เคยเบื่อแม่บ้างมั้ยค่ะ

ส่วนตัวเราไม่ได้อยู่กับแม่มาตั้งแต่เกิดค่ะ พ่อกับแม่เราหย่ากันตั้งแต่เล็กๆ เราเลยไปอยู่กับพ่อ พ่อก็ให้เราไปอยู่กับย่า พ่อก็ทำงานส่งเราเรียน แต่อยู่กับว่าตอนเด็กๆก็ปกติ พอโตมาหน่อยขึ้นประถม ป้าก็มีน้อง ก็กลายเป็นว่าย่าลำเอียง รักหลานไม่เท่ากัน กดดันเราทำอะไรก็ผิดไปหมด และช่วงปิดเทอมเราก็ไปหาพ่อ เหมือนท่านจะสังเกตว่าเราเหม่อๆลอยๆ จากเป็นคนที่ว่าง่ายพูดเพราะ ก็เปลี่ยนไป พอจบป.2 แม่เราก็มาขอเรากับพ่อ พ่อเราก็คิดว่าไปอยู่กับแม่น่าจะดีกว่า เราก็เลยได้มาอยู่กับแม่ตั้งแต่ป.3 ถึงปัจจุบันคือม.3 แล้วค่ะ เรารู้สึกว่าแม่เราไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลย ท่านไม่ค่อยอยู่บ้าน ท่านจะไปขายของที่ตลาด ท่านไม่มีเวลาให้ลูกเลย ฟังดูเหมือนขยันส่งลูกเรียน มันก็ใช่ด้วยแหละค่ะ แต่ส่วนมากท่านติดหรู ท่านชอบซื้อเสื้อผ้าตามตลาดบางตัวก็100+ แต่ท่านไม่ได้ซื้อตัวเดียวซื้อทีก็2-3ตัว อันนี้เราก็ไม่อยากว่าติดที่ว่า เสื้อที่มีอยู่มันเยอะแล้ว เยอะแบบเยอะมากๆ ท่าน53-54แล้วค่ะ บางทีท่านเจ็บป่วยก็จะหยุดไปหาหมอ แต่เวบาเราป่วยหนักหรือเบาท่านไม่รู้ คงคิดว่ากินพาราแล้วหาย เราปวดฟันอยากให้ไปหาหมอ ไม่พาไป วันนึงตาเราแห้งเจ็บตา ขอตังเพื่อให้ป้าพาไปหาหมอเพราะวันต่อมาเป็นวันหยุดราชการ ท่านก็ด่าว่าเล่นมือถือมากไป ตาบอดไปเลย คุณคิดว่าควรพูดกับลูกมั้ยล่ะคะ แถมยังไม่ให้ตังด้วย ดีหน่อยที่เราตื่นมาตามันดีขึ้นแต่ก็ต้องหยอดน้ำตาเทียม ตอนนี้หายแล้วแต่ยังคันตาบ่อยๆ ท่านชอบว่าเราในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องเหมือนหาเรื่องมาว่า แกชอบว่าเราว่าไม่ได้ฟังแกบ่นจะนอนไม่หลับ เราก็เลยคิดว่าถ้าแกไม่ได้ย่นก็จะนอนไม่หลับเหมือนกัน และเราคิดว่าท่านใช้ตังสิ้นเปลืองเกินไป เราเห็นแกกู้ธนาคารค่ะ ล่าสุดเห็นกู้ไปแสนนึงไม่รู้ได้มั้ย แต่เราเคยแอบดูสมุดบช.ปี62 มีตัวเข้าบช.แกเยอะมาก ไม่รู้ว่าแกกู้มาทำไม ถ้ากู้มาลงทุนขายของก็ไม่น่าจะเยอะขนาดนั้น แถมมือถือใหม่ของแกเครื่องล่าสุดหมื่นกว่า เครื่องเก่าแกตกมาอยู่เรา โอกาสน้อยมากที่เราจะได้เครื่องใหม่ เราไม่รู้ว่าท่านชอบการมีหนี้สินหรือเปล่า อันนี้ไม่ได้แช่งแม่ตัวเองนะคะ ถ้าสมมุติท่านเป็นอะไรไป หนี้จะตกมาที่ใครล่ะคะ ก็ต้องเราอยู่แล้ว หนี้ธนาคารโหดจะตาย และในอีกหลายๆเรื่องที่เราไม่เข้าใจกัน จนตอนนี้เรารู้สึกไม่อยากพูด ไม่อยากมองหน้าแกเลย มันเบื่อไปแล้วค่ะ เวลาเราอยู่โรงเรียนก็เฮฮาปกติ แต่อยู่บ้านเรากลายเป็นน้ำแข็งไปเลยค่ะ พูดน้อยมากหรือแทบไม่พูดเลย บางทีเราทำงานบ้าน แต่ไม่ทันใจแก แกก็จะโทรไปเล่าให้พ่อเราฟังว่าเราไม่ทำอะไรเลย แล้วที่ซักผ้าล้างจานงานบ้านต่างนิ เจ้าที่ที่บ้านเป็นคนทำหรอคะ เราไม่เข้าใจแกเลย เราอยากรู้ว่าเราผิดอะไร เราไม่อยากอยู่ที่นี่อยากไปอยู่กับพ่อ พ่อเราเข้าใจเรามากกว่า แต่ไม่เป็นไรค่ะ ท่านว่าจบม.3 จะไม่ส่งเราเรียนแล้วจะให้ไปอยู่กับพ่อ ถึงจะลำบากก็จะไปค่ะ เราอยากรู้ว่าที่เป็นอยู่เนี่ย เราผิดอะไร เราควรทำยังไง เพราะแม่เลี้ยงเราบอกว่า เราเข้าข่ายโรคซึมเศร้า แต่เรารู้สึกปกตินะคะ ขอคำปรึกษาและแนะนำด้วยนะคะ