จิต หยิบฉวย จิต เป็นยังไงครับ

อยากถามผู้รู้ที่คลุกคลีการปฏิบัติภาวนาในสายยุบหนอพองหนอเช่นวัดร่ำเปิงวัดมหาธาตุวัดอัมพวันที่ปฏิบัติตามแนวสติปัฏฐานว่าเขาได้มีการปฏิบัติในอิริยาบถย่อยแบบไหนบ้างเขาสอนให้เจริญสติในชีวิตประจำวันพวกกิจกรร

เคยบวชพระตามประเพณีบวชได้ปีกว่าตอนนี้สึกแล้ว แต่รู้สึกสงสัย พอบวชไปประมาณ 3-4 เดือน เคยจำภาพศพมาทำสมาธินอนเล่นอยู่ในกุฎิเพระรู้สึกสบาย ดี อยู่ดีๆเห็นภาพในหัว เห็นร่างกายเราเป็นแค่หุ่นถูกบังอยู่แล้วมี

พอลองทำ มันก็ยังสาระวนกับรูปและนาม จิตจึงเกิดอาการกวัดแกว่งเพราะการหยิบฉวยสัญญา สังขารจึงเกิด อวิชชาก็เกิด แต่พอลองกำหนด ความไม่รู้ คือที่สุดของความรู้ สภาวะจิตที่แจ่มใสก็ปรากฏ ไม่มีอาการกวัดเเกว่งหรื

ภาวนาไปแล้ว มันจะเป็นในลักษณะที่ว่า จิตมันจะยุแหย่ให้ไปหยิบฉวยเป็นตัวเป็นตน ให้ไปหยิบฉวยเอาจิตมาเล่นในสิ่งต่างๆ แต่ตั้งต้นการภาวนาถูกแต่ผมผิดตรงนี้ พออาการเหล่านี้มันโผล่ขึ้นมา ก็จะเป็นในลักษณะที่ไปหย

คือจขกท.ไปเจอพระสูตร2พระสูตรคือพรามหณ์สูตรกับกุณฑลิยสูตรและอีกพระสูตรจำชื่อไม่ได้อ้อวิรัทธสูตรที่เป็นหลักฐานชัดเจนว่าสติปัฏฐาน4ไม่ได้แสดงเฉพาะภิกษุที่บรรลุโสดาบันขึ้นไปและยังบอกอีกว่าจะปรารถอริยมรรคมี

เราจะแก้อาการที่จิตเข้ามาฉวยขันธุ์5 ตอนกำลังจะเหาะออกยังไงได้บ้างคร้บ ตอนนี้ผมพิจรณาเพียงแต่จิตว่าจิตมันเป็นทุกข์เป็นตัวทุกข์และก็ถือตัวทุกข์นี้ซ้อนไปในจิต โดยไม่เอาบัญญัติอื่นเอาทุกข์ตัวเดียว จิตม

สงสัยและอยากถามว่าทำไมคนหลายคนถึงคิดว่านั่งสมาธิปฏิบัติธรรมแล้วจะเป็นบ้าคือเน้นปฏิบัติสายฌานหลงเคลิบเคลิ้มไม่มีสติติดนิมิตอย่างเดียว?? ทั้งที่สายพุทธจริงๆคือการเน้นวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4คือเจริญสติ

เนื่องจากศาสนาอิสลามไม่ได้ห้ามเรื่องการศึกษาหรือการถามปัญหาที่เกี่ยวกับศาสนาอิสลามและศาสนาอื่นๆ, ส่วนตัวผมเองก็ยึดถือว่า การใฝ่หาความรู้เป็นการเสริมสร้างอุปนิสัย มีบัญญัติหนึ่งในคำสอนของศาสนาอิสลามที่

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร