คือเมื่อก่อนก็ไม่ค่อยได้คิดมากอะไรขนาดนี้หรอกน่ะค่ะ คือรู้สึกว่าพอตัวเองเริ่มโตทุกอย่างมันก็ดูยากขึ้น จะทำอะไรก็ลำบาก อยากจะซื้ออยากจะทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจต้องคิดแล้วคิดอีก แล้วช่วงนี้ก็รู้สึกว่าตัวเองชอบนึกถึงเรื่องสมัยก่อนตอนที่ตัวเองมีความสุขตลอดเวลา พอนึกถึงมันก็รู้สึกหดหู่ใจมากๆเลยค่ะ แล้วปัจจุบันก็กำลังจะสมัครเข้ามหาลัย เเล้วมันรู้สึกเครียดมากๆเลยค่ะ(เเต่ใจก็คืออยากเรียนนะค่ะ)เเต่มันรู้สึกเป็นกังวลทุกๆอย่างเลยค่ะ กลัวสอบไม่ติด กลัวจะต้องลำบากเรื่องเงิน และก็กลัวว่าตัวเองจะท้อระหว่างเรียนค่ะ อีกอย่างถ้าสอบติด ม. ก็ต้องหางานทำระหว่างเรียนไปด้วยเพื่อช่วยเหลือตัวเองให้มากที่สุด(คือไม่อยากให้เป็นภาระใครอะค่ะ เพราะเราเลือกที่จะเรียนแล้ว) มันรู้สึกกังวลใจในทุกเรื่องเลยค่ะ แล้วอีกอย่างคือ เหมือนเป็นคนคิดลบมากๆเลยช่วงนี้ รู้สึกเวลาที่พ่อให้ความสนใจกับพี่และคนอื่น หรือ ย่าที่ให้ความสนใจกับพี่และคนอื่น ก็รู้สึกอิจฉามากๆเลยค่ะ(เเต่ไม่ได้พูดอะไรกับพวกเขานะค่ะ เเค่คิดคนเดียว)มันรู้สึกว่าทำไมเขาถึงทำกับเราต่างจากเขา เช่นพ่อเขาก็โทรมาคุยกับพี่เราทุกวัน เเต่โทรมาคุยกับเราบางครั้ง เเล้วรู้สึกเวลาเขาคุยกะพี่เขาก็คุยได้นานกว่าที่เขาคุยกะเรา ส่วนย่าเวลาทำอะไรก็รู้สึกว่าเขายอมพี่เราทุกอย่าง เห็นพี่เราเป็นอันดับเเรกตลอด ถึงพวกเขาจะบอกว่า รักพวกเราเท่ากัน เเต่ความรู้สึกเรามันบอกไม่ถูกเหมือนกัน มันทั้งรู้สึกโกรธ เกลียด และก็น้อยใจอะค่ะ
?พอจะมีวิธีทำให้ไม่คิดอะไรแบบนี้มั้ยค่ะ?
(ไม่อยากเป็นเเบบนี้แล้วค่ะ พยายามจะหยุดคิดก็หยุดคิดไม่ได้เลยค่ะ)
มีใครเคยคิดมากกับปัญหาชีวิตมั้ยค่ะ??
?พอจะมีวิธีทำให้ไม่คิดอะไรแบบนี้มั้ยค่ะ?
(ไม่อยากเป็นเเบบนี้แล้วค่ะ พยายามจะหยุดคิดก็หยุดคิดไม่ได้เลยค่ะ)