เราอายุ 28 ปี คบกับแฟนมา5ปีมีลูก 1 คนอายุ 3 ขวบ เราไม่ชอบทำงานแบบอยู่กับที่ แต่ชอบทำงานด้านนอก คือทั้งชีวิตที่ผ่านมา ทำงานมาตลอดทำได้ทุกงาน แต่เราไม่ค่อยชอบทำงานบ้าน เราอยู่บ้านสามี แม่สามีคอยดูแลลูกและงานบ้านให้คงเห็นว่าเราทำงานด้านนอกเหนื่อย กลับถึงบ้านดึกทุกวัน เราทำงานเป็น ผจก. บริษัทหนึ่งในเครือ Ais เริ่มจากพนักงานธรรมดาๆนี้แหละ แต่เราเป็นคนจริงจังกับงานมากๆ และทำออกมาได้ดีจนได้เลื่อนตำแหน่ง แต่บอกเลยเหนื่อยมาเยอะกว่าจะได้ตำแหน่งนี้มา เราอยู่บ้านสามี ไม่ได้ช่วยจ่ายน้ำไฟแต่ช่วย ค่าใช้จ่ายการกินกับข้าว เพราะเราคิดว่าน้ำไฟ น่าจะเป็สภาระของสามีที่จะต้องช่วย แต่ก็ไม่ แม่เขาจัดการเองทุกอย่าง เราก็นับถือน้ำใจแม่สามีนะ สามีทำงานแบบคนบ้านๆ ทำบ้างไม่ทำบ้าง เราก็ไม่ได้อะไรมากมาย ถือว่ากลางวันเขาช่วยดูแลลูกให้เราทำงาน เราไม่ได้จะประจานสามีแน่อย่างใด แต่แค่อยากรู้ความรู้สึกของคนอื่นหากเป็นเราจะแก้ปันหานี้อย่างไร ตั้งแต่เราท้อง ยันคลอด เรารับภาระทุกอย่างเกือบหมด ตอนคลอดแม่เขาช่วยบ้าง ที่เหลือเรารับผิดชอบเอง ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับลูกเขาไม่เคยหยิบยื่นให้ พอเราขอ เขาก็ให้นะแต่ต้องขอหลายๆทีแล้วต้องบอกว่าเราไม่มีเงินซื้อนมลูก เขาว่าเรากลับมาว่า ทำงานเงินไปไหนหมด เราก็อึ้ง ไป นินายจะไม่ช่วยไรเราบ้างหรา ลูกนะ พอเราตอบไปว่าหมุนไม่ทัน ก็ว่าเราชอบใช้เงินเปลือง ซื้อเสื้อผ้า ของแพงๆ ไม่ประหยัด เราก็ใช้จริงนะไม่ปฏิเสธ เพราะเราทำงานมีสังคม แต่เงินทุกบาทที่เราซื้อของต่างๆคือเงินทั่ได้จากน้ำพักน้ำแรงเรา แต่เราก็ไม่เคยละเลยลูก ที่ขอเงินเขาแต่ละครั้ง คือแค่จะดูว่า เขาคิดยังไง ถามว่าให้ไหม ให้นะแต่ไม่เคยเกิน1000แต่ละครั้งที่ขอเงินซื้อ ของให้ลูกคือต้องรบกัน บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเขาเห็นแก่ตัวจนเกินไป เชื่อไหม ผ้าลูกเขาไม่ซัก ขวดนมลูกถ้าเราไม่ล้างก็ไม่ล้าง ตอนเราคลอด ก็ไปดูแล้วกลับไม่นอนเฝ้าแต่ให้แม่เขาเฝ้าแทน ไปไหนไกลๆ น้ำมันรถ ค่าห้องพัก ค่ากินร้านอาหาร เราต้องจ่าย ถ้ารอบไหนจะให้เขาจ่าย ต้องมีเพื่อนเขาไปด้วยถึงจะจ่าย เขาไม่สูบบุหรี่ กินแต่เหล้าเบียร์ ถามว่าทำไมถึงทน เพราะเราไม่ค่อยมีญาติพี่น้องมั้ง พ่อแม่เราเสียไปหมด เหลือแต่ญาติ จะพึ่งพาก็ยามลำบากก็อยู่ไกลกันมาก อีกอย่างก่อนหน้านี้เขาไม่เคยทำให้เราเสียใจเรื่อง ผู้หญิงเลย เราจึงโอเครกับตรงนี้มาก เพราะผู้หญิงทุกๆคนหวัง ไม่ให้สามีมีคนอื่นทั้งนั้น แต่มา ณ จุดนี้ เราจับได้ว่าเขาคุยกับคนอื่น ซึ่งคนอื่น ก็เหมือนจะมีสามีแล้ว แต่ประมาณว่าแอบแซ่บกัน แต่เราไม่รู้หรอกว่าไปไกลแค่ไหน แต่คุยกันทั้งวัน มีนัดเจอกันเมื่อวันลอยกระทง บอกเราว่าเพิ้ลนัดไปกินเหล้า ปกติเขาขอไปเท่วกับเพิ้ลบ่อยนะ ดึกๆดื่นๆเราไม่เคยว่า เพราะเราถือว่าโตๆกันแล้ว ทุกๆครั้งไปถึงร้านไหนจะโทรมาหาลูก วีดีโอคอล แต่รอบนี้ไม่ เรารู้สึกแปลกๆเลยเข้าเฟสเขา ซึ่งเขาไม่รู้ว่าเราเคยล็อคอินไว้ เราเลยรู้ว่านัดผู้หญิงคนนั้นไว้ ไปนั่งกินเหล้ากัน แต่มีเพื่อนๆผู้หญิงด้วย ตอนนั้นเราคิดมากนะ ว่าทำไมทำแบบนี้โกหกเรากับลูกทั้งที่เราไว้ใจ แต่อย่างว่าแหละ อะไรมันก็เกิดขึ้นได้เสมอบนโลกใบนี้ วันๆเราทำแต่งาน พอมาเจอแบบนี้ท้อมาก พอเขากลับมาเราก็ถามแต่ปฏิเสธทุกอย่าง เราเลยเงียบ สงสารลูก ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้2อาทิตย์เราแอบดูแชทที่คุยกันตลอด ทำให้รู้ว่าเขาคุยกับ ผู้หญิงอื่นอีก ประมาณ 3 คน เราไม่รู้ว่าเราคิดมากไปหรือเปล่า แต่เราทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่รู้ทุกการกระทำ พูดนัดเจอกัน ตลอด แต่อีกฝ่ายเหมือนไม่ว่างเลยไม่ได้เจอกัน แล้วถ้าวันไหนเขาว่างเจอกัน เราต้องทำอย่างไร เราต้องคุยกับเขาหรือ ว่าคุณต้องหยุดการกระทำแบบนี้ มันไม่ใช่ในละครนะ ตอนนี้เราสับสนมาก สิ่งเดียวที่ยังทนอยู่เพราะลูก สงสารลูก ถามว่าถ้าไปจากตรงนี้มีที่ไปไหม พอจะมีเราพอมีเงินเก็บส้กก้อนพอที่จะหาที่อยู่ใหม่สำหรับเรา 2 คนแม่ลูก แล้วลูกละ จะเป็นยังไงถ้าเราตัดสินใจแบบนั้น แล้วถ้ายังอยู่เราต้องทำไง ต้องแอบดูแชท แบบนี้หรือ แล้วทำเป็นคนโง่ ใสๆ ไม่รู้เรื่องไร #เลยอยากถามความรู้สึกเพื่อนๆวาาจะตัดสินใจอย่างไร
รุ้ว่าสามีแอบคุยกับคนอื่น แอบนัดเจอกันควรทำอย่างไร