สวัสดีครับ ผมมีความทุกข์ใจอย่างมาก ผมกับแฟนพึ่งเลิกกันได้ 3 อาทิตย์แล้วครับ จากปัญหามือที่ 3 แล้วก็อีกหลายๆเรื่อง เราตัดสินใจแยกทางกัน จบชีวิตคู่ 6ปี ที่ร่วมใช้ชีวิตด้วยกันมา เรามีลูกด้วยกัน 1 คน ตอนนี้ลูกอยู่กับผม ผมพยายามที่จะตัดใจ ไม่คุย ไม่ยุ่ง ไม่คิดถึง แต่มันไม่ใหวจริงๆครับ ใครไม่เคยอยู่ในจุดนี้คงไม่เข้าใจ ผมรักเขามาก เขาเหมือนเป็นจิ๊กซอลที่มาเติมเต็มความรัก ความห่วงใยที่ผมไม่เคยได้รับ เพราะเด็กๆพ่อกับแม่ผมเแยกทางกัน แม่ก็ไปทำงาน ผมจึงอยู่กับยายกับตา ผมโตมาด้วยความรักที่ไม่เติมเต็มจากครอบครับ จนเมื่อเขาเข้ามา ผมมีความสุขทุกครั้งที่อยู่กับเขา จนเมื่อเวลา 2 เดือนที่แล้วเราทะเลาะกันบ่อยมาก เรียกว่า 3 วันดี 4 วันไข้เลย ผมคิดว่าน่าจะเป็นช่วงนั้นที่มีมือที่ 3 เข้ามาเขาเริ่มเปลี่ยนไป จนสุดท้ายเราก็ไปกันไม่รอด ทุกวันนี้ผมยังกินไม่ได้ นอนไม่หลับ คิดถึงแต่เขา พยายามอ่านหนังสือธรรมะ สวดมนต์ นั้งสมาธิ พยายามทุกอย่าง แต่จิตก็คงยังคิดถึงแต่เขา ทุกวันผมกลัวกลางคืนมาก ผมจะตื่นเวลา ตี 2 ทุกวันแล้วก็จะนอนไม่หลับ จนยันเช้า ตอนนี้จิตใจผมแย่มาก ผมพยายามจะตัดการสื่อสารทุกทาง แต่เขาก็ยังโทรมาเพื่อที่จะคุยกับลูก มันก็ทำให้ผมหวนคิดถึงเขาทุกครั้ง เวลาไม่ได้ช่วยอะไรเลย ผมขอคำแนะนำได้ใหมครับ มีใครที่หนักกว่าผมบ้าง แล้วผ่านมันมาได้บ้างครับ ผมขอขอบคุณล่วงหน้าครับ