สวัสดีค่ะ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ

เรามีแฟนที่คบกันมาปีนึงแล้วค่ะ
แรกๆก็คบกันมาไม่มีปัญหาอะไร รักกันดี
แต่พอเขาย้ายบริษัท ไปทำอีกที่แล้วงานหนักกว่ามาก
เขาก็เหนื่อย ทะเลาะกันบ่อยขึ้น
แล้วเขาก็บอกเลิกเราไป3รอบได้ค่ะ

รอบที่3 ทะเลาะกันรุนแรงมาก
เราหายไปจากเขาประมาณ1อาทิตย์
แต่สุดท้ายก็ได้กลับมาคุยกัน คบกันต่อค่ะ

กลับมาคบกันก็ไม่มีปัญหาอะไรเลยนะคะ
ราบรื่น เขาทำตัวดีมาก(อาจจะมากกว่าตอนคบกันแรกๆอีกด้วย)
เขาพูดย้ำกับเราว่าเขาเป็นแฟนเรานะ หวง ห่วงใย เอาใจใส่สารพัด
แต่ไม่เคยบอกรักกันเพราะตอนเลิกกันเขาบอกว่ารู้สึกน้อยลง
ซึ่งเราก็ไม่ได้คิดจะบอกเพราะเขาดูแลดีจริงๆ จนแทบจะลืมเรื่องไม่ดีไปหมด

ในวันครบรอบ (คบกันต่อมาเดือนกว่าก็เป็นวันครบรอบค่ะ)
เราก็บอกรักเขาไปก่อนจะแยกกันกลับบ้าน
เขาชะงักใส่เราแว่บนึง ไม่พูดอะไรตอบแต่จับมือเราแน่น

เราเลยพูดขำๆใส่เขาไปว่า: แหม ถ้าไม่รักก็ไม่ต้องชะงักขนาดนั้นก็ได้เปล่า
เขา: เราคิดมากอีกแล้วใช่ไหม ไม่อยากให้เราคิดมากนะ
เรา: งั้นเราผิดเองนะที่บอกว่ารัก เราจะไม่พูดแล้ว
เขา: ไม่ได้ผิดไหม คือก็อยากมีเราอยู่ด้วยไหม

เราเสียใจแล้วไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าเขาน่ะค่ะเลยขับรถกลับบ้านเลย
ในใจคิดว่าจะเลิกๆๆๆๆด้วยความโมโห น้อยใจ
กะว่าพรุ่งนี้เจอกันจะบอกเลิกเขาเพราะเราทนไม่ไหวแล้ว
คือเรารู้สึกว่าเราควจะต้องเจ็บที่เลิก แต่แบบนี้ก็เจ็บเหมือนกัน

วันรุ่งขึ้นเขามาเจอเรา เขารู้ว่าเราโกรธแน่นอน
เขาก็มากอดมาจับมือเรา
สุดท้าย เขาบอกเราว่าเขาไปคิดมาเมื่อคืนว่าทำไมทำแบบนั้นกับเรา
เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ที่เขารู้สึกมันมากพอจะเรียกว่ารักไหม รักน้อยลงรึเปล่า
แต่เขาห่วงเรามาก อยากมีเราในชีวิต อยากใช้ชีวิตกับเรา
อยากไปไหนด้วยกัน อยากดูแลเรา อยากทำอะไรๆให้เรามีความสุข
เขาขอโทษที่ทำให้เราต้องคิดมาก แต่เขาอยากอยู่กับเราจริงๆ
เขาบอกมาแบบนี้น่ะค่ะ

เราก็เลยยังคบต่อนะ แต่ก็รู้สึกโหวงๆเพราะไม่มีคำว่ารักอยู่ดีอ่ะค่ะ
เราคิดว่าทั้งหมดที่เขาพูดมาเหมือนว่ารัก
คือไม่ใช่ว่าเขาแค่พูด แต่เขาก็ทำทุกอย่างดีจริงๆ
จากวันครบรอบเขาก็ทำดี(มาก)ตามปกติ
ทำตัวดีมาจะสองเดือนถ้านับตั้งแต่วันกลับมาคบกัน

เลยอยากจะลองถามๆดูว่า เราควรให้โอกาสกับรักครั้งนี้ไปอีกไหมนะ