แม่ๆใครเป็นแบบเราบ้างใหมค่ะ  #ไม่เคยอยู่ข้างลูกตัวเอง มีแต่เข้าข้างชาวบ้านเพื่อซ้ำเติมลูกตัวเอง

แต่ก่อนเราทำงานแม่ก็ทำงาน ต่างคนต่างทำงานที่กรุงเทพฯ เรากับแม่ทำงานคนล่ะที่แยกกันอยู่ จะไปหาแม่บ้างเวลาวันหยุด แต่พอแม่เกษียณจากงานกลับมาอยู่บ้าน ตจว.แกก็หารับจ้างเล็กๆน้อยๆค่ากับข้าว เราก็ส่งเงินให้บ้างแต่ไม่มาก จนเราแต่งงานเรากลับมาอยู่บ้านกับแม่ มาหางานทำที่ ตจว อยู่ด้วยกันกับแม่ และครอบครัวเรา เหตุเริ่มต้นจากการที่เราแต่งงาน มีครอบครัว เราก็ให้เงินแม่บ้างเหมือนเดิม แต่ไม่ได้มาก (แต่ค่ากับข้าวแกับข้าว ค่าน้ำ ค่าไฟคืค่าไฟเราจ่ายหมด) เราไม่รู้สังคม ตจว.ชอบอวด ชอบแข่งขัน โชว์ลูกใครได้ดีกว่ากัน แม่เริ่มมาแขวะเราว่า เอาลูกชาวบ้านมาเล่าให้ฟังว่า บ้านนั้นทำงานเงินเดือนหลายหมื่น เขาให้แม่เขาเดือนล่ะเป็นหมื่น  เราก็เริ่มเถียงแม่  ว่าไปสนใจครอบครัวคนอื่นทำไม ไม่เหมือนกัน แม่เป็นแบบนี้หนักขึ้นเรื่อยๆ บ้านนั้นแต่งงานสินสอดเป็นแสน/บ้านนั้นออกรถใหม่ บลาๆ มันเริ่มหนักขึ้นจนเราเฉยๆกับคำพูดแม่ คิดว่าคนแก่ ก็เป็นแบบนี้ จนเวลาผ่านไปเรามีลูกกับสามี เราก็บอกแม่ว่า เราจะแยกออกไปอยู่ ปลูกบ้านแยกออกจากแม่ (เราลูกสาวคนเดียว) แม่ก็ไม่ได้ว่า เราก็เลยซื้อที่และปลูกบ้าน ซึ่งห่างจากบ้านแม่ 1 กิโล จนเราย้ายออกและก็ไปเยี่ยมแม่บ้าง (คชจ.ในบ้านแม่ เราก็ให้เหมือนเดิม) แต่บางเดือนที่ให้น้อยลง เราจะบอกแม่ก่อน (กู้ปลูกบ้าน) ปัญหาที่แม่เคยเป็นกลับหนักกว่าเดิม แม่เอาเราไปพูดเสียหายเวลามีคนมาถามแม่ เรื้องในบ้านตัวเอง อย่างเช่น ไม่ไปอยู่กับลูกบ้านใหม่ แม่ก็จะพูดว่า มันไม่อยากอยู่กับคนแก่ มันเบื่อ /บางคนถามว่า ลูกไม่มาหาหรา ไม่ค่อยเห็น แม่เราก็จะบอกว่า ตั๋วเครื่องบินหมด เลยตกเครื่องมาเยี่ยมไม่ได้
/บางคนถามว่า ลูกให้เงินเดือนเดือนเท่าไร แม่ก็จะบอกว่า โอ้ย....มันไม่มีให้หรอก มันเบี้ยวครอบครัวมันหมด /คือแม่ไม่เคยพูดสิ่งดีๆเกี่ยวกับเราเลย ทั้งๆที่ เราก็ดูแลครอบครัว ถามสถานะภาพเรา ไม่ใช่คนรวยหาเช้ากินค่ำ แต่ไม่รู้ทำไมแม่เป็นแบบนี้ จนชาวบ้านมองเราเป็นลูก อกตัญญู (เราไม่แคร์ชาวบ้านหรอก) แคร์แม่ตัวเองทำไม่เป็นแบบนี้ 

#จะทำยังไงกับแม่ หรือพูดอะไรกับแก ให้แกเปลี่ยนนิสัย เคยพูดบ้างแล้วกลายเป็นทะเลาะกัน