หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
โมหาคติ
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
บทกวี
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
ต้นไม้ที่ต้นคดแต่ปลายตรง : บนเส้นทางแห่งปณิธานของพระจูฬปันถกเถระ
บทกลอน: จากธุลีผ้าขาว... สู่มหาปาฏิหาริย์แห่งปัญญา โอ้อนาถ ชะตาตนคนเขลาขลาด สี่เดือนผ่าน คาถาเดียว เจนจำหาย พี่ขับไล่ ไร้ที่พึ่ง ถึงใจกาย หยาดน้ำตา หลั่งหลั่งริ
สมาชิกหมายเลข 1265297
🍂🍁เมื่อวานยังอยู่ในใจ🎸🌹 Yesterday Still In My Heart🍁🍂
. *.:。✿*゚’゚・✿.。. “เมื่อวานยังอยู่ในใจ”. เมื่อวานหวาน วับวาว วาดพราวจิต ราวลิขิต ล้ำลึก ผนึกฝัน ภาพพรายพริ้ม ปริ่มพราว คราวผูกพัน แม้คืนวัน ผันผ่าน ยังซ่านทรวง ล
สมาชิกหมายเลข 4130019
กลอนไว้อาลัย การจากไปของประชาธิปไตยไทย(ชลเทพ ปั้นบุญชู)
มาบัดนี้ แทบหมด สิ้นชีวา อวิชชา ชี้นำ ล้ำสมัย แม้ชัชชาติ ถึงคราว ต้องบรรลัย สุริยสัย บ่ายคล้อย เคลื่อนตัวลง ประชาธิป ปัตย์ไตย ต้องดับสูญ คงอาดูร โศกบ่ สมประสงค์
ส่องสร้างสังคม
พักเถอะ...จอมขวัญ
๐จันทร์เสี้ยวเกาะเกี่ยวฟ้า.............เพียงนิด ลอยเลื่อนเคลื่อนคล้อยปลิด...........ลับฟ้า ให้ยลแค่ห้วงคิด.........................จิตปล่อย ลอยนา หวังไขว่คว้าจั
เรียวรุ้ง
ก่อนฤดูกาลจากลา...จะมาถึง
ลมหนาวพัดผ่านทั่วร่างฉัน เย็นจนสั่นหวั่นไหวแล้วใจหาย ลมแล้งยืนต้นต้านอย่างเดียวดาย แล้วพระพายก็ปลิดใบให้หล่นลง คิมหันต์กำลังย่างกราย เหมันต์ก็เริ่มเคลื่อนย้ายละ
สมาชิกหมายเลข 1835133
🌺 รักร้าง 🌺…กลบทเบญจวรรณห้าสี
“รักร้าง” 🌺รักราร้างแรมรอน จำจรห่างวันเวิ้งว้างว้าวุ่น ลุ้นไม่ไหวทานทนทดท้อแท้ แผลในใจมันหม่นมัวหมองไหม้ ใคร่ระทม 🌺ขอขอดค่อนคนเคียง เลี่ยงหลบหายเคยเคลียคลอเคล
สมาชิกหมายเลข 3650985
O วันคอย .. O
0 วิกาลคล้อยน้ำค้างพรายพร่างเม็ด ดั่งแก้วเก็จลอยผืนในคืนเปลี่ยว สรวงย่อมมืดหม่นครัน .. เพราะจันทร์เรียว เมื่อส่วนเสี้ยวใจนี้ .. สุดลี้ลา 0 คะนึงเพียงรูปสอางไม่ว
สดายุ...
เมื่อหัวใจออกทะเล
รุ่งตะวันพลันคล้อยลอยลับหาด เขาออกจากฝั่งชาติตามวิถี เรือแล่นฝ่าคลื่นครามยามพริ้วมี เสียงลมหวีดดังแว่วระเรื่อยมา นักท่องเที่ยวเฮฮาบนเรือลำ แต่หัวใจเขานำอยู่กลาง
กิรติ
"เพราะเหตุใด"
ไอละมุนอุ่นรักสลักฝัน เคยบอกกันมั่นนักมิผลักใส แม้นเวลาผ่านล่วงเฝ้าห่วงใย นานแค่ไหนใจพร้อมนำน้อมเคียง คำที่เผยเอ่ยอ้างเส้นทางนี้ โอ้คนดีลืมไฉนจึงไร้เสียง สิ้นคว
สุนันยา
คืนค่ำ...
คืนค่ำคลุ้มคลั่งคล้าย......คนเขลา รัตติกาลครอบเงา..........ขื่นง้ำ มานหมองหม่นมึนเมา......มองเหม่อ รอสุรีย์รุ่ง คล้ำ.............เคลื่อนคล้อยลอยหาย สายเนตรนองฉ่
วัคคุวัท
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บทกวี
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
โมหาคติ