สวัสดีค่ะ มีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังค่ะ..
เรามีเพื่อนคนนึง ที่ที่บ้านมีฐานะดี แต่พ่อแม่สนใจแต่งาน ให้อิสระมากตั้งแต่แต่เด็ก
ทำให้เพื่อนต้องคิดตัดสินใจเองทุกอย่างตั้งแต่เด็ก บ่อยครั้งเลยเลือกเดินทางผิดๆ
คุยไปมาก็เห็นปมในใจ ตอนเด็กเพื่อนน่าเกลียด ชอบถูกเปรียบเทียบกับพี่สาวที่สวยมาก
ชอบถูกเปรียบเทียบกับเพื่อนผู้หญิงคนอื่นที่สวยกว่า ต้องเป็นตัวตลกถึงจะมีเพื่อนคบ
จะบอกว่า เพื่อนถูกสังคมรังเกียจ ก็ไม่มากเกินไปเลยอ่ะค่ะ...
พอขึ้นมหาวิทยาลัย ด้วยสภาพแวดล้อมที่เป็นสังคมราคาแพง มันforceเพื่อนให้ต้องสวย
เพื่อนเลยเปลี่ยนตัวเอง กลายเป็นคนที่ดูดี เพื่อนเริ่มเป็นที่สนใจบ้าง
เพื่อนกลายเป็นที่ยอมรับทั้งจากสังคมกลุ่มใหม่ และสังคมกลุ่มเก่าๆ
เรียกได้ว่า ผู้คนนั้นเปลี่ยนจากหนัามือเป็นหลังมือเลยค่ะ
แต่ด้วยปมตอนเด็กที่เพื่อนก้าวข้ามผ่านไปไม่ได้..
เพื่อนยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวตลกสำหรับคนที่อายุเท่ากัน หรือรุ่นพี่ที่อายุมากกว่านิดหน่อยอยู่ดี
จึงทำให้เพื่อนสนใจแต่คนมีอายุมากกว่ามาก ไล่ตั้งแต่อาจารย์เมเจอร์ขึ้นไปเลยค่ะ...
ทำให้ปัจจุบันเพื่อนเลือกคบหาแต่คนวัย40+
ดูหมือนเพื่อนจะมีความสุขกับอะไรแบบนี้มาก ไม่ใช่เพราะเงินแน่นอน
เพราะเพื่อนไม่เคยขอเงินหรือสิ่งของจากใคร เว้นแต่เขาจะเอ็นดูและอยากให้เอง
เพื่อนบอกว่ารู้สึกอบอุ่น เป็นที่ยอมรับ เป็นที่ต้องการของเพศตรงข้ามบ้าง
และที่สำคัญ รู้สึกว่าอย่างน้อยก็ได้ชนะผู้หญิงสักคนบ้าง (ภรรยาหรือแฟนของผู้ชายนั่นเอง)
แต่outcomeคือ ไม่เคยได้เป็นตัวจริงของใครเลย... แต่เพื่อนก็ยังkeep going this wayค่ะ
และปัญหาหนักมาอยู่ตรงคนล่าสุด
พี่ผู้ชายแยกทางกับภรรยาและมาเจอเพื่อน และได้คบหากัน
เพื่อนบอกว่าเหมือนเป็นชีวิตที่ใฝ่หามาตลอด รู้สึกfulfilled รู้สึกอยากมีชีวิตอยู่ต่อๆไปนานๆ
แต่สุดท้าย ภรรยาพี่ผู้ชายก็กลับมา ทำให้ต้องแยกกัน แต่พี่ผู้ชายก็ไม่ได้ขาดการติดต่อ
ก็ยังติดต่อมาบ้าง แต่ก็ไม่สามารถมาเจอ มาอยู่ด้วยกันได้อีกแล้ว
และผลคือชีวิตเพื่อน พัง มาก...
ไม่สามารถmove onได้เลย จากที่เคยสงบ ก็เริ่มอยากมีตัวตน อยากให้ภรรยาเขารับรู้
กลับมาปล่อยให้ความคิดทำร้ายตัวเองทั้งทางกายและทางใจอีกครั้ง
ตอนนี้เพื่อนเป็นทุกข์มาก บางวันก็เหมือนเห็นตัวเองตอนเด็กที่น่ารังเกียจอีกแล้วค่ะ ...
เพื่อนบอกว่าอยากเลิกทำแบบนี้แล้ว อยากมีความคิดความรู้สึกกับเรื่องที่ถูกต้องแบบคนทั่วไป
ตอนนี้ไม่รู้จะต้องช่วยเพื่อนอย่างไรดีเลยค่ะ ...
เพราะปมวัยเด็กทำให้ชอบที่จะเป็นเมียน้อย...
เรามีเพื่อนคนนึง ที่ที่บ้านมีฐานะดี แต่พ่อแม่สนใจแต่งาน ให้อิสระมากตั้งแต่แต่เด็ก
ทำให้เพื่อนต้องคิดตัดสินใจเองทุกอย่างตั้งแต่เด็ก บ่อยครั้งเลยเลือกเดินทางผิดๆ
คุยไปมาก็เห็นปมในใจ ตอนเด็กเพื่อนน่าเกลียด ชอบถูกเปรียบเทียบกับพี่สาวที่สวยมาก
ชอบถูกเปรียบเทียบกับเพื่อนผู้หญิงคนอื่นที่สวยกว่า ต้องเป็นตัวตลกถึงจะมีเพื่อนคบ
จะบอกว่า เพื่อนถูกสังคมรังเกียจ ก็ไม่มากเกินไปเลยอ่ะค่ะ...
พอขึ้นมหาวิทยาลัย ด้วยสภาพแวดล้อมที่เป็นสังคมราคาแพง มันforceเพื่อนให้ต้องสวย
เพื่อนเลยเปลี่ยนตัวเอง กลายเป็นคนที่ดูดี เพื่อนเริ่มเป็นที่สนใจบ้าง
เพื่อนกลายเป็นที่ยอมรับทั้งจากสังคมกลุ่มใหม่ และสังคมกลุ่มเก่าๆ
เรียกได้ว่า ผู้คนนั้นเปลี่ยนจากหนัามือเป็นหลังมือเลยค่ะ
แต่ด้วยปมตอนเด็กที่เพื่อนก้าวข้ามผ่านไปไม่ได้..
เพื่อนยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวตลกสำหรับคนที่อายุเท่ากัน หรือรุ่นพี่ที่อายุมากกว่านิดหน่อยอยู่ดี
จึงทำให้เพื่อนสนใจแต่คนมีอายุมากกว่ามาก ไล่ตั้งแต่อาจารย์เมเจอร์ขึ้นไปเลยค่ะ...
ทำให้ปัจจุบันเพื่อนเลือกคบหาแต่คนวัย40+
ดูหมือนเพื่อนจะมีความสุขกับอะไรแบบนี้มาก ไม่ใช่เพราะเงินแน่นอน
เพราะเพื่อนไม่เคยขอเงินหรือสิ่งของจากใคร เว้นแต่เขาจะเอ็นดูและอยากให้เอง
เพื่อนบอกว่ารู้สึกอบอุ่น เป็นที่ยอมรับ เป็นที่ต้องการของเพศตรงข้ามบ้าง
และที่สำคัญ รู้สึกว่าอย่างน้อยก็ได้ชนะผู้หญิงสักคนบ้าง (ภรรยาหรือแฟนของผู้ชายนั่นเอง)
แต่outcomeคือ ไม่เคยได้เป็นตัวจริงของใครเลย... แต่เพื่อนก็ยังkeep going this wayค่ะ
และปัญหาหนักมาอยู่ตรงคนล่าสุด
พี่ผู้ชายแยกทางกับภรรยาและมาเจอเพื่อน และได้คบหากัน
เพื่อนบอกว่าเหมือนเป็นชีวิตที่ใฝ่หามาตลอด รู้สึกfulfilled รู้สึกอยากมีชีวิตอยู่ต่อๆไปนานๆ
แต่สุดท้าย ภรรยาพี่ผู้ชายก็กลับมา ทำให้ต้องแยกกัน แต่พี่ผู้ชายก็ไม่ได้ขาดการติดต่อ
ก็ยังติดต่อมาบ้าง แต่ก็ไม่สามารถมาเจอ มาอยู่ด้วยกันได้อีกแล้ว
และผลคือชีวิตเพื่อน พัง มาก...
ไม่สามารถmove onได้เลย จากที่เคยสงบ ก็เริ่มอยากมีตัวตน อยากให้ภรรยาเขารับรู้
กลับมาปล่อยให้ความคิดทำร้ายตัวเองทั้งทางกายและทางใจอีกครั้ง
ตอนนี้เพื่อนเป็นทุกข์มาก บางวันก็เหมือนเห็นตัวเองตอนเด็กที่น่ารังเกียจอีกแล้วค่ะ ...
เพื่อนบอกว่าอยากเลิกทำแบบนี้แล้ว อยากมีความคิดความรู้สึกกับเรื่องที่ถูกต้องแบบคนทั่วไป
ตอนนี้ไม่รู้จะต้องช่วยเพื่อนอย่างไรดีเลยค่ะ ...