ผมเกลียดคำนี้มาก ๆ คุยกับแม่เรื่องน้องชายทีไร เจอประโยคนี้จากแม่ทุกทีทั้ง ๆ ที่ในชีวิตผมไม่เคยไปเดือดร้อนใคร ทั้งแม่ น้อง หรือกับญาติๆ ต่างจากน้องชายทำเรื่องเดือดร้อนไปทั่ว ทั้งหนี้สินทั้งในระบบ นอกระบบ ต้องให้แม่อายุ 80 รับหน้า ส่วนตัวเองหนีหนี้ จะทำธุรกิจก็ให้แม่ไปบากหน้ายืมเงินญาติๆ มาลงทุนสุดท้ายก็ชักดาบเค้าจนญาติ ๆ ไม่เอาแม่แล้วหาว่าร่วมหัวกับน้องโกงเงินเค้า
มีคดีต้องประกันตัวแม่ก็ต้องไปยืมเงินเพื่อนแม่เป็นแสน ๆไปประกันตัวสุดท้าย แม่โดนเพื่อนทวงเงินก็ไม่มีคืน บ้านของแม่ก็เอาไปจำนองให้น้องทำธุรกิจก็โดนยึด เคยบอกแม่ว่าอย่าไปยุ่งกับน้องอายุก็ตั้ง 38 แล้ว ต้องแก้ปัญหาเอง แต่แม่ไม่ฟังช่วยน้องชายจนตัวเองไม่มีที่จะอยู่
ที่ไม่เข้าใจคือคนเราเกิดมา 1 ชีวิต การจะทำอะไรโดยไม่ให้คนอื่นเดือดร้อนมันยากนักเหรอ แล้วตัวเองก็ไม่รับผิดชอบหนีหน้าหมด รวมถึงผมก็โดนไปเป็นแสน แต่ไมเคยติดต่อ ไม่เคยโทรหา ทำกับคนอื่นยังไงก็ทำกับพี่ชายอย่างนั้น แบบนี้ผมควรตัดพี่ตัดน้องไปเลยดีไหม
ใครเป็นคนคิดคำว่าเหม็น ๆ ก็น้อง ผมรู้สึกเกลียดคำนี้มากๆ
มีคดีต้องประกันตัวแม่ก็ต้องไปยืมเงินเพื่อนแม่เป็นแสน ๆไปประกันตัวสุดท้าย แม่โดนเพื่อนทวงเงินก็ไม่มีคืน บ้านของแม่ก็เอาไปจำนองให้น้องทำธุรกิจก็โดนยึด เคยบอกแม่ว่าอย่าไปยุ่งกับน้องอายุก็ตั้ง 38 แล้ว ต้องแก้ปัญหาเอง แต่แม่ไม่ฟังช่วยน้องชายจนตัวเองไม่มีที่จะอยู่
ที่ไม่เข้าใจคือคนเราเกิดมา 1 ชีวิต การจะทำอะไรโดยไม่ให้คนอื่นเดือดร้อนมันยากนักเหรอ แล้วตัวเองก็ไม่รับผิดชอบหนีหน้าหมด รวมถึงผมก็โดนไปเป็นแสน แต่ไมเคยติดต่อ ไม่เคยโทรหา ทำกับคนอื่นยังไงก็ทำกับพี่ชายอย่างนั้น แบบนี้ผมควรตัดพี่ตัดน้องไปเลยดีไหม