาก็ตอบว่าไม่ใช่ คิดมาก บ้างทีเขาบอกว่าผม ว่าผมไม่เข้าใจเขา เราเข้ากันไม่ได้หรอก ทั้งๆทีการแสดงออกหลายๆอย่างของเขามันฟ้องว่าไม่สนใจ ไม่อยากคุยหรือ เบื่อ แต่มันถูกกลบด้วยคำว่า เขาชอบผม ผมคิดมาก ผมก็ยังคิดว่า ถ้าคนที่ชอบจริงๆ จะไม่มีอะไรให้คุยเลยเหรอ จะปล่อยให้ผมชวนคุยคนเดียวเลยเหรอ ผมสงสัยมาก ผมอยากรู้ว่าแฟนคนเก่าคุยน้อยแบบนี้ไหม ผมถามเขา เขาตอบว่า คุยน้อยกะทุกคนยกเว้นแฟนคนนี้ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึก น้อยใจไปใหญ่ ใครกันน้าที่ทำ ให้คนที่ผมรู้สึกว่าพูดน้อยมากๆ พูดเยอะได้ 

          ผมคิดว่า การคุยแบบนี้ ไม่มีอะไรทำให้เราสนิทกันรู้จักกันชอบกันมากขึ้น นอกจากที่เราได้คุยกันแล้ว แต่เขาเป็นแบบนี้ เป็นคนพูดน้อยแบบนี้ แต่ไม่ทุกครั้งหรอกก็มีบ้างแต่น้อยมาก ส่วนมากผมก็พยายามคิดว่าผมคิดไปเอง มันก็ปกติดีนะ  ผมงงและสับสนว่าความสัมพันธ แบบนี้จะไปต่อยังไง ถ้าเราคบกัน อนาคตผมพอเห็นรางๆ แต่ผมอาจจะทนไม่ไหวก่อนหรือไม่ ผมไม่รู้ผมควรจะทำยังไงต่อไปยังไงดี