กระทู้นี้เป็นกระทู้เม้ามอย+รีวิวละครเรื่องนี้จากเราเป็นกระทู้ที่สามแล้วค่ะ และต้องออกตัวไว้เช่นเคยว่า เป็นความชอบไม่ชอบส่วนตัวนะคะ แล้วก็เป็นเพียงการพูดถึงสามตอนล่าสุดของสัปดาห์นี้เท่านั้น ไม่สามารถตัดสินได้ว่าละครเรื่องนี้ดีหรือไม่ดีอย่างไร
เนื้อหาที่เราจะเขียนในกระทู้นี้เป็นมุมมอง เป็นความรู้สึกจากเราคนเดียวเด้อ ส่วนใครที่ดูละครเรื่องนี้แล้วอยากจะร่วมเม้าท์มอยจุดไหน มาจอยกันนะคะ ร่วมพูดคุยกัน ชอบไม่ชอบตรงไหนอย่างไรคุยกันจ้า
สิ่งที่ไม่ชอบที่สุดของเรื่องนี้ก็ยังเป็นซาวด์เช่นเคย ใส่มาเยอะ บางฉากใส่มาใหญ่เหมือนที่เราเคยบอกไปในสองกระทู้ก่อน อย่างซาวด์ก่อนจะตัดแต่ละเบรคคือใหญ่มาก บางครั้งมันก็เหมาะแต่บางครั้งก็เว่อร์เกิน
แต่ตั้งแต่เลเวลความสนุกอัพขึ้น เส้นเรื่องขยับขึ้นสูงเรื่อยๆ ก็เลยทำให้ลืมโฟกัสกับซาวด์ไปได้บ้าง แต่ก็ไม่สามารถตัดรำคาญได้ทั้งหมดทั้งมวล
พอพูดถึงเรื่องบท ก็ต้องบอกว่าสัปดาห์นี้ความสนุกขยับขึ้นต่อเนื่องเลยค่ะ มีเพียงวันศุกร์ที่ดูจางๆ ไม่เข้มข้นเท่าเสาร์กับอาทิตย์ แต่จะให้เข้มข้นตลอด พีคตลอดก็จะเหนื่อยคนดูเกินไป แต่ขอชมอีกหนึ่งสัปดาห์ค่ะว่า บทสนุกมากๆ และดูแล้วจะสนุกขึ้นอีกเรื่อยๆ เลย เพราะเส้นเรื่องมีสามสี่ปมหรืออาจจะมากกว่านั้นให้ลุ้น แล้วประเด็นคือขมวดปมมา ณ ตอนนี้มันดูน่าสนุกมากกว่ายุ่งเหยิง ลุ้นให้บทคลายปมแต่ละอันได้อย่างเข้มข้นนะคะ
ชอบปมเรื่องที่ สุเป็นเมียใหม่โภคิณ สุเป็นชู้กับกรีฑา แต่สุดูจะชอบรวิน ส่วนรวินมีอรวรรณอีกคน แล้วกรีฑาก็มาเสนอให้อรวรรณทำให้รวินกับโสภิตาเลิกกัน แล้วยัยวรรณก็เนียนรับข้อเสนอ อันนี้สะใจส่วนตัวค่ะ สะใจตรงที่ว่า เออ ความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงดีว่ะ 55555
ตอนนี้ปมเรื่องรินก็ค่อยๆ ตีคู่มากับเรื่องธุรกิจ เรื่องค้ายาละ ตื่นเต้นมาก บทสนุกจริงๆ อันนี้คือจุดแข็งของจากศัตรูฯ เลย เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของประโยคที่ว่า บทดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ได้ดีมากๆ เลยค่ะ
แต่ที่ไม่ชอบก็มีนะคะสำหรับบท คือการพูดในใจน่ะค่ะ อันนี้ไม่ค่อยชอบส่วนตัวไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหน รู้สึกว่าไม่มีทางออกเลยต้องเขียนแบบนี้ แต่เราก็ไม่ได้เป็นคนเขียนเนอะ บางทีมันก็อาจจะเป็นทางเดียวที่ตัวละครจะสื่อความในใจออกมาได้
ซีนกุ๊กกิ๊กน่ารักมากๆ ยิ่งดูยิ่งเห็นเคมีของพระนาง อั้มมิกค์น่ารักมากเลยค่ะ หยอกล้อ หยอกเอินกันเป็นธรรมชาติ ดูแล้วยิ้มตาม
แล้วบทเจตน์คือกวนทีนมากกกก 555555 มิกค์เล่นกวนจริง น่าหยิกอะ ทั้งฉากขัดเขาขอแต่งงานกัน ฉากแกล้งโสภิตา หรือฉากที่หลอกด่าแมวก็น่ารัก โสภิตาตอนหึงเจตน์ก็น่ารัก หนุบหนับๆ ใจดี อั้มนี่ยังแสดงบทกุ๊กกิ๊กได้สบายมากจริงๆ
คาแร็คเตอร์ตัวละครอย่างที่ได้บอกไปในสองกระทู้ก่อนว่าชอบคาแร็คเตอร์โสภิตามากๆ แล้วอั้มเป็นโสภิตาได้โคตรชีวิตจริง ชอบเวลาชีมีอาการเพราะยา เวลาชีปกติสีสันจะจืดๆ หน่อย แต่พออารมณ์นางขึ้นๆ ลงๆ คือสนุก หลายซีนเลยนะคะที่รำคาญนาง 55555 แต่ก็ชอบความเยอะของนางนี่แหละ ผีเข้าแล้วไม่ค่อยจะออก
ฉากประทับใจของสัปดาห์นี้คือฉากโสภิตาจุดเค้กวันเกิดให้รินแล้วเห็นภาพหลอนของน้อง วีนๆ อยู่ จู่ๆ อารมณ์นางก็ลง พอรู้ตัวว่าหลอนก็ร้องไห้เสียใจ แล้วก็ค่อยๆ สงบลง อันนี้ชอบมาก อั้มเก็บรายละเอียดได้ใจเรามากค่ะ
ช่วงก่อนเพลิงพระนาง จะมีละครบางเรื่องที่อั้มพูดไม่ชัด พูดไม่เต็มคำ พูดลิ้นรัว แต่เพลิงพระนางอั้มพูดชัด พูดฉะฉาน และพูดมีพลัง สมกับความเป็นเจ้านาง
พอมาถึงจากศัตรูสู่หัวใจก็เช่นกัน อั้มพูดชัด ลิ้นไม่พันกัน น้ำเสียงลงหนักแน่น มันอาจเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ด้วยบทของอั้มที่เป็นนักธุรกิจ และมีมาดนางพญาตามบท การพูดจาชัด พูดจาลงเสียงหนักแน่น มันทำให้ดูมีพลังและช่วยเสริมบทน่ะค่ะ
แต่อย่างนึงที่เรายังไม่ถึงกับไม่ชอบ เรียกว่าอยากเห็นมากขึ้นแล้วกัน คือความฉลาดของโสภิตา ไม่ใช่ว่าเป็นที่เป็นอยู่นั้นโง่เง่าเต่าตุ่นนะคะ นางแค่เอาแต่ใจ (กับเจตน์) มากไปหน่อย แต่ไม่ถึงกับง่อย หรือง๊องแง๊งจนไม่เหมาะกับความเป็นนักธุรกิจ เพียงแต่ยังไม่ได้เห็นมุมบริหารงานของโสภิตาน่ะค่ะ แต่สิ่งที่อั้มมีแล้วช่วยทำให้บทนี้เจิดอยู่เสมอคือบารมีนางพญาส่วนตัว ตรงนี้เลยทำให้โสภิตาสตรอง คือนางเป็นคนฉลาดนะ ไม่ใช่ว่าไม่คิดอะไรเองไม่เป็น คิดอะไรไม่ได้เลย เราแค่อยากเห็นความฉลาดเวลาบริหารงาน ไม่รู้จะมีมั้ย แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร เพราะที่เป็นอยู่ก็ไม่ได้แย่ ถ้าไม่มีตรงนี้ให้เห็น ยังไงก็ขอรอดูเวลาโสภติาเอาคืนศัตรูแต่ละคนก็แล้วกันนะคะ
ชอบฉากแฟลชแบ็คที่ไล่เลขาส่วนตัวออกสามคนอะ นางเอาแต่ใจแบบผีเข้าดี 555555
ตอนนี้ความฉลาดอยู่กับเจตน์ค่อนข้างเยอะ เป็นพระเอกที่ฉลาดมากกกกก ฉลาดแบบมากจริงๆ รู้ทัน ตามทันเกมใครต่อใครไปหมด แล้วไม่น่าหมั่นไส้ด้วยนะ สะใจที่พระเอกฉลาดมากๆ ไม่อยากให้นางเอกขาดเจตน์เลย เวลาชีไล่เจตน์ออกแต่ละครั้ง เราแบบ โสภิตา พักก่อน ใจเย็นค่ะเธอ
เรื่องการจัดแสง คงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วมั้งคะ คือไม่ได้แย่ หน้านักแสดงก็สว่างดีค่ะ แต่มันไม่ไบร์ท ไม่เสริมออร่าอะ คือผู้จัดเจ้านี้มักจะจัดแสงละครออกมาแนวนี้เนอะ มันเป็นลายเซ็นเขาไปแล้ว ไม่แย่แต่ก็ไม่ดี บางทีทำให้ละครดูเชยด้วย
โลเคชั่นเชยเยอะมาก แล้วก็ดูทื่อๆ ดูเป็นม็อคอัพตามสไตล์ผู้จัด ทั้งๆ ที่ถ่ายจากสถานที่จริง แต่ดูเป็นโรงถ่าย คือเซ็ทแบบแข็งๆ มาก อย่างฉากห้องนอนโสภติแข็งกระเดิ๊ก มันดูเป๊ะจนน่าอึดอัด ด้วยสไตล์บ้านที่หรูหราแบบเก่าๆ ด้วยแหละ แต่โลเคชั่นบ้านประหลาดอย่างนึงคือ กลางวันเชย กลางคืนดันสวย
ฉากที่ออฟฟิศก็ไม่แย่ แต่ก็ดูเก่า ดูไม่ทันสมัยเท่าไหร่ ดูเป็นออฟฟิศยุค 90 (หรือบางทียุค 90 อาจจะเก๋กว่านี้) คือดูได้นะคะ ไม่ได้บอกว่ามันเลวร้าย แค่บอกว่ามันดูเชย ดูเก่าไปน่ะค่ะกับโลเคชั่นในเรื่อง
การฟรีชหน้านักแสดงลดลงมั้ยคะ? สำหรับเรา เราว่าลดลงนะ คนอื่นว่าไงบ้างคะ
สัปดาห์นี้ก็มีประมาณนี้ค่ะ บทสนุกจริงๆ สนุกแบบที่เราสามารถดึงให้ที่บ้านมาร่วมดูหน้าจอด้วยกันได้แล้ว เพราะเขาเห็นเราดู เลยดูตาม คราวนี้เขาก็ดูเพราะบท เพราะฝีมือนักแสดงที่เล่นถึงละ นึกภาพที่สมาชิกในครอบครัวมานั่งดูละครด้วยกันแล้วนั่งพากษ์อย่างออกรส ขัดใจตรงนั้นตรงนี้ดูค่ะ บ้านเราเป็นแบบนั้นเลย
นักแสดงดีมากๆ ชมแล้วชมอีก ชมอั้มกับมิกค์มาสองอาทิตย์แล้ว ขอชมอีกค่ะ และคิดว่าคงจะชมจนจบ ชอบความธรรมชาติของทั้งสองคน แสดงเหมือนไม่ได้แสดง การแสดงแบบนี้คือเดอะเบสมากสำหรับเรา
ใครที่ได้ชมละครเรื่องนี้ มาเม้าท์มอยกันค่ะ ว่าแต่ละคนดูแล้วคิดเห็นอย่างไร รู้สึกอย่างไร อย่างกระทู้ก่อนๆ ได้อ่านคอมเม้นในกระทู้ เราก็จะได้เห็นมุมมองที่ต่างไปจากเรา หรือบางอย่างคิดเหมือนกัน แต่เราไม่ได้เขียนในเนื้อหากระทู้ด้วย
ปล. โฆษณาเหมือนจะเยอะขึ้นรึเปล่าคะ ฮ่าาา
เม้าท์มอย จากศัตรูสู่หัวใจ สัปดาห์ที่สาม (ตอน 7-9)
เนื้อหาที่เราจะเขียนในกระทู้นี้เป็นมุมมอง เป็นความรู้สึกจากเราคนเดียวเด้อ ส่วนใครที่ดูละครเรื่องนี้แล้วอยากจะร่วมเม้าท์มอยจุดไหน มาจอยกันนะคะ ร่วมพูดคุยกัน ชอบไม่ชอบตรงไหนอย่างไรคุยกันจ้า
สิ่งที่ไม่ชอบที่สุดของเรื่องนี้ก็ยังเป็นซาวด์เช่นเคย ใส่มาเยอะ บางฉากใส่มาใหญ่เหมือนที่เราเคยบอกไปในสองกระทู้ก่อน อย่างซาวด์ก่อนจะตัดแต่ละเบรคคือใหญ่มาก บางครั้งมันก็เหมาะแต่บางครั้งก็เว่อร์เกิน
แต่ตั้งแต่เลเวลความสนุกอัพขึ้น เส้นเรื่องขยับขึ้นสูงเรื่อยๆ ก็เลยทำให้ลืมโฟกัสกับซาวด์ไปได้บ้าง แต่ก็ไม่สามารถตัดรำคาญได้ทั้งหมดทั้งมวล
พอพูดถึงเรื่องบท ก็ต้องบอกว่าสัปดาห์นี้ความสนุกขยับขึ้นต่อเนื่องเลยค่ะ มีเพียงวันศุกร์ที่ดูจางๆ ไม่เข้มข้นเท่าเสาร์กับอาทิตย์ แต่จะให้เข้มข้นตลอด พีคตลอดก็จะเหนื่อยคนดูเกินไป แต่ขอชมอีกหนึ่งสัปดาห์ค่ะว่า บทสนุกมากๆ และดูแล้วจะสนุกขึ้นอีกเรื่อยๆ เลย เพราะเส้นเรื่องมีสามสี่ปมหรืออาจจะมากกว่านั้นให้ลุ้น แล้วประเด็นคือขมวดปมมา ณ ตอนนี้มันดูน่าสนุกมากกว่ายุ่งเหยิง ลุ้นให้บทคลายปมแต่ละอันได้อย่างเข้มข้นนะคะ
ชอบปมเรื่องที่ สุเป็นเมียใหม่โภคิณ สุเป็นชู้กับกรีฑา แต่สุดูจะชอบรวิน ส่วนรวินมีอรวรรณอีกคน แล้วกรีฑาก็มาเสนอให้อรวรรณทำให้รวินกับโสภิตาเลิกกัน แล้วยัยวรรณก็เนียนรับข้อเสนอ อันนี้สะใจส่วนตัวค่ะ สะใจตรงที่ว่า เออ ความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงดีว่ะ 55555
ตอนนี้ปมเรื่องรินก็ค่อยๆ ตีคู่มากับเรื่องธุรกิจ เรื่องค้ายาละ ตื่นเต้นมาก บทสนุกจริงๆ อันนี้คือจุดแข็งของจากศัตรูฯ เลย เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของประโยคที่ว่า บทดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ได้ดีมากๆ เลยค่ะ
แต่ที่ไม่ชอบก็มีนะคะสำหรับบท คือการพูดในใจน่ะค่ะ อันนี้ไม่ค่อยชอบส่วนตัวไม่ว่าจะเป็นเรื่องไหน รู้สึกว่าไม่มีทางออกเลยต้องเขียนแบบนี้ แต่เราก็ไม่ได้เป็นคนเขียนเนอะ บางทีมันก็อาจจะเป็นทางเดียวที่ตัวละครจะสื่อความในใจออกมาได้
ซีนกุ๊กกิ๊กน่ารักมากๆ ยิ่งดูยิ่งเห็นเคมีของพระนาง อั้มมิกค์น่ารักมากเลยค่ะ หยอกล้อ หยอกเอินกันเป็นธรรมชาติ ดูแล้วยิ้มตาม
แล้วบทเจตน์คือกวนทีนมากกกก 555555 มิกค์เล่นกวนจริง น่าหยิกอะ ทั้งฉากขัดเขาขอแต่งงานกัน ฉากแกล้งโสภิตา หรือฉากที่หลอกด่าแมวก็น่ารัก โสภิตาตอนหึงเจตน์ก็น่ารัก หนุบหนับๆ ใจดี อั้มนี่ยังแสดงบทกุ๊กกิ๊กได้สบายมากจริงๆ
คาแร็คเตอร์ตัวละครอย่างที่ได้บอกไปในสองกระทู้ก่อนว่าชอบคาแร็คเตอร์โสภิตามากๆ แล้วอั้มเป็นโสภิตาได้โคตรชีวิตจริง ชอบเวลาชีมีอาการเพราะยา เวลาชีปกติสีสันจะจืดๆ หน่อย แต่พออารมณ์นางขึ้นๆ ลงๆ คือสนุก หลายซีนเลยนะคะที่รำคาญนาง 55555 แต่ก็ชอบความเยอะของนางนี่แหละ ผีเข้าแล้วไม่ค่อยจะออก
ฉากประทับใจของสัปดาห์นี้คือฉากโสภิตาจุดเค้กวันเกิดให้รินแล้วเห็นภาพหลอนของน้อง วีนๆ อยู่ จู่ๆ อารมณ์นางก็ลง พอรู้ตัวว่าหลอนก็ร้องไห้เสียใจ แล้วก็ค่อยๆ สงบลง อันนี้ชอบมาก อั้มเก็บรายละเอียดได้ใจเรามากค่ะ
ช่วงก่อนเพลิงพระนาง จะมีละครบางเรื่องที่อั้มพูดไม่ชัด พูดไม่เต็มคำ พูดลิ้นรัว แต่เพลิงพระนางอั้มพูดชัด พูดฉะฉาน และพูดมีพลัง สมกับความเป็นเจ้านาง
พอมาถึงจากศัตรูสู่หัวใจก็เช่นกัน อั้มพูดชัด ลิ้นไม่พันกัน น้ำเสียงลงหนักแน่น มันอาจเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ด้วยบทของอั้มที่เป็นนักธุรกิจ และมีมาดนางพญาตามบท การพูดจาชัด พูดจาลงเสียงหนักแน่น มันทำให้ดูมีพลังและช่วยเสริมบทน่ะค่ะ
แต่อย่างนึงที่เรายังไม่ถึงกับไม่ชอบ เรียกว่าอยากเห็นมากขึ้นแล้วกัน คือความฉลาดของโสภิตา ไม่ใช่ว่าเป็นที่เป็นอยู่นั้นโง่เง่าเต่าตุ่นนะคะ นางแค่เอาแต่ใจ (กับเจตน์) มากไปหน่อย แต่ไม่ถึงกับง่อย หรือง๊องแง๊งจนไม่เหมาะกับความเป็นนักธุรกิจ เพียงแต่ยังไม่ได้เห็นมุมบริหารงานของโสภิตาน่ะค่ะ แต่สิ่งที่อั้มมีแล้วช่วยทำให้บทนี้เจิดอยู่เสมอคือบารมีนางพญาส่วนตัว ตรงนี้เลยทำให้โสภิตาสตรอง คือนางเป็นคนฉลาดนะ ไม่ใช่ว่าไม่คิดอะไรเองไม่เป็น คิดอะไรไม่ได้เลย เราแค่อยากเห็นความฉลาดเวลาบริหารงาน ไม่รู้จะมีมั้ย แต่ถ้าไม่มีก็ไม่เป็นไร เพราะที่เป็นอยู่ก็ไม่ได้แย่ ถ้าไม่มีตรงนี้ให้เห็น ยังไงก็ขอรอดูเวลาโสภติาเอาคืนศัตรูแต่ละคนก็แล้วกันนะคะ
ชอบฉากแฟลชแบ็คที่ไล่เลขาส่วนตัวออกสามคนอะ นางเอาแต่ใจแบบผีเข้าดี 555555
ตอนนี้ความฉลาดอยู่กับเจตน์ค่อนข้างเยอะ เป็นพระเอกที่ฉลาดมากกกกก ฉลาดแบบมากจริงๆ รู้ทัน ตามทันเกมใครต่อใครไปหมด แล้วไม่น่าหมั่นไส้ด้วยนะ สะใจที่พระเอกฉลาดมากๆ ไม่อยากให้นางเอกขาดเจตน์เลย เวลาชีไล่เจตน์ออกแต่ละครั้ง เราแบบ โสภิตา พักก่อน ใจเย็นค่ะเธอ
เรื่องการจัดแสง คงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วมั้งคะ คือไม่ได้แย่ หน้านักแสดงก็สว่างดีค่ะ แต่มันไม่ไบร์ท ไม่เสริมออร่าอะ คือผู้จัดเจ้านี้มักจะจัดแสงละครออกมาแนวนี้เนอะ มันเป็นลายเซ็นเขาไปแล้ว ไม่แย่แต่ก็ไม่ดี บางทีทำให้ละครดูเชยด้วย
โลเคชั่นเชยเยอะมาก แล้วก็ดูทื่อๆ ดูเป็นม็อคอัพตามสไตล์ผู้จัด ทั้งๆ ที่ถ่ายจากสถานที่จริง แต่ดูเป็นโรงถ่าย คือเซ็ทแบบแข็งๆ มาก อย่างฉากห้องนอนโสภติแข็งกระเดิ๊ก มันดูเป๊ะจนน่าอึดอัด ด้วยสไตล์บ้านที่หรูหราแบบเก่าๆ ด้วยแหละ แต่โลเคชั่นบ้านประหลาดอย่างนึงคือ กลางวันเชย กลางคืนดันสวย
ฉากที่ออฟฟิศก็ไม่แย่ แต่ก็ดูเก่า ดูไม่ทันสมัยเท่าไหร่ ดูเป็นออฟฟิศยุค 90 (หรือบางทียุค 90 อาจจะเก๋กว่านี้) คือดูได้นะคะ ไม่ได้บอกว่ามันเลวร้าย แค่บอกว่ามันดูเชย ดูเก่าไปน่ะค่ะกับโลเคชั่นในเรื่อง
การฟรีชหน้านักแสดงลดลงมั้ยคะ? สำหรับเรา เราว่าลดลงนะ คนอื่นว่าไงบ้างคะ
สัปดาห์นี้ก็มีประมาณนี้ค่ะ บทสนุกจริงๆ สนุกแบบที่เราสามารถดึงให้ที่บ้านมาร่วมดูหน้าจอด้วยกันได้แล้ว เพราะเขาเห็นเราดู เลยดูตาม คราวนี้เขาก็ดูเพราะบท เพราะฝีมือนักแสดงที่เล่นถึงละ นึกภาพที่สมาชิกในครอบครัวมานั่งดูละครด้วยกันแล้วนั่งพากษ์อย่างออกรส ขัดใจตรงนั้นตรงนี้ดูค่ะ บ้านเราเป็นแบบนั้นเลย
นักแสดงดีมากๆ ชมแล้วชมอีก ชมอั้มกับมิกค์มาสองอาทิตย์แล้ว ขอชมอีกค่ะ และคิดว่าคงจะชมจนจบ ชอบความธรรมชาติของทั้งสองคน แสดงเหมือนไม่ได้แสดง การแสดงแบบนี้คือเดอะเบสมากสำหรับเรา
ใครที่ได้ชมละครเรื่องนี้ มาเม้าท์มอยกันค่ะ ว่าแต่ละคนดูแล้วคิดเห็นอย่างไร รู้สึกอย่างไร อย่างกระทู้ก่อนๆ ได้อ่านคอมเม้นในกระทู้ เราก็จะได้เห็นมุมมองที่ต่างไปจากเรา หรือบางอย่างคิดเหมือนกัน แต่เราไม่ได้เขียนในเนื้อหากระทู้ด้วย
ปล. โฆษณาเหมือนจะเยอะขึ้นรึเปล่าคะ ฮ่าาา