เราคบกับแฟนมาได้ประมาณ9เดือนกว่าๆแล้วค่ะ คือเราเริ่มรู้สึกว่าเราอึดอัดเราไม่ไหวแล้ว คือแฟนเราเรียกได้ว่าโตแต่อายุจริงๆค่ะ เขาโตพอที่จะตัดสินใจอะไรหลายๆอย่างในชีวิตได้แล้วนะคะในสายตาคนอื่นแต่ในชีวิตจริงเขาให้แม่เขาตัดสินใจทุกเรื่องแม้แต่เรื่องควารักเวลาเขาไม่พอใจเราเขาจะฟ้องแม่ให้แม่เขามาด่าเรามาบอกให้เลิกยุ่งกับลูกเขาสุดท้ายต้องเป็นเราที่ต้องขอโทษก่อนตลอดขอโทษทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด เขาจะห้ามเราทุกเรื่องให้เราเลิกเข้าสังคมเลิกกินเหล้าเลิกเที่ยวเลิกคบเพื่อนทั้งๆที่เรารู้จักกับเพื่อนๆพวกนี้มาเป็นสิบปีด่าว่าเพื่อนเราแรงๆหาว่าเป็นกะ..บ้างแหละติดยาขี้ยาบ้างแหละ(เพื่อนเรามีแต่ผญ.นะคะ)ใช่ค่ะผช.แท้ๆด่าผญ.สารพัดเลยค่ะทั้งๆที่เพื่อนเราไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลยเวลาเพื่อนชวนเราไปเที่ยวเขาไม่ให้ไปเราก็ไม่เคยไปไม่เคยหนีไปด้วยสักครั้งเลย เวลาไม่พอใจ(หึงหวง)ก็จะด่าจะหาแต่ว่าเราไปมีอะไรกับคนอื่นจะมีคนอื่นคิดแต่เรื่องนี้เรื่องเดียวเหมือนในสมองเขามีแต่เรื่องแบบนี้ ซึ่งทุกวันเราแทบไม่มีเพื่อนคบเลยค่ะ เหนื่อยใจมากเวลามีปัญหาไม่เคยเป็นกำลังใจให้เลยมีแต่ทำให้เราเหนื่อยใจทุกวันๆ จนมาถึงวันนี้ที่เรารู้สึกว่าเราอยากกลับไปอยู่คนเดียวอยากสบายใจอยากรู้สึกสบายใจจริงๆไม่ต้องคอยมาลุ้นว่าวันนี้เขาจะด่าเราเรื่องอะไรอีกเขาจะชวนเราทะเลาะเรื่องอะไรอีก อยากมีอิสระบ้างอยากทำอะไรที่เขาไม่เคยให้ทำมาตลอด อยากบอกเลิกหลายครั้งมากแต่ก็รู้ว่าถ้าบอกไปจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะทำให้คนรู้จักเขาทุกคนเกลียดเราแน่นอน(เขารู้จักคนเยอะพอสมควร)กลับถ้าทิ้งเขาไปเราจะอยู่ไม่ได้แน่นอนบ้านเราจะไฟลุกทันทีแบบว่าทัวร์จะลงแน่นอนเพราะเขามีสกิลปากที่พูดอะไรออกไปคนก็เชื่อหมด ซึ่งเราจะกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่นทันที ถ้าถามว่าทุกวันนี้ยังรักเขาไหม...ตอนนี้มันเป็นคำถามที่ตอบยากมากจริงๆ เราพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขาแต่เขาไม่เคยเปลี่ยนความคิดของเขาเพื่อเราเลย แอบเศร้า
เมื่อใจมันตอบไม่ได้แล้วว่ายังรักอยู่ไหม