โกรธทุกครั้งเวลาเห็นแม่ของลูกมีความสุข!!

คือผมกับแม่ของลูกเลิกกันมาปีกว่าแล้ว แล้วเขาพาลูกไปจากผมด้วย ผมโกรธมาก ทำไมเขาถึงเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้ แทนที่จะหนีไปคนเดียว กลับเอาลูกผมไปด้วย ลูกยังไม่ถึงอาทิตย์ด้วยซ้ำ ผมเสียใจมาก แต่ยังดีที่เพื่อนชวนผมไปกินเหล้า และมีผญ.คอยปลอบใจ และแม่ของลูกไม่เอาอะไรไปเลย แม้แต่เงิน ผมเลยมีเงินกินเหล้าสบายๆ ผมมีเมียใหม่เรื่อยๆ แต่พ่อผมไม่ชอบสักคน เขาบอกลูกสะไภ้เขามีคนเดียวคือแม่ของลูกผมแค่นั้น ตอนนี้ 1 ปีแล้ว ผมโคตรโกรธที่เห็นเขาโพสมีความสุข ชีวิตดีมากโดยไม่มีผม ผมไม่เข้าใจ เพราะตลอดเวลาที่ิอยู่กับผม เขาดีมาก ยอมผมทุกอย่าง ไม่เคยขัดใจผมเลย ไม่เคยขอเงินผมใช้ ค่าใช้จ่ายเธอรับผิดชอบเองหมด งานบ้านไม่เคยขาด  นี้อาจจะเป็นเหตุผลที่พ่อผมยอมรับเธอ ผมพยายามขอคืนดีเธอ แต่เธอก็ไม่ยอม กลับพูดว่า ทำไมต้องกลับไปเป็นที่รองมือรองเท้าของผม ทำไมล่ะครับ ในเมื่อเมื่อก่อนก็ทนได้ ทำไมเดี๋ยวนี้ทนไม่ได้ เมื่อก่อนเห็นรับผมได้ทุกอย่าง ทำไมทุกวันนี้ถึงรับไม่ได้ เธอไม่ยอมกลับมาคืนดีกับผม แต่เธอบอกว่าผมยังสามารถทำหน้าที่พ่อของลูกได้ แต่จะให้ผมทำยังไง ในเมื่อไม่ได้อยู่ด้วยกัน ผมเลยไม่ส่งให้เธอสักบาท และพิมพ์ไปบอกเธอสั้นว่าๆ ถ้าลูกโตผมจะเอาลูกมาอยู่ด้วย แค่นั้นล่ะครับ เธอโกรธผมใหญ่เลย พิมพ์มาไม่หยุด แต่ส่วนมากจะพูดว่า จะเอาลูกไปลำบากทำไม ทำไมล่ะครับ เด็กไม่ควรลำบากหรอ จะให้สบายตลอดเลยหรอ ความคิดผมคือ ในเมื่อผมยังลำบาก ลูกก็ต้องลำบากด้วยสิ จะได้รู้จักความลำบาก ผมไม่เข้าใจเธอเลย ทำไมต้องหวงลูกขนาดนั้นเพราะนั้นก็ลูกผม ผมเคยขอเธออีกว่าถ้าเธอมีคนใหม่ ต้องให้ลูกมาอยู่กับผม เธอก็ถามว่าแล้วเมียใหม่ผมจะรักลูกหรอ ผมเลยตอบไปว่า ก็ให้เขารักลูกของเขาไปสิ เพราะเมียใหม่ผมเธอก็มีลูกแล้ว ผมเลยคิดว่าไม่จำเป็นต้องให้เขามารักลูกผม ตอนนี้ผมมีเงินเดือน หมื่น5 แล้ว เมื่อก่อนผมไม่มีงานไม่มีเงิน อาศัยเมียเอา ผมอยากได้เมียกับลูกกลับคืนมา ผมควรทำไงดีครับ ไม่รู้เพื่อนๆเข้าใจมั้ย ผมพึ่งเคยตั้งกระทู้ครั้งแรก ส่วนเรื่องที่เธอหนีไป ผมตีเธอครับ เพราะเธอสนใจลูกมากกว่าผม ขอคำแนะนำที่จะทำให้เธอกลับมาหาผมที่ครับ