ผมควรจะทำใจยังไงดีครับ

ผมอายุ19ปีครับอาจจะฟังดูเด็กๆเเต่ผมอาจจะระบายเรื่องราวที่ผมได้จดจำมา1เดือนผมเป็นเด็กน้อยมากๆครับ ผมได้เจอกับความรักของคนๆหนึ่งในวันนี้เขาเหมือนกำลังจะจากผมไปครับ ผมรู้สึกใจหายมากที่มันผ่านไปได้ไม่นานผมรู้สึกว่าเขาใช่สำหรับผมมากๆเขาเปลี่ยนแปลงผมได้มากในวันนี้เขากำลังจะจากผมไปเพราะผมไม่ใช่สำหรับเขาถึงบทความตรงนี้คนที่เข้ามาอ่านอาจจะคิดว่าเฮ้ยไร้สาระผมขอพูดต่ออีกนิดหนึ่งครับผมรู้ดีว่าต้องเสีนใจร้องไห้ฟูมฟายเเน่นอนเเต่ผมก็พูดได้เต็มปากง่าช่วงหนึ่งเดือนเขาทำให้ผมมีความสุขมากข้อความสุดท้ายที่ผมจะทำได้เเค่บอกเธอ ผมอยากให้เธอได้กินผักเยอะๆเลิกปากเเข็งอยากให้เธอกินข้าวตรงเวลาอยากให้เธอเจอสังคมเพื่อนเเละคนที่เข้ามาในอนาคตที่ดีผมยอมรับตัวเองเลยว่าผมไม่อาจจะขึ้นเป็นที่1ในใจเธอได้เเม้สักนิดเเต่ผมก็รักเขาไม่ได้เเพ้กับคนที่เคยผ่านมาของเธอเลยครับเธอชอบกินเผ็ดขี้เเกล้งผมเเต่ผมลองนึกถึงวันต่อไปที่ไม่มีเธอเเล้วผมทำใจไม่ได้เลยเธอชอบเก็บปัญหาไว้คนเดียวถ้าผมไม่
เข้นคำตอบเธอก็จะไม่บอกเธอเคยเป็นซึมเศร้าครับผมรู้สึกเป็นห่วงเธอเสมอผมรู้สึกโหวงเหวงมากครับผมไม่ชินเลยที่จะไม่ได้ยอกรักเธออีกเเล้วผมรู้สึกเสียงหัวเราะเขาครับผมดังก้องกังวาลผมคิดถึงเธอมากครับๆกระทู้นี้ผมเตรียมไว้เผื่อว่าคืนนี้ผมเล่าเเล้วผมร้องไห้เเล้วมันไม่จบเธอจะกลับมาอ่านก่อนที่ผมจะเสียเธอไปครับ ขอบคุณครับสำหรับคนที่เข้ามาอ่าน