เราขอเข้าเรื่องเลยละกันคือเราคบกับพี่ชายตัวเองซึ่งพี่ชายเป็นลูกของป้า(ป้าเป็นพี่ของพ่อ) เราแอบคบกันมาเกือบ2ปีแล้ว โดยไม่มีใครรู้ แต่พ่อกับป้าก็แอบสงสัยและเตือนบ่อยๆในการออกไปไหนมาไหน2คนใช่ค่ะเรามีอะไรกันแล้ว เรานอนบ้านหลังเดียวกันแต่คนละห้องเราจะชอบเข้าไปในห้องของพี่ชายในตอนดึกและอ้างว่าเล่นเกม เราคบกันมีทะเลาะมีความสุขปะปนกันไปแต่เราทั้งสองต่างรู้ดีว่าครอบครัวของเราคงรับไม่ได้ เราสองคนเลยมีเงื่อนไข1ข้อคือถ้าใครคนไดคนหนึ่งมีคนที่ดีที่ดูแลตัวเขาเองได้ขอให้ไปเพราะยังไงปลายทางของเราทั้งคู่ก็ไม่ลงเอยกันอยู่ดี อาจมีคำถามว่าทำไมไม่เลิกกันหรือแยกย้ายกันตั้งแต่แรกทั้งที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เราตอบแบบโลคสวยเลยว่าเราไม่สนใจปลายทางเราสนใจแค่ระหว่างทาง เราจะใช้เวลาที่มีด้วยกันให้คุ้มที่สุดเพระาไม่รู้ว่าเวลาเราจะหมดไปตอนไหน
แต่ตอนนี้เงื่อนไขมันทำงานเราเจอคนที่ดูแลเราได้ เขาพร้อมทุกอย่าง
อาจมีคำถามว่าทำไมไม่ใช่เงื่อนไขบอกเลิกเลยคือเราเห็นหน้าเขาแล้วเราทำไม่ได้เรากลัวเขาอยู่ไม่ได้ เราห่วงเขามากจนไม่รู้จะถามใคร เพราะเรื่องนี้มันหนักมากไม่มีใครรู้นอกจากเรา2คน
เราอยากปรึกษาว่าเราควรจะทำยังไงดี
ขอบคุณทุกคำปรึกษา
ขอบคุณที่อ่านให้จบ
ขอบคุณ
ความรักเป็นไปไม่ได้กับความรักที่เป็นไปได้(พีคหน่อยนะคะ)ด่าได้แต่อย่าด่าแรง
แต่ตอนนี้เงื่อนไขมันทำงานเราเจอคนที่ดูแลเราได้ เขาพร้อมทุกอย่าง
อาจมีคำถามว่าทำไมไม่ใช่เงื่อนไขบอกเลิกเลยคือเราเห็นหน้าเขาแล้วเราทำไม่ได้เรากลัวเขาอยู่ไม่ได้ เราห่วงเขามากจนไม่รู้จะถามใคร เพราะเรื่องนี้มันหนักมากไม่มีใครรู้นอกจากเรา2คน
เราอยากปรึกษาว่าเราควรจะทำยังไงดี
ขอบคุณทุกคำปรึกษา
ขอบคุณที่อ่านให้จบ
ขอบคุณ