ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้

คือมีอยู่วันหนึ่งที่บ้านเราล้มละลายเราพารถไปร.รแล้วบริษัทรถมายึดรถที่ร.รเลยตอนนั้นเรารู้สึกแบบอะไรว่ะทำไมต้องเป็นแบบนี้อยู่ๆน้ำตาเราก็ไหลออกมาเรายืนกุญแจรถให้พี่พนักงานแล้วเราก็เดินกลับไปที่ห้องเรียนมีผช.คนหนึ่งเขาพูดขึ้นมาว่าร้องทำไมเป็นอะไรโอ๋ๆๆไม่ร้องน่าเราก็บอกใครร้องไม่เห็นมีใครร้องเลยแล้ว ผช. คนนั้นเขาก็ขำเราก็ยิ้มออกมาได้นิดนึงเขาก็บอกเลิกร้องแล้วเขาก็เดินไปเรียน(เราจะสมมุติผช.คนนี้ชื่อ ค นะค่ะ)หล้งจากวันนั้นข่าวเรื่องที่บ้านเราล้มละลายก็กระจายไปทั่วร.รด้วยความที่เราอยู่บ้านคนเดียวไม่ได้อยู่กับพ่อกับแม่ความคิดในหัวเราตอนนั้นแย่มากเราร้องให้หนักมากแต่อยู่ ค ก็ทักมาเขาบอกว่าร้องให้อยู่เหรอ?เลิกร้องได้แล้วไอเราก็เหมือนตอนที่เจอกันเลยหลังจากนั้นเราก็สนิทกับเขามากแล้วเพื่อนเราก็ไปสนิทกับเพื่อนของเขาด้วยทำให้เราได้เจอ ค ทุกวันหลังเลิกเรียนเราก็จะเดินมาส่งที่รถทุกวันทำให้เรารู้สึกอุ่นใจมากเวลาอยู่กับผช.คนนี้เราก็เลยคุยกันมาประมาณ3-4เดือนมีอยู่วันหนึ่งเขามากบอกชอบเราเราก็ตกใจนิดนึงเพราะเราก็ชอบเขาเหมือนกันวันนั้นเราเลยคบกันแต่เหมือนว่าเราอาจจะงี่เงาหรือเอาแต่ใจเกินไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ทำให้เราต้องเลิกกันแล้วเขาก็กลับไปคุยกับแฟนเก่าเขาซึ่งน้องคนนี้เราก็รู้จักดีพอไปร.รเรารู้สึกเป็นอยากจะร้องให้ตลอดเวลาจนพักเที่ยงเราเห็นหน้าเขาแล้วเราก็แอบวิ่งมาร้องให้คนเดียวจนเขาเดินมาแล้วก็ถามว่าร้องให้อีกแล้วเหรอ?เราก็ตอบเหมือนที่เจอกันครั้งแรกเลยแล้วเขาก็บอกขอโทษจะไม่ทำอีกแล้วดีกันนะด้วยความที่เรารักเขามากเราก็ให้อภัยเขาแต่พอผ่านไปเหมือนเขาจะเริ่มติดเพื่อนไม่มีเวลาให้เราเล่นแต่เกมเวลาเราเดินไปหาเขาก็จะเดินหนีไปเล่นบอลได้เจอกันก็แค่ตอนกับบ้านคุยโทรศัพท์กับได้ไม่นานก็วางสายไปคุยกับเพื่อนจนเราทนไม่ไหวเราเลยทำตัวออกห่างจากเขาจนเรามารู้อีกทีว่าเขากลับไปหาคนเก่าอีกแล้วตอนแรกเราก็ว่าจะตัดใจถอยห่างแล้วแต่พร้อมเขามาขอโทษเราก็ให้อภัยเขาอีกแต่ครั้งนี้เราไม่ค่อยจะเหมือนเดิมเพราะเหมือนเราจะเตรียมใจไว้แล้วว่าอาจจะเจอแบบนี้อีกก็ได้ทำให้เราไม่ค่อยใส่ใจเขาปกติเราจะไม่มีเพื่อนเป็นผญ.เพื่อนเราสวนมากจะเป็นผช.ทำให้เขามาบอกเราว่าเออเลิกเป็นคนเฟลนลี่ได้ป่ะคุยกับผข.ไปทั่วอ่ะเราอึ้งมาในตอนนั้นทำให้ครั้งนั้นเราทะเลาะกันหนักมากจนเลิกกันเขาก็กลับไปหาคนเก่าคนเดิมเราเห็นทุกอย่างเหมือนเขาอยากจะให้เราเห็นเราก็ยังอยู่ที่เดิมไปใหนไม่ได้แต่พอผ่านไปสักพักก็เริ่มมีคนเข้าหาเราเยอะมากเขาก็เห็นนะเหมือนเขาแอบหึงด้วยแหละแต่เราก็ไม่ได้อะไรนะเราก็คุยกับคนพวกนั้นไปเรื่อยจนเขากลับมาบอกคิดถึงเรายังลืมเธอไม่ได้นะอย่างนู้นอย่างนี้เราก็บอกว่าเราก็ยังรักเธอนะแต่ถ้าให้เรากลับไปหาเธอเราไม่กลับไปแล้วเพราะเราเจ็บจนพอแล้วเราเหนื่อยเขาก็บอกว่าแล้วยังเป็นเพื่อนกันได้เปล่าเราก็บอกว่าได้เสมอแต่ลึกๆในใจเราก็ยังรักเขาอยู่แต่เราเลือกที่จะไม่กลับไปแล้ว
#เราทำถูกรึเปล่าที่ไม่กลับไปหาเขา